Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

14 Ocak '16

 
Kategori
Genel Sağlık
Okunma Sayısı
156
 

Kalça Protez Ameliyatı (Bölüm 2)

Kalça Protez Ameliyatı (Bölüm 2)
 

 Bir önceki yazımda denizler ötesinden gelen bir mutlu haberin beni nasıl karar aşamasına getirdiğini yazmıştım.Daha önceki yazılarımı okuyanlar belki hatırlarlar. Amerika'da yaşayan ve keman sanatçısı olan kızım Burcu Göker'in konserlerini, başarılarını ve bu yolda karşılaştığı sorunları epey anlatmıştım.

 Bu sefer kızım bana bir konser haberi veya bir başarı haberi vermiyordu skyp görüşmesinde. Bir bebek beklediği müjdesi idi  beni yerimden fırlatan.Bir kez daha anneanne olacaktım.Benim küçük bebeğim bir bebek sahibi olacaktı. Yıllardır her sorununda yanında olduğum yavrumun bu mutlu olayında yanında olmam gerekiyordu. Mayıs 2016 da gelecek olan bu bebeği sağlıklı bir anneanne olarak karşılama amacım beni aniden ameliyat olma fikrine sürükledi.

 Yürümekte zorlanan bacağımla dünyanın öbür ucuna gitmem, hadi gitsem orada yararlı olmam imkansızdı. Ben sağlıklı olmak zorundaydım.

  Bodrum'da yaşadığımız için ameliyat yeri olarak Bodrum Acıbadem'ı tercih edecektim. Bir yıl öncesinden tanıdığım Dr.Muvaffak Bağdatlı Bey zaten epey itimadımı kazanmıştı. Böyle olaylarda hastada doktora karşı duyulan güven duygusunun ne kadar önemli olduğunu yaşayanlar bilir.Ameliyatımı Acıbadem Bodrum'da olacaktım ama başka sorunlar vardı. Yaşadığım ev üç katlı bir ev ve yatak odaları ikinci kattaydı. Ben Ameliyattan sonra eve nasıl gelecek ve üst kata nasıl çıkacaktım.İnternetten okuduğum ve daha önce bu ameliyatı geçiren kişilerden duyduğuma göre ameliyat sonrası 6 haftalık zor bir süreç vardı. Bu süreçte yürümek, merdiven çıkmak pek önerilmiyordu. 

 Bu arada bir şey belirteyim. Ben her sorunun çözümünü de beraberinde getirdiğine inanıyorum. Netekim bu olayda da aynen öyle oldu. Sırası gelince anlatacağım.

 Bu kararımı verince hemen hastaneye ,doktoruma koştum. Neme lazım süre uzarsa vazgeçerdim belki. Doktora koştum ama aklım  hep acaba doğru mu yapıyorum sualleri ile dolu idi.Etrafımda eşim ve kızımdan başka kimseye ameliyat olayından bahsetmedim. Beni caydıran olabilirdi. Ben gemilerfi yakmış ve yola çıkmıştım.

  Dr Muvaffak Bey beni çok yüreklendirdi. Hafta başında gelin Hastaneye yatın ,ilk gün tetkiklerinizi yapalım,ertesi sabah ameliyatınızı yaparız deyince onun cesareti bana da geçti.

 Hemen hastane için gerekli giysileri aldım, çantamı hazırladım ve bir pazarftesi sabahı eşimle Acıbadem Bodrum hastanesine yatmak üzere yola çıktık. Evden çıkmadan önce geriye dönüp evime, pencerelerden sarkan begonvillerime baktım. Onları tekrar göreceğim günlere , daha sağlıklı günlere diyerek kapıdan çıktım.

 Hastanede birbirinden güzel , güleryüzlü genç hemşireleri, hastabakıcııları,görevlileri, görünce doğru yerde olduğuma olan inancım bir kat daha arttı. Odama her gelen doktor, hemşire ve diğer sağlık görevlileri gülümseyerek nasılsınız ?daha iyimisiniz diye sorunca gülmeye başladım. Ben daha ameliyat olmamıştım ki.Bu arada tetkik için gelen anestezi doktorumun bir sözü dikkatimi çekti. Buraya herkes kalça kırığı ile protez ameliyatı için gelir,ilk defa siz kendiniz kırılmadan geldiniz.deyince çok hoşuma gitti. Meğer kalça kırığı ile gelip  protez ameliyatı olmak daha zor imiş.

 İlk günüm İzmirden gelen Büyük kızımın refakatı ile güle oynaya geçti. Yemekler çok güzeldi.Servis harikaydı. Hele kantının bir fırın sütlacı vardı yeme de yanında yat cinsinden. 

 Bu moralle ertesi sabah ameliyata hazırdım. rutin ameliyat hazırlıklarını anlatmayacağım. Odamdan yürüyen sedye ile ameliyathaneye giderken geride bıraktıklarıma kahkahalar atarak el salladığımı görenler şaşırdı belki. Sanırım hiç bu kadar neşeli ameliyata giden kişi görmemişlerdi. Kişi diyorum çünkü ilk günden itibaren ben hasta deyimini kabul etmedim. Ben hasta değildim. Ayağımla yürüyerek ameliyata gelmiştim ve daha iyi olmak için burdaydım.

 Ameliyatım epidural anstezi ile yapılacaktı. Yani belden aşağısı uyuşturulacaktı. Ben önce buna karşı çıktım. Zira uyuyup yatağımda ameliyat bitmiş olarak uyanmak isterdim ama epidural anestezinin yararlarını anlatınca doktorum ikna oldum.

 Belimden epidural iğnesini sokmakta epey zorlandılar. Bir süre sonra doktorların konuşmaları arasında çekiç, matkap sesleri duymaya başladım. Allahım acaba inşaat sahasına mı gelmiştim. Ben İstanbul'da inşaatlardan kaçmış Bodrum'a yerleşmştim. Doktorlarla beni mavi bir perde ayırıyordu. Bu perdenin arkasında neler oluyordu meraktaydım. Görmek istermiydim diye düşündüm sonra. Bence görmemek daha iyiydi. Belimden aşağısını hissetmiyordum. Bir süre sonra çekiç ,matkap seslerinin benim bacağımdan geldiğini anladım.benim bacağım kırılıyordu, oyuluyordu ve çakılıyordu. Önce acıdım bacağıma, sonra oh olsun sana dedim. Beni az mı üzmüştü yürümeyerek günlerce.

 Ameliyattan çıkışımı bir sonraki yazıma bırakıyorum.

 

NAHİDE ÇELEBİ, Erdal Ceyhan bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Geçmiş olsun canım selam ve sevgiler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 15.01.2016 11:47
Cevap :
Teşekkürler Sevgili Nahide Hanım. Bu aradalar bloga da fazla giremedim. şimdi şimdi bakmaya başladım. Uzun bir süreç, ama daha iyi olacağıma inanıyorum. Sevgi ve selamlarımla  15.01.2016 12:03
 

İlgiyle izliyorum.. Yeniden geçmiş olsun.

Erdal Ceyhan 
 14.01.2016 19:21
Cevap :
Çok teşekkür ederim. Saygılarımla  15.01.2016 11:07
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 811
Toplam yorum
: 1052
Toplam mesaj
: 22
Ort. okunma sayısı
: 1007
Kayıt tarihi
: 26.04.11
 
 

Ben emekli bir iktisatçıyım. 21 yıldır bir sanatçı annesiyim. Küçük kızım klasik müziğe eğilim gö..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster