Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Kasım '06

 
Kategori
Felsefe
Okunma Sayısı
640
 

Kanatlar...

Kanatlar...
 

Kanatlar vardı önce...Daha çok küçük bir kızken...Beyaz, parlak ve uçmak için hazırlanan...Öyle güçsüzdüler ki...Henüz tanıyorlardı dünyayı ve bilmiyorlardı onun ne kadar zalim olduğunu...Dünya kanadı olanlara karşı öyle planlı programlı çalışırdı ki, o bundan habersizdi...

Aklını bulutlarda uçururdu o kanatlar...Dünya böyle görünmezdi o zamanlar...Bu kadar katı ve bu kadar insan yapımı...Herşey, aklın uçarken başkaydı çünkü...Doğa doğaydı, ağaçlar ağaç, nehirler nehir, gökyüzü gökyüzü ve toprak toprak...

Sonra büyümeye başladı...Çok da istiyordu büyümek kocaman bir kadın olmak...Hayattaki en güzel şeyler kocaman kadınlar ve kocaman adamlar için sanırdı...Sanırdı ki; dünyanın tüm gizemleri o yetişkin akıllarda çözülür...Herşeyi o yetişkin akıllar keşfeder...Değildi oysa...Yanılıyordu...

Kanatlardan tüyler tek tek kopmaya başladı...Çünkü büyüyordu...Daha çok vardı ve kanat duruyordu yerinde...Üzülmedi...O küçücük akıl ileriyi göremedi...Kanatsız kalınca neler olacağını kestiremedi... Oysa dünya yavaş yavaş alıyordu kanatları ondan...Acı vermeden, herşeyi büyük bir ustalıkla alıyordu...Sahip olduğu ve olabileceği tek şeyi; kanatlarını...

Artık toprak toprak değildi; toprağa bin tür anlam yüklenmişti, gökyüzü gökyüzü değildi, onun da anlamı başkaydı, ağaçlar başka, nehirler başka ve o kocaman insanların yüklediği kocaman anlamlarla doluydu...O saf hallerinden çok çok uzaklaşmışlardı...İnsanın minik birer oyuncağı oluvermişlerdi...Kanatlar kopuyordu...O anlamların her birini kabul ettikçe bir tüy daha düşüyordu...Kendi hayallerinden kalan boşluklara o anlamlar doluyordu...Büyüyor dünyanın istediği ölçülerde kocaman bir kadın oluyordun ve kanatların sen büyürken küçülüyordu...

Bir gün dönüp bakıverdin...Bir kaç tüy kalmıştı...Cansız ve dünyanın o korkunç rüzgarına dayanmaya çalışan direnen ve "yardım et" diye çığlıklar atan bir kaç tüy...Kaybetmiştin en parlak, en güçlü olanları...Şimdi elinde insan oluşunun tek hatırası olan bir kaç tanesi kaldı...İyi korumazsan onları, eğer sahip çıkmazsan onlara, o zaman tümüyle ele geçirmiş olacak seni dünya...Hala istiyor musun kocaman bir kadın olmak? Hala istiyor musun büyümek? O halde kopar onları...Savur, ver dünyanın dişlileleri arasında diğer kanatlarla birlikte çiğnenip gitsin...Savur gitsin...Durma...

RESİM:http://www.deviantart.com

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

ve hatta yeni tüylerimiz çıkması için çaba harcayalım...aklımız uçamayacaksa eğer,yaşamanın ne anlamı var...bunun adı büyümekse de ,büyümeyelim de eksik kalsın...kucak dolusu sevgiler...

Yeşim Özdemir 
 23.11.2006 16:32
Cevap :
Canım Eylül, Bak bu hiç fena fikir değil madem o kanatlar gitti neden yenisi için uğraşmayalım? Kanatsız yaşamın anlamı yok...Aklımızı uçuralım yeniden...Kucak dolusu sevgiler....  23.11.2006 16:47
 

yazılarını okumak bana keyif veriyor,düşüncelerine , kalemine sağlık.. sevgiler

guguk kuşu 
 22.11.2006 14:17
Cevap :
Çok teşekkür ederim... Sevgiler...  22.11.2006 14:42
 

Eline, koluna, yüreğine sağlık... Çok güzel anlatmışsın. İçine çekiveriyor yazın. Sevgilerimle...

Seda Efsun KARAMAHMUTOĞLU 
 22.11.2006 10:32
Cevap :
Çok teşekkür ederim Sevgili Seda...Sevgiler...  22.11.2006 12:59
 

''Büyüme çocuk../Sen hep öyle kal../Büyüme sen../Bir gün seni de kırarlar / Sen hep öyle kal.........Ve de kanatlar...Kanadı kolu kırık insanlar...Bir çırpıda,gökyüzünü ve insan ruhunun aynasını o deryalara sığdırıvermişsin: ''Bir minik ''Fiske'' ile... Ben böyle düşünüyorm bu konuda..Hoşcakal derim..

Muzaffer Cellek 
 22.11.2006 9:28
Cevap :
Sevgili Muzaffer Bey, Çok teşekkür ederim. Büyüdükçe, akıllandığımızı, dünyayı anladığımızı sandıkça aslında kanatsız kaldığımızı farkettim. Artık akıl uçmuyor gökte. Dur demek vakti buna. Saygılar ve sevgiler...  22.11.2006 13:03
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 408
Toplam yorum
: 4068
Toplam mesaj
: 6
Ort. okunma sayısı
: 1068
Kayıt tarihi
: 17.06.06
 
 

Gazetecilik okudum... Ama gazeteciliği sırf yazabilme serüvenine bir adım daha yaklaşabilmek için ok..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster