Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Aralık '06

 
Kategori
İş Yaşamı - Kariyer
Okunma Sayısı
8569
 

İstifa etmek psikolojik bir savaş...

İstifa etmek psikolojik bir savaş...
 

Başkalarına göre iyi bir iş yerinde çalışıyor olabilirsiniz. Hatta bu iş yeri fazlasıyla meşhur bile olabilir. Etiketi iyidir. Kurumsallığı ile nam yapmıştır. Geleceğin yöneticilerinin yetiştiği adrestir. Tabii bunlar dış kapıdan görülen kısmıdır.

Peki mutlu olmak için yeterli bir sebeb midir?

Ay sonunda maaş bordronuzu elinize aldığınızda kurumsallığın çok önemi var mıdır? Yada meşhur bir firma olması mutlu olmanız için geçerli bir sebeb midir? Hangisidir?

Akla gelen ilk soru; mutlu olabilmek için nasıl bir işte çalışılmalıdır? Yada nasıl bir firma elemanı mutlu eder? Seçici olan kim olmalıdır, firma mı, eleman mı?

Günümüz koşullarında hayallerimizdeki işte çalışmak neredeyse ütopya. Şartlar bizi öyle bir konuma getirdi ki; “ekmeğimi nereden kazanırsam orası iş yerim” der olduk.

Kariyer planları, ikinci sıraya ertelenir, hedefler küçültülür sadece geçim hedeflenir. Çalışan herkesin tek derdidir faturlar. Artık neredeyse hepimiz faturalar ve kredi kartları için çalışır olduk. Tabii birde krediler. Her ay biriken faturalar, kredi kartları bir süre sonra yaşama nedenimiz olur. Tabii akabinde mutsuzluk. Mutsuzluğun nedenleri bellidir, iyi bir firmada yetmeyen maaş ve ay sonu ödemeleri...

Peki ya kariyer, istediğim iş? Uzun soluklu başvurular neticesinde; istediğiniz işi tam anlamıyla bulamasınızda ona yakın bir iş bulursunuz ama bir sorununuz vardır. İstifa etmek!

Tam bu noktada istafa edip gitmek tam bir psikolojik savaşa dönüşür. Bütün hayatınızı gözden geçirirsiniz. Yaptığınız işin eksilerini, artılarını düşünürsünüz. Ve maaşınız aklınıza gelir. Ama anında ikinci plana düşer neden mi; kaygılarınız başlar çünkü. Nedir bu kaygılar; “ ya yeni gittiniz iş yeri burası kadar rahat değilse? Yeni bir ortam, yeni iş arkadaşları, sosyal haklarınız, işinizi yoğunluğu, hepsini önünüzde dizilir. Bir süre bunlarla savaşırsınız sonunda iki seçeneğiniz vardır; ya yeni bir başlangıç yaparsınız sıfırdan yada kalıp devam edersiniz.

Risk almaktan korkmayanlar, başarılı olanlardır ve risk beraberinde başarıyı getirir.

Her ne olursa olsun risk almaktan korkmayın...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

merhaba ben bundan 1 yıl kadar önce bir bankadan istifa ettim.Ama gerçekden pişmanım.Çünkü iyi para alıyordum ve herkesin kıskandığı bir işim vardı.İstifa sebebim tamamen yöneticilerimin bana karşı tutumları ve beni hep başarısız insan yerine koymalarıdır.Buna çok üzüldüğüm içinde ayrıldım.Şimdi tekrardan iş arıyorum ama hala bulamadım.Sizce yalnış mı yaptım?

ELIF YÜCEL 
 20.07.2010 21:44
 

Yaklaşık son 5 aydır tek düşündüğüm ve huzursuz olduğum konu bu yaptığım işi pek sevdiğim söylenemez ayrıca çalıştığınız iş arkadaşlarınızda çok önemli bence şu anda istafe etmek kesin ama yazınızda da belirttiğiniz gibi Faturalar elimizi ayağımızı bağlıyor maalesef Saygılarımla

Lestatazalin 
 15.12.2006 20:37
Cevap :
Bazen faturalardan kurtulmanın en güzel yolu; risk alıp, daha iyi bir iş bulup bütün sıkıntıları tarihe gömmek. Sadece cesaretli ol yeter. Emin ol fırsat karşına çıkar. Sevgiler...  15.12.2006 22:27
 

Doğru mu anladım, istifa ettin değil mi? Karar aşamasını geçtin...Hayırlı olsun...Zor bir süreç, geçmişte yaşadım,biliyorum. Gerekiyorsa yapmak gerek, söylenene aldırmadan, psikolojik baskılara yenik düşmeden. Bütün istihdam zorluklarına rağmen buna değer ama iyi ölçüp biçtikten, değeceğine dair kendini ikna ettikten sonra...Canın sıkıldığında bana yaz, ben sana "geçecek" diyeceğim, gönül rahatlığıyla...

ni 
 15.12.2006 16:41
Cevap :
Sevgili Nihal, Desteğin için çok teşekkürler. Yeni bir iş heyecanlandırıyor beni ama alışkanlıklarımdan kopmak zor geliyor bir süreç bu farkındayım ama bir kerede "oh" diyemiyorum. Şimdilik tabii. Geçecek biliyorum ama biraz beni zorlayacak. Hayatımın en zor 1 haftasını yaşadım. Hatta bugün biraz daha ağırdı. Yeni bir yıla yeni bir işte merhaba diyeceğim. Kariyerim için. Şimdi kariyer zamanı. Desteğin için çok teşekkürler. Sana yazacağım ama sende bana yaz olur mu? İzmir'den Sevgiler...  15.12.2006 17:34
 

Gün dayatiyor, Pelin. Oldugun yerde kalmayi dayatiyor. E bilmem kacta hangi seritte seyrediyorsan, orada kal, serit degistirme, yoksa ezilirsin diyor. Yani risk günümüzde ilave riskleri beraberinde getiriyor. Peki bu durumda ne yapilabilir? Kuraldir: Dislerini kenetleyeceksin, aradan tükürük gecirmeyeceksin, kacirmayacaksin. Bizde maalesef böyle. Hep "isine gelirse" deniyor. "Sokaklar issiz dolu" deniyor. "Istersen sen de o orduya katil" deniyor. Sevdim yazini. Ama canim yanarak okudum. Sagol.

pirmete 
 15.12.2006 1:08
Cevap :
Sevgili Pirmete, İyi eleman kolay yetişmiyor. Ellerinde ki elemanı tutma çabalarından çok kayıtsız kalmayı tercih ediyorlar. Katkıların için çok teşekkürler. Sevgiyle kal...  15.12.2006 7:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 139
Toplam yorum
: 1145
Toplam mesaj
: 191
Ort. okunma sayısı
: 3174
Kayıt tarihi
: 09.06.06
 
 

Ya herşeyim ya hiçim.... Birbirinden güzel fotoğraflarıyla yazılarımı destekleyen canım arkadaşı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster