Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Mayıs '07

 
Kategori
Çocuk Sağlığı
Okunma Sayısı
1457
 

Kalkan eller kırılsın!

Kalkan eller kırılsın!
 

Burak esmer, zeytin gözlü, cılız ama güzel bir çocuktu... Yaşadığı acıya tüm mahalleli kadar bende tanık oldum. İlgisiz aylak bir babanın ve çalışmaktan çocuklarına zaman ayıramayan annenim 2. çocuğuydu... Büyüğü olan abla liseli, aklı bir karış havada genç kızdı, edalı edalı dolaşır mahallenin tüm serseri delikanlılarını bahçemize toplardı. Ben de dahil tüm apartman sakinleri onun davranışlarından şikayetçiydik... Küçük kardeşse henüz dünyadan bir haber yaşamaktaydı... Bizim apartmanın en alt dairesini kiralamışlardı. Annesi evin tek çalışanı olunca anca yetişebiliyordu.

Aylak baba bir gün eve gelmez oldu. Sonraları öğrendik ki eroin satıcılığından yakalanmış hapsi atılmıştı. Sinop F Tipi cezaevinde olduğu ortak posta kutumuzdaki mektubun üzerinde yazılıydı...

Üç çocuk, okul masrafları, ev kirası, elektrik, su vb. derken birde kocasına para göndermeye başladı anne... Yaşlı hastaya bakıcılık yaparak yetişemeyeceği belliydi bunca ihtiyaca...

Bir gün canına tak etti ve gelen teklifi kabul etti... Akşamları bir barda konsomatrislik yapmaya başladı. Koruması da 12 yaşındaki Burak’tı. Burak, annesinin bu işi yapmasına içerliyor ama bu yaşta elinden de bir şey gelmiyordu. Küçük bedeni bu yükün altında gün geçtikçe eriyordu. Okul notlarının düştüğü okuldan gelen pusulayla anneye bildirildi. Gece yarılarına kadar annesini bekleyen çocuk aklını nasıl derse verebilirdi ki zaten... Anne kızmadı oğluna, sadece üzüldü, üzgündü...

Ve Burak o akşam içkinin dozunu fazla kaçıran bir adamın kendini bilmez tavırlarına dayanamadı, küçük adam ellerini yumruk tutarak adama vurdu, vurdu... Ne kadar zaman geçmişti o da hatırlamıyordu... Ciddi darp almış olarak hastaneye kaldırılmıştı. Onu gördüğümde tedavisi bitmiş, taburcu olmuş olmasına rağmen yüzü tanınmaz haldeydi...
Şimdi sormak istiyorum...

Ona vuranlar kadar, ona bu kötü yaşamın içinde yer verenlerin de elleri kırılsın mı?

İnsanlığın ne olduğunu bilmeden baba olan, baba namzedinin eli kırılsın mı?

Sebebi ve şahsı kim olursa olsun savunmasız çocuklara kalkan el, eller kırılsın mı?

Ben herkesin adına yazıyorum KIRILSIN! KIRILSIN!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Savunmasız bedenlere işkence çektirmek, hem bedenlerine hem ruhlarına zarar vermek, aklı başında bir insanın yapacağı en son şey olmalıdır. Yürek nasıl dayanır, onların bu haline? İnanın şu gördüğüm resimde bile gözlerim doldu.Keşke yapmasalar, yapamasalar...

_E...A_ 
 16.05.2007 14:57
Cevap :
Esra Hanım Merhabalar, Sözlerinize katılmamak mümkün mü? ...Ne güzel anlatmışsınız kendinizi sayfanızda... Ben de değiştirilebilecek çok şeyin olduğunu düşünenlerdenim... Yeterki isteyelim... Her şey çok daha güzel olack o zaman... İyi ve güzel kalın...  16.05.2007 15:10
 

Çocuklara kalkan elleri ne yapmalı bilemiyorum. Kırmak, koparmak yeterli gelmiyor bana. Bir çocuğun tek bir tokat yeme fikrine bile dayanamazken, yüzü tanınamayacak hale getirilmesine tüm tüylerim ürperiyor. Şiddeti sevmeyen biri de olsam ben de öyle bir sahne ile karşılaşsam herhalde şiddete başvururm. Çocuğu döveni ben daha beter döverim. Bahsettiğiniz çocuk için ise üzüntülerimi bildirmekten başka bir şey yapamıyorum. Sevgiler

Gülün içinden 
 12.05.2007 0:09
Cevap :
Gül Hanım, İçtenliğiniz için teşekkürler...İnsan bir an evladını koyuyor yerine, ne tahammülsüz bir acı oluyor düşüncesi bile değil mi? Yazık ama her şiddete maruz kalan çocuğun da, bir annesi, bir dünyaya getireni var... Sevgilerimle.  12.05.2007 0:20
 

Çocuklara eziyete dair gördüğüm, duyduğum herşey beni, beni akıl almaz bir şekilde sinirlendiriyor ve üzüyor. O çocuğa elleri kalkan adamın şahsiyeti ne kadar aşağı seviyelerde malum. Bir de o çocuğu ve ailesini bu durumlara düşüren vicdansız, bencil ve basiretsiz kişi var tabi. Bakın baba demiyorum kişi... Dediğim gibi çocukların zarar görmesi beni çok etkiliyor. Hani erkekler ağlamaz derler ya, bende kolay kolay ağlamayan cinstenim. Ama konu çocuk olduğunda (özellikle baba olduktan sonra) korkunç değişiyorum. Örneğin Lübnan'da boynunda emziği ile can vermiş bebeğin resmine cidden göz yaşı dökmüştüm. Ne diyeyim Allah cezalandırsın bunları... Bu arada anlatım tekniğiniz çok güzel. Akıcı ve yalın. Olayı çok güzel aktarmışsınız. Ellerinize sağlık. Roman yazarı olabilirsiniz kanısındayım. Hoşçakalın...

Murat Yazmacı 
 11.05.2007 18:05
Cevap :
Murat Bey Merhabalar, Tüm söylediklerinize katılıyorum, övgünüzede teşekkürlerimi sunuyorum... Ben her daim (burcumun özelliği olduğundan sanırım)duygusaldım ancak kızım doğduğundan beri her varlığın canı canım oldu... Özellikle çocuklara hiç dayanamıyorum... İyi günler dilerim.  11.05.2007 20:23
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 76
Toplam yorum
: 277
Toplam mesaj
: 117
Ort. okunma sayısı
: 1429
Kayıt tarihi
: 25.03.07
 
 

1976 yılında Iğdır'ın Tuzluca ilçesinde doğmuşum... 8 yaşımda göç ettiğim bu ile bir daha hiç git..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster