Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Ekim '13

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
204
 

Kalabalık ama yalnız

Kalabalık ama yalnız
 

Sessizlik


Bir kız varmış. Onu anlayan kimsenin olmadığını bile bile yaşarmış. Kendi kendine kaldığı okadar çok an olmuş ki. Kader ona çok şey göstermiş şu yaşına kadar. Evet. Psikolojik sorunları varmış ve onu onları atlatması içişn ona yardımcı olabilecek destek çıkabilecek bir sürü insan. Ama aslında  o hep yalnızmış. Hiç kimse farketmeden binlerce kişinin içinde kalabileceği kadar yalnız kalmış. Çünkü ona seni anlayabiliyorum diyenlere cevabı olumlu olmuş ama o hep yanlızmış. Bazen öyle anları olurmuşki yıldığı, bezdiği, tükendiği anlar... Hep pes etmiş kız aslında. Daha doğrusu pes etmeye çalışmış ama edememiş. Onun yerine dua etmiş, şükretmiş. Bazen kısmen de olsa pes etmiş ama bir el, sanki o kız uçurumdan atlamak istermiş gibi onu tutmuş. Bu o kızın annesinin elimi ya da bir başka birinin mi bilinmez. Ama şu bilinir o el o kıza çok yardım etmiş...

Bu kız öyle bir hayal dünyasına sahipmiş ki... İnanın hayal gücünüz yetmez bunu tahmin etmeye. Her an işleyiş modundaymış. İşleyen demir ışıldar sözüne uyan bir çalışma şekli varmış. Bazen kız kendi bile şaşarmış. İlginç değil mi? Tabi hayal gücü her zaman iyi şeyler getirmez. Bu kız hayal gücü sayesinde öyle güzel gülermiş ki. Bazen hayalleri sebebiyle sessiz sedasız öyle bir ağlarmış ki... Aslındahayalleri umutları değil midir insanların? Umudum var dediğin anda demekki hayalin vardır değil mi? Bir hayalin varki umudun olsun.

Bu kız bir süre aşk nedir çok merak etmiş. Ama bir talihsizlik olmuş. Aşk ona da gelmiş ama en imkansız olanından. En inanılmazından.

Bu kız çok sevmiş. Kalbini kaptırabilir türdenmiş. Bir yılı aşmış bu sevgi. Bu arada karşısına biri çıkmış diğerine dokunamazken buna dokunabilmesi mümkünmüş ama yapamamış. Her konuda girişken olan kız susup oturmuş. İmkansız olanı unutamamış ama bunuda bırakamamış. Yeni olana çok kapılmış kız ama o da imkansızlaşmaya başlayınca kızın içi kararmış.Öyle kötü olmuş ki kız dışarıdan hiçbir şey yok gibi ama içinde çakan şimşeklerin hüznünü bilmeden içi kararıvermiş. Sonra kendine kızmış 'Nasıl kalp bu kadar çok sevebilir birden?' diye.

"Acı bu kadar acımasız olabilir mi?" DEMİŞ KIZ.

 

 

                          Kahramanı yaşıyorsa ya da anılarak yaşatılıyorsa o hikaye hiç bitmemiş demektir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 4
Toplam yorum
: 4
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 158
Kayıt tarihi
: 06.01.13
 
 

1999 doğumluyum. Hikaye yazmayı ve müzik dinlemeyi çok seviyorum . ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster