Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Temmuz '12

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
1828
 

İnsanlardan en çok çocukları severim

İnsanlardan en çok çocukları severim
 

Adı Nil, komşunun kızı. Son aşkım, prensesim, oyun arkadaşım.


Hastalanıp duruyorum ya ben. Doktora gitmiyorum. Gidecek halimde olmuyor zaten. Üç gün yatıyorum. Sonra bir hafta bitkinlik, halsizlik, kafa karışıklığı, arılar, ağustos böcekleri ve karıncalar…

Birkaç kez doktora gitmeyi denedim. Doktora kadar çıkamadan aşağılarda bir yerde takılıp kalıyorum. Herkesin her şeyi nasıl böyle normal karşılayabildiğini etrafıma bakıp şaşırıyorum. Nedendir, nasıl olur anlayamadığım bir biçimde, herkes saygısız, herkes bir hinlik peşinde, bir öfke, kin, bir intikam ve bir kavga içinde. İşini seven, işini bilen, kendini yetiştirmiş o kadar az insan var ki… Yollarımızın kesişmesi de az ihtimal işte.

Bilirim ben ne yaparsanız yapın hayatın %50 si şanstır.

Bilirim çünkü…

Ölüm gelmişse, ya bir kaza süsü verir, ya bir şansızlık, ya bir tesadüf, ya da bir hastalık.

Bilirim çünkü…

Henüz değilse zamanı, mucizeler olur, imkânsızlar gerçekleşir ve kıl payı kurtulursunuz ölümden.

Kendi teknemin küreklerini kendim çektim ben. Hep yalnızdım. Gölgesiz, uykusuz. Herkesten uzak acılar ve hatıralar içinde oturdum yıllardır. Uzun süre keder, insanda alışkanlık yapıyor.

Nerde bir alev var, bir volkan, bir ateş, ona koştum ben pervane gibi. Kimseyi yakmadan, hiç yakınmadan, kendim yandım. Hep tüterek yaşadım bu yüzden. Herkes kaçtı, rahatsız oldu dumanımdan. Yaş kemale erdi, koca bir çınarım şimdi. İçten içe çürüyen.

Sessizlik… Sessizlikte büyüyüp uçurumlaşıyor insanın içinde.

Sessizlik en güzel dinleti bana. Çok sıkılıp bir ses istersem sağ elimi koyuyorum sol göğsüme.

Hiç mantıklı olamadım, hep kalbimi dinledim ben zaten. Bir de ağaçları, ağaçların yapraklarını, kuşları, denizi dinledim…

İhtiraslar gördüm, çok bilmişler, kanı hızlı akan gençler, kin dolu, öfke dolu gözler gördüm. Daha iyi yaşamak uğruna köleleşenler.

İnsanlar… İnsanlar tarafından oluşturulmuş kurallar içinde bir kafesteler. Bu yüzden barışamadım hayatla ben. Ne o beni sevdi, ne ben onu…

Bütün bebekler güzeldir değil mi? Hepimiz güzel yaratıldık yani… Hepimiz güzeldik… Sonradan eksildi duygularımız. Önce özgürlüğü sonra aşkı bakımsızlıktan öldürdük…

Hayatımda kimseye gücenmedim, kimseye küsmedim ben. Kimin benim için ne düşündüğünü önemsemiyorum artık öğrendim. Bir şarkımda söylediğim gibi, “hayatı sevdim ama insanlar yordu beni.” Genellikle ben onları anlayamadım, çoğu zaman onlar beni…

Dünyanın ve kainatın müthiş uyumuna hayran kaldım. Bir çiçeğin renklerine… Bir tohumun topraktan filizlenişine… Gökyüzünde gümüş pullar gibi ışıldayan yıldızların altında uyudum gecelerce... Ay’ın denizin üzerindeki ışığına hayran kaldım. Bir köpeğin sadakatine… Bütün bu uyumu bozan tek varlıktı insan…

İnsanlardan en çok çocukları sevdim ben… Sokak köpeklerini sevdim… Kuşlara imrendim… Çiçeklere dokundum gözlerimi kapatıp, ağaç gövdelerine… Martı arkadaşımla birlikte teknemde, gözyaşlarımla denizi çok ıslattım ben…

Son zamanlarda insan kalbi şeklinde ölü bir kuş görür oldum rüyalarımda…

Yine de mutluyum…

 

Cemile Torun, Merve Ballı Acar bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Haddim olmayarak doktora gitmediğinize masumane kızdım. :) Bende yapıyorum aynı şeyi ama dikkat etmek gerek (en başta kendimize!!). Yazılarınızda kendimi buluyorum bazen. Çok içten ve güzel bir yazı keyifle okudum. Saygılar...

Merve Tfkçi 
 13.08.2012 17:49
Cevap :
Sağol İkra ama bak sizde yapıyormuşsunuz::)) Biz hep başkalarını kendinden fazla üzülenlerdeniz::)) Ben her şeyde değil ama bazı şeylerde kadere inanırım. Ve hayatın %50 sinin şans olduğuna inanırım. Ne yaparsan yap olmaz bazen, bazende imkansız gerçekleşir. Böyle küçük bir grubuz biz. Severek okuruz birbirimizi. İyi insanlarız hepimiz. Selamlar size ve sevgiler  13.08.2012 19:09
 

Ben de çocukları ve ağaçları en çok severim. ağaçların sevdiğinden eminim; henüz hiçbir ağaç beni silkeleyip yere düşürmedi. Umarım çocuklar da beni bayram harçlıkları kadar severler.

Muharrem Soyek 
 04.08.2012 14:25
Cevap :
Yeryüzü melekleri onlar. Ve ağaçlar yeryüzü cennetleri yaratmazlar mı:) Çok tşk.ler  05.08.2012 10:19
 

Samimi bir iç dökümü; emeğinize ömrünüze sağlık ve bereket dilerim. Saygılar

Cemile Torun 
 03.08.2012 23:57
Cevap :
Ne güzel bir yüreğiniz varmış ki dokunmuş. Tşk.ler.  05.08.2012 10:18
 

Ahmet Bey öyle güzel bir yazıydı ki, Şennur Ablanın yazısından hemen sonra okudum ve sanki ruh halim hissedilerek yazılmış gibi her ikiside. En çok uzun süre kederin insanlara alışkanlık yaptığını vurguladığınız cümlede kaldım ben. Öyle mi hakikaten? Bence de öyle. Hüzün bazen öyle bir yerleşiyor ki insanın göz bebeklerine... arkadaşım birgün hüzün de sana yakışıyor demişti hiç unutmam. Kimseye yakışmasın tabii ama acı olmayınca tatlı da olmuyor işte.selamlar

Merve Ballı Acar 
 02.08.2012 8:33
Cevap :
Evet keder alışkanlık yapıyor. http://www.dailymotion.com/relevance/search/ahmet+karakayan+h%C3%BCz%C3%BCn/1#video=xhg737 kendi seslendirdiğim bir yazının lin ki. Bir sır daha vereyim mi? http://www.youtube.com/watch?v=bXer1qV8rdo Ben ne zaman sıkılsam keyfim kaçsa sürekli bu videoyu izlerim yıllardır. Sihir gibi bir şey. Elimde olmadan gülümserim. Başka türlüsü mümkün değil. Tavsiye ederim. Dene bak. İlaç gibi bir şey benim için.   03.08.2012 3:55
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 268
Toplam yorum
: 1541
Toplam mesaj
: 12
Ort. okunma sayısı
: 555
Kayıt tarihi
: 16.05.08
 
 

Güzel sanatlar fakültesi Müzik bölümüne gitmeme rağmen, fakülte sonunda yıllardır yaptığım turizm..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster