Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Ocak '11

 
Kategori
Sosyoloji
Okunma Sayısı
758
 

İyilik Üzerine

İyilik Üzerine
 

William Saroyan demiş ki: "Herkes -kendi gördüğü şekliyle- kötü bir dünyada yaşayan iyi bir insandır." Bir de "Karşındakini parmağınla göstererek iyi ya da kötü olduğunu söylerken diğer dört parmağının da kendine dönük olduğunu unutma!" diyen bir atasözü vardır. Bu iki sözü bir arada kullanıp düz mantıkla olaya baktığımızda "kötü" kavramının sonunu getiririz. Öyle ya "kendini dört kez iyi kabul eden insan karşısındakilerin bir kez olsun iyi olduğunu kabulleniyor" demektir. O halde derdimiz nedir? Her şeyin güllük gülistanlık olması gerekmez mi?

Sağlıklı düşünen hiçbir insan, yaptığı herhangi bir işi "yanlış yapıyorum," diye yapmaz. Yaptığı işin yanlışlığını sonradan fark ederek düzeltir ya da düzeltmez o ayrı konu. Ama bir işi yapmadan önce ya da yaparken "doğru" olduğunu düşünerek yapar. Böyle olduğunda; herkes kendine göre "iyi"sini yaparsa "kötü" kalmaz demektir.

Bu durumda "kötülük" denilen olgu, acaba UFO'larca uzaydan mı getiriliyor? Ya da Van Gölü Canavarı gibi denizlerin dibinde saklanıp canı sıkıldıkça ortaya mı çıkıyor? Hiçbiri değil. Ayaklarımızı yere basarak doğru tahliller yaparsak görürüz ki "iyilik" de, "kötülük" de "insanların" eseri. Elle tutulup gözle görülmeseler de sonuçları bütün insanlığı yakından etkileyen bu çok geniş boyutlu iki kavram üzerine kitaplar yazılmıştır. Daha da yazılacaktır. Burada üzerinde durmak istediğimiz yan; bu kavramların insan topluluklarının yaşamına nasıl girdiği, onları nasıl etkilediği.

Toplumların ekonomik ilişkileri içerisinde "DURUMLARI ve ÇIKARLARI" birbirine taban tabana zıt iki ayrı insan kümesi var ki, işte sorunun asıl kaynağı burada. Bu kümelerden bir tanesi diğerinin üzerindeki egemenliğinin sürmesini, ötekisi de kalkmasını ister. Bunun savaşı yapılır. İşin şaşılası yanı, bu savaş mertçe yapılırsa ortaya 'kötülük' diye bir olgu çıkmaz. Savaşın adı konmuştur. Taraflar saflarını bilirler. Ona göre davranırlar. Ama gelgelelim bir taraf diğer tarafı arkadan ya da içerden vurmaya kalkınca işin rengi değişir. Ortalığı bir toz duman sarar ki göz gözü görmez. Kan gövdeyi götürür. "Kötülük" Canavarı ortaya çıkar.

Bu insan kümelerinden birisi diğerine ait olan hemen her şeyi, başta emek gücü olmak üzere inançlarını, düşüncelerini, kültürünü, duygularını, cinselliğini, yaşını, güzelliğini, sakatlığını sömürmek ister. Diğeri de bu davranışa gücünün yettiğince karşı koyar. Savaşır. Ya da koyamaz. Alabildiğine sömürülür.

Bir de bu kümelerin dışında 'iki cami arasında beynamaz' başka kümeler de vardır ki bunların hâli daha bir içler acısıdır. Ne zaman, hangi durumda, kimden yana tavır alacaklarını bilemediklerinden 'deli danalar' gibi oradan oraya koşturup dururlar. Özenti içinde olduklarından ne 'örs' olurlar ne 'çekiç'. Ezildikleri halde ezenden yanaymış gibi görünüp onların yalakalığını yapmaya çalışırlar. Onu da beceremeyip yüzlerine gözlerine bulaştırırlar. Öylesine onursuzca yaşayıp giderler.

"İyilik" kavramı da garibim, bunların haline bakıp bakıp boyun büker. Sahi yazının başlığını "İyilik Üzerine" koymuştuk değil mi?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 92
Toplam yorum
: 100
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 477
Kayıt tarihi
: 01.01.11
 
 

Milliyet Bloga taşınmam kolay olmadı.. Varlığını aşağı yukarı başlangıcından beri bildiğim bu dev..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster