Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

22 Temmuz '09

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
228
 

Kandil 3

"Her gün bir yere konmak ve her gün bir yerden göçmek gerek." demiş ya Bilge; sözü edilen şey, birden fazla yere gitmek, birden fazla yerden kopmak; dağılıp un ufak olmak değildir."BİR" YERE; hep aynı yere konmak; hep aynı yeren uçabilmektir. (Bütün bunları hep özgürce yapabilmek gerekir. ÖZGÜRCE.... AMAN DİKKAT! Koparılmak ve uçurulmak denmiyor...)
Ve ÖZGÜRLÜK; IŞIĞI bir noktada "toplamak"tır. IŞIKTA TOPLANMAKTIR.
Bu "konmak" ile "uçmak" özgürlüğünün ve sorumluluğunun SIRRI; "son gün..." FELSEFESİ ile aynıdır. Ve bu aynılık; "bilen" için değil, "BULAN" içindir.
Ben de gelebilirim sana özgürce, daima ve yeniden..."ÇAĞIRMAYI ÖZLERSEN..." Ben de kucaklarım seni; bana GELMEYİ, bana KONMAYI bilirsen... HER GÜN.... YENİDEN....
Üstelik; BAKSANA! ben "her an" yanındayım;"SANA GELDİM..."
Ve her an SENDEN UZAKTAYIM... SENİNNN ÖZGÜRLÜĞÜNÜ SEVDİĞİM İÇİN....
Acı ve mutlulukla "BİR" anda, yan yana PİŞİLİR; acı ve mutluluk "BİR-LİKTE" aşılır... "UÇMAK" VE "KONMAK"IN SIRRINI BERABER "BULABİLDİKTEN" SONRA.....
Bana bir isim verirsen/diysen bir gün, bu isim "tüm mesafeleri" aşsın da kulağıma gelsin, DALIMA KONSUNNN...
Ben seni BULDUM; SEN BENİ BULDUN MU?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

"uçmak-konmak" benim de hep anlatmak istediğim ama insanların şüpheyle baktığı bir kavram olmuştur. "Seven insan için ya vuslat vardır ya da elem." diye düşünür insanoğlu. Yani, uçuyorsa konmalıdır hedefine. Oysa uçmanın, daha da yükseklere uçmanın keyfine varılmalıdır. Hedefe varmadan geri dönülse ne olur. Onca uçuş boyunca neler yaşar neler görür insan. Mavi vuslat ya da siyah elemdense, gri yolculuk iyidir bunu anladım yarım asırlık yaşamımda. Sevgiler.

Ata Kemal Şahin 
 28.03.2011 7:57
Cevap :
Sayfamı henüz yeni açtığımda; kimseye anlatamadığım, yalnızca "kandil"le dertleştiğim "uçmak-konmak"ın gizini büyük bir neşe ve umutla yazmıştım.Yakın uzak kimse anlamamıştı beni.Ya da en azından hiç kimse bana "anladım seni" demediği için bugüne kadar beni kimsenin anlamadığını düşündüm ben.Evet; ne tamamen pürüzsüz mavi vuslat vardır; ne de insanı bir anda uçurumlara atacak kadar zalim karası elem..."Uçmak-konmak" gizemi, "asil ve kararlı" grilikte yaşanır çileli bir ömürde kadem kadem...Ve ruhunuz katre katre içer hayatı. Ruh öylesine hassas ve kutsaldır ki...Ona güvenmeli, onu saymalı, onun kendi varoluş mucizesinde kabul etmeli..Beni anlamaya uğraşan asil ruhunuza teşekkür ederim.Bir şeyi daha öğrettiniz bana:Yıllardır haykırdığım "ve aksi seda bulamayan" "mutlulukla acı bir arada" demeye uğraştığım, galiba şu "gri" denen şey olmalı.Beni büyttünüz... O asil ruhunuz arzu ettiği güçlü ve özgür griyi yaşasın.Biz seviniriz. Sevgiler.  29.03.2011 10:45
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 191
Toplam yorum
: 901
Toplam mesaj
: 2
Ort. okunma sayısı
: 733
Kayıt tarihi
: 21.07.09
 
 

“Yazı yazmak” bir Yürek Yolculuğudur. Okumak ve yazmak bana Edebiyat alanının kapılarını açtı… Ed..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster