Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Kasım '08

 
Kategori
Sosyoloji
Okunma Sayısı
1049
 

İşsizlik, işten çıkarılanlar ...

İşsizlik , işten çıkarılanlar…


Bir babaya, çalışana “ seni işten çıkardık “ demek çok zordur.

Dünya krizden boğuluyor, insanlar işlerinden oluyor;

ama bizim Başbakanımız “hamdolsun” her şey yolunda

diyebiliyor . inanamıyorum. Yalan ki yalan…

Bir işten çıkarma olayını gözlerimle gördüm , yaşadım..

Bizim işten çıkarmak zorunda kaldığımız adam bir baba.

Onun da derdi hepimizinki ile aynı; ekmek ve

ailesini geçindirmek. çocuklarını iyi kötü okutmak..

Kazandığı para asgari ücret zaten , mümkün değil geçinemezler.

Evleri de kendilerine ait değil. Harap bir ev , Kiracılar…

Gerçi ben işsiz bırakılanların da hikayesini biliyorum.

5 kuruşsuz sokakta kalan meslek sahibi insanların dramını da.....

O yüzden içim almıyor, işsiz kalmak ne demektir biliyorum.

Zaten bu insanlar hiç biri zevkten çalışmıyor ki!

Bir kaç gün önce kriz sebebiyle işten çıkarılan

bir çalışanın dramını yaşadım..

İşten çıkarılan iş yerinin sahibi de üzüntü içinde yorgun , bitkin..

Gözleri dolu dolu , nasıl söyleyeceğinin sıkıntısı içinde

çalışanının yüzüne bakmıyor , bakamıyor.

Bende çok bunalıyorum.Sonuçta İşten çıkardığımız bir baba,

Patron ona artık işteki son günü olduğunu anlatırken,

sessizce – sapsarı yüzle , başı önde dinledi ..

O süre boyunca odada, patronumun ve adamın gözlerine vuran

kalp atışlarının sesinden başka çıt çıkmadı.

Ben ise sadece yok olmak istedim, dondum kaldım...

Kalbini kırmamaya çalışıp, konuyu olduğunca kısa tutup

canını acıtmamaktı patronumun tek derdi.

O da iki çocuk babası eninde sonunda. Yutkunarak konuştu adamla...

Konuşma bitince adamın:“Üzülmeyin. Bunu da yaşamak varmış.

Elbet bunu da atlatırım...” deyip de kapıdan gözleri dolu;

ama başı dimdik çıkışı, beni de patronu da iyice perişan etti.

İkimiz de sessizce kalakaldık uzunca bir süre.

Konuşamadık.Bir baba... İşsiz kaldı işte!

Peki gece o işsizin evinde ne oldu sizce?

Bunları düşünmek ve yazmak dahi istemiyorum ..

Ama bir düşünün ; Evinin kapısından girdiğinde, Çocukları

“Hoşgeldin!” demek için karşısına dikildiklerinde ne oldu?

Eşinin gözlerine sessizce “Bittik” mesajını verdiğinde

neler koptu o babanın yüreğinde bir düşünün ?...

Gidişat hiç iyi değilken, iş yerleri kapanırken

“hamdolsun” diyebilenler tuzu kurular , para içinde yüzdükleri için ,

ekmeğin kaç kuruş ettiğini bilmeyenler , vatandaşın çocuğu

İmam-Hatip okullarına giderken kendi çocuklarını

el – kul parası ile Amerika’da okutanlar..

Korkuyorum işte...İşsizler sizin adınıza korkuyorum..


ozcanvural1933@hotmail.com

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 429
Toplam yorum
: 217
Toplam mesaj
: 30
Ort. okunma sayısı
: 1052
Kayıt tarihi
: 24.07.06
 
 

1933 Kayseri'de doğdum. Kayseri Lisesi Ankara Veteriner Fakültesi, İstanbul Üniversitesi Diş Heki..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster