Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

23 Mayıs '07

 
Kategori
Felsefe
Okunma Sayısı
1367
 

Kadın

Kadın
 

Yasak: Kadınlar, akrabaları olmayan erkeklerle yalnız kalamazlar.

Bu yasağı bir nebze yumuşatma çabası: Kadın, sütünü verdiği erkekle birlikte çalışabilir.

Sonuç olarak yumuşatma çabasına tepki yağınca; yasağın ilk hali olan “Kadınlar, akrabaları olmayan erkeklerle yalnız kalamazlar.” korunmuş.

Bir başka ülkenin başında olan birisi kadın olan ilkokul öğretmeninin elini öptüğü için büyük tepki çekmişti. Anlaşılan o ki, tek sorun öğretmenin kadın olmasındaydı.

Ne ilginçtir ki yasağı koyan da biçare çözüm üretmeye çalışan da Ataerkildir!

Bu yasak Mısır’a özgü bir yasak gibi görünse, aslında ATAERKİLİN yaşam tarzının en temel en yaşamsal belirleyici unsuru durumundadır. Her nedense erkeğin zevk alarak yaptığı her eylem kadına olumsuzluk olarak yansır. Kişilerle bir sorunum olmadığını belirterek kişilerin ürettiği değerlerin muhasebesinin iyi yapılmasının gerektiğine inanırım. Her görüş sahibinin ortaya attığı görüşün rasyonel paydada taşıdığı gerçekliğin ivmesel hareketin yarattığı etkinin izdüşümdeki perspektif sağlama yapılabilmesi açısından önem taşır. Değer üretme açısından kadın toplumsal alanda özgürce düşünüldüğünde erkeklerle kıyaslama yapılamayacak derecede üstündür. Kadının kimyasında doğası gereği mevcut olmayan “hoyratlık” bir takım sentezlerin çok daha kolay ve basitçe hayata geçirebilmesini sağlamaktadır.

Örneğin; 28 yaşında bir Afgan kadın milletvekili olan Malalay Joya, özel bir tv kanalının kendisiyle yaptığı röportajda, ”Ahır çok daha iyidir. Hiç değilse orada yük taşıyan bir eşek ve süt veren bir inek bulunur. Parlamento ahırdan daha kötü bir durumda” diyerek beyanat verdiğinden dolayı meclis üyelerine hakaret ettiği gerekçesiyle görevinden azledildi. Bu kadın milletvekili erkeklerin çoğunlukta olduğu ve onların göremedikleri neyi görmüş de böylesi bir veciz söyleme yönelmişti. Yani ana fikir neydi. Mensubu bulunduğu parlamentoyu niçin ahırla özdeşleştirmişti. Etkin bir şekilde çalışması gereken bir meclisin gerektiği gibi çalışmamasından elbet bir aymazlık içine düşüldüğünü bir değer üretilmediği için. Ama Ataerkil her zamanki gibi kendisine yakışır şekilde atalarını utandırmadan aykırı bulduğu bu sesi kesip atıverir. Oysa ki susturulan her ses ülkenin geleceğine atılmış büyük bir kazıktır aslında

Ataerkilin kadınlar için ayaküstü uydurduğu pratik çözüm uygulamaları tabi ki bununla da sınırlı kalmıyor. Her ülkede özellikle oryantalist kültüre yatkın olanlarında;

Ülke için hayati önem taşıyan eğitimde çağdışılığa yelken açılması ile eşdeğer anlam taşıyan ve Karma eğitim(erkek ve kız çocuklarının birlikte, bir arada okuması) için ilkel tabiri kullanabilme cüreti gösterebiliyor. Daha sonrasında da bununla da yetinmeyerek,

1-Kızlar karma eğitim yüzünden içine kapanıyor, erkeklerle yarışamıyor.

2- Yanına mini etekli bir kız oturan delikanlı da kaybediyor, ders dinleyemiyor.

3- Karma eğitim kızların sözlü ve fiziki taciz edilmesine zemin hazırlıyor.

Bu zihniyete işlerlik kazandırma gayretkeşliği resmi olarak ders kitabı yazdırmanın da ötesine geçiyor. Kadın, her ortam ve koşulda ilkel ötesi bir görüntü veren çağdışı Ortaçağ Avrupa'sının büyücü diyerek yakıp yok ederek lanetlenmişler, etiketli sınıfına zorla sokulmak isteniyor.

Kadın bu kuşatılmışlıklara cılız manifestolarla karşılık verip varolmaya çalışırken Ataerkilin acımasız hoyratlığının sevimsiz direnci daha da acımasızlaşıyor. Kadının her bir yeni açılıma kalkışması Ataerkilin daha fazla müdahaleci olmasına ve kadını daha da sınırlamasına neden oluyor.

Bu hep niceleri tarafından eleştirilerek işlenmiş ve her defasında çözüm için gelinen noktada, Uygarlık anlayışının toplumlara göre farklılıklar gösterebileceğinden dem vurularak çözümler her daim göz ardı edilmiş ve bu doğrultudaki arayışlar bir de sosyolojik ivmenin mantıksal devinimiyle paralellik oluşturulamadığı içinde de ıslak vadinin bireyleri için en büyük zulmün başlangıcı olmuştur.

Toplumsal referanslar örf, adet, gelenek ve göreneklerin, din açısından da bid’at ve hurafelerin şekillendirdiği bir baskı aracına dönüştürülmüş, baskı altında inletilen kadınlar durum değerlendirmesi yapamadıkları gibi, böylesi bir zulme boyun eğdirilerek, bu sözde erkeğe egemen kılınmış dünyada hemcinsleriyle de yabancılaştırılmışlardır. Bu durum ne ülke coğrafyalarına ne yönetim biçimlerine ne de etnik kökenine göre değişiklik arz eder. Zihniyet fukaralığına düşüldüğü an işte tam bu andır. Anlayış, kadının bir köle olduğu anlayışıdır. Bu yadsınamaz gerçek ışığında hayatı planlanmışlar grubuna girmek, tüm riskleri göze alarak başkaldırma cesaretini gösterebilenleri ise bekleyen nihai sonucu ise çoğunlukla hüsrandır. Toplumun pozitif dinamikleri ve de salt çoğunluğu oluşturan kadınların bu gerçeklik ortada iken dünyanın tüm renklerine sahip o dokunuşlarındaki evrensel ahenge işlerlik kazandırmak için daha neyi bekledikleri hep merak konusu olmuştur. Durup düşünülmeyenleri düşünmek, yapılmayanları yapmak, her türlü olumsuzluğu olumluya çevirebilme dirayeti olan bu salt çoğunluk, neden tek bir kareye sıkıştırılmaya, zorla sığdırılmaya reaksiyon göstermez ki? Elbette bu konuya ilişkin pek çok neden sıralanabilir. Ancak nedenin kaynağında hatta odağında yer alan evrenin en muhteşem varlığı vasfını taşıyan KADIN birazcık olsun silkinebilmeli ve bu silkinme ile bazılarını korkutabilmelidir. Zira bu güç onların benliklerinde fazlasıyla mevcuttur.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Biz kadınların genel olarak erkeklerden çektiğimiz sıkıntılar bundan daha iyi ifade ediliemezdi herhalde, tüm kadınlar adına size teşekkür ederim.

Eylem Sam 
 26.05.2007 17:44
 

Sizde o Ataerkil grubuna girmiyormusunuz? acaba...

Berk Aran 
 24.05.2007 19:14
 

O kadar güzel bir yazı olmuş ki okurken gözlerim doldu. Bizi bizden daha iyi anlatmışsınız. Basit iki örnek vererek konuya katkıda bulunmak istiyorum. Çocukluğumuzda köye giderdik. Sofra kurulur önce erkekler yer kalırsa kadınlar doyururdu karnını. Kalmadıysa kuru ekmek çökelek soğan. Birde çok ilginç bir anımız daha var ki ataerkil düzeni gayet net açıklıyor. Yazın gittiğimiz köyümüzde kız kardeşim hemen çardağın altındaki bahçemizde arıktan alıp kazanda ısıttığı suyla üst üste dizdiği çamaşırları yıkıyordu tokucakla, "tokuşla" Haliyle evimizdeki gibi temizleri en üste, kirlileri de en alta gelecek biçimde dizmişti. Babaannem gelmiş durumu görünce var gücüyle bağırmış. N’apıyorsun sen, erkeğin çamaşırı alta konulur mu hiç? Üstelik babaannem “rahmetli şimdi yaşamıyor,” üstüne kuma getirilmiş türünün son örneklerinden diyebileceğim derya gibi yürekli bir kadındı. Üstüne kuma getirdiği halde dedeme tek laf ettirmezdi. Ölünceye kadar sevdi. İşte böyle!... Sevgilerimle...

Ayrıntıda gezinmek 
 23.05.2007 17:44
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 40
Toplam yorum
: 24
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1046
Kayıt tarihi
: 25.07.06
 
 

İzmirli'yim. İşletme mezunuyum. İlgi alanlarım Felsefe, edebiyat, sosyoloji, tarih, toplum ve kül..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster