Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Kasım '10

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
547
 

Jale uyanamıyor! (bölüm-5)

Bu defa ki narkoz uykum çok derindi. Uyanamıyordum. Karmaşık rüyalarla boğuşuyordum. Öylesine derin uyumama rağmen, ensemde ve dudaklarımda bir başkasının nefesini, tenini hissediyor, beynimi uyanması için zorluyor fakat başarılı olamıyordum. Kokusunu hiç tanımadığım dudakların benim dudağımın üzerinde ne işi vardı? Bu yabancı dudakların adeta nefesimi kesercesine beni öptüğünü farkındaydım ama, bütün gücümle bağırmak istememe rağmen sesim çıkmıyor ve gözbebeklerimi, üstünde ağır bir külçe varmış gibi açamıyordum. Bedenim hoyrat eller tarafından sıkılıp eziliyordu. O anda beynim iki yerdeydi. Rüyada ve yarı gerçeklikteydi.

Üzerimde ki yabancı beden, beni ele geçirmeye çalışırken, gerçeküstü bir çabayla hoyrat ellerden kurtulmaya ve yabancıyı itmeye çalıştığımı hatırlıyorum. Kollarımı ve bacaklarımı sert herketler yapmaya zorluyordum. Yabancıyı üzerimden atmak, kıskacından kurtulmak istiyordum. Yabancı, tıpkı bir karabasan gibi üzerime çullanmış, bir türlü beni bırakmıyordu. Yarı uyanık halimle öyle çetin bir mücadeleye başladım ki anlatmaya kelimeler yetmez. Sanki, yettığım yerde tepiniyor ve o çelimsiz kollarımla yabancıyı itmeye çalışıyordum. Herşey ama herşey iki kayıp zamanın arasına sıkışmış gibiydi. Ne gerçek, ne de rüyadaydım. Zamansız bir anla başa çıkmaya çalışırken kan ter içinde kalmış ve çok yorulmuştum.

Yabancı bana sahip olmaya çalışırken, annem neredeydi? Hayal meyal annemi aklımdan geçirdim. Annem, bu adamın elinden beni niye kurtarmıyordu? Bunları düşünürken ''anne'' diye bağırmak istedim ama bunu da yapamadım. Bu sırada, bütün kuvvetimle yabancıyı iterek kendimden uzaklaştırdığımı hatırlıyorum. Her neresine vurduysam yabancının canını yakmıştım sanırım. Sanıyorum ki bedenim üzerinde ki pis emellerine ulaşamadan, acı içinde kıvranarak odamdan çıkmıştı.

Gözlerimin üzerinde tonlarca yük vardı ve boğazımda karıncalar dolaşıyordu. İnanılmaz mücadeleme rağmen yarı uyanık halimle rüyalarımın çekim gücüne dönüş yaptım. Beynim kabuslarıma doğru ilerlerken, bedenimde ki dayanılmaz ağrıları hissediyordum. Sanırım uykum gittikçe derinleşecekti. Hiç uyanamama ihtimalim çok yüksekti. Bunu hissediyordum. Zamansız bir atmosferde giderek kayboluyordum.

DEVAM EDECEK......

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 369
Toplam yorum
: 494
Toplam mesaj
: 67
Ort. okunma sayısı
: 1909
Kayıt tarihi
: 11.08.08
 
 

1965 doğumluyum.. İstanbul'da oturuyorum.. Edebiyatla ilgiliyim.. Öykü ve denemelerim var.. Öykül..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster