Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Haziran '16

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
319
 

Karganın kutsal mücadelesi...

Karganın kutsal mücadelesi...
 

Objektifimden mücadeleci karga...


Yorgun geçen bir günün sonunda, uzandığın yatağında yeni güne kuş sesleriyle gözlerini açmak ne güzeldir. Hele hele bülbül sesleri…

Yaşadığım yerde çok şükür ki kuş sesleri hiç eksik olmaz. Sabahın erken saatlerinde başlarlar o muhteşem konserlerine...

Ne güzeldir uyku ile uyanıklık arası zaman diliminde o sesleri dinleyerek yatakta tembellik yapmak.

Bu gün nedense o tembelliği yapamadım. Nedeni de belli aslında, yine kuşlar! Yalnız bir farkla. Bu sabah beni tatlı tembellik yapmaktan alıkoyan kargalarımız oldu.

Sabahın saat altısında çığlık çığlık sesleriyle açtım gözlerimi. Perdeyi aralayıp ne oluyor diye baktığımda, kedilerden başka kimse yoktu bahçede. Tekrar döndüm yatağa ve yastığı bastırdım kulaklarıma ama ne yazık ki kargaların gaak… gaaak… gaaaak… diyerek ve giderek artan tempolu çığlıklarıyla  yeniden uyumak ya da tembellik yapmak mümkün görünmüyordu.

Çaresiz kalktım…

Mutfağa geçip kötü başlayan günümü, en azından iyi bir kahvaltıyla güzele dönüştürmek için hazırlıklara başladım. Roka, yeşil nane, maydanoz, domates, salatalık yıkadım.  Beyaz peynir, zeytin,  çavdar ekmeği ve çaydan müteşekkil kahvaltım hazır olduğunda saat çoktan sekizi bulmuştu. Eşimi de uyandırıp balkonda hazırladığım masaya birlikte oturduk.

Kargaların sesi ara ara devam ediyordu. İki karga dikkatimi çekti. Özellikle bir tanesi çok bağırıyordu. Bir ara onların bulunduğu yere yaklaşan kedinin üzerine pike yaptığını gördüm. Kanat darbesi alan kedicik kaçacak yer bulamadı. Kedi uzaklaşınca susuyor, yaklaşınca çığlıklar keskinleşiyordu. Bahçeden geçen insanları görünce de bağırıyorlardı. Kahvaltı boyunca onları izledim…

Kahvaltı bitince fotoğraf makinemi aldım ve eşime “Ben bahçeye iniyorum, bakayım bunlar neden bağırıyor ve saldırgan davranıyor” dedim.

Bahçeye indiğimde çimlerin üzerinde küçük bir karga daha olduğunu gördüm.  Ona yaklaşınca hemen en yakındaki zeytin ağacının dalına, biraz da zorlanarak uçtu ve kondu. Bu arada diğer kargalar çığlık çığlığa bir sağımdan, bir solumdan, bir üstümden uçup resmen gövde gösterisi yapıyorlardı uzak dur ondan der gibi. Oysa ben sadece birkaç fotoğraf almak istiyordum. Bahçedeki banka konan biri, kanatlarını açıp öyle bir çırpıyordu ki, o kanatların arasında birden ezildiğimi hissettim.

Tüm bu agresif davranışlarının altında yatan nedenin; beni ve kedileri, ya da oradan geçmekte olan diğer insanları, yavruları olduğunu düşündüğüm minik karganın yaşamına tehdit olarak algılamaları ve bu nedenle yavruyu korumaya yönelik olduğunu düşündüm.

Onların bu kutsal mücadelesini görünce istemsiz bir ahhh döküldü dilimden…

Anne ya da baba olmak kuşlarda bile bu kadar zorken, evlatlarını tehdit altında gören ya da evlatlarını kaybeden insanların yaşadıkları duygusal yıkımı, hangi kelime anlatabilir ya da hangi şarkı, hangi şiir… 05 Haziran 2016

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Kargalar çok sosyal ve zeki hayvanlar gerçekten.Bizim bahçemizde de var.Sesleri çirkin olsa da ben seviyorum onları:)Sizin kargaların annelik duyguları ise muhteşem...Sevgiler Ayşegül hanımcığım...

Kırlangıçlar da gittiler 
 30.03.2020 15:09
Cevap :
Analık duygusu onlarda da var evet. Ah ne güzel, ne yüce bir duygudur o. Allah her kadına nasip etsin inşallah diyeceğim de hak etmeyenler de çok hani... Selamlar, sağlıklı ve mutlu kalın...  30.03.2020 22:25
 

Bir yıl önce falan ağaçlı bir parktan geçerken kargalar bana saldırdı. Ne olduğunu anlayamadım.Kurtuldum ama zor oldu. Sanırım yine konu yavru meselesiydi.

Kerim Korkut 
 21.06.2016 17:31
Cevap :
Olabilir Kerim Bey geçmiş olsun. Mevzubahis olan evlat ise annelerden korkmak lazım her zaman...Selamlar, mutlu kalın.  23.06.2016 21:47
 

Yaşadığınız bu olay bana kargaların kin tutup aylarca rahatsız ettiği bir adamın trajik durumunu anımsattı Ayşegül Hanım. Bir kaç yıl önce okumuştum ve nedenini çok anımsayamıyorum. Özellikle kargaların böyle bir karakterleri olduğunu öğrenmiştim sonra araştırdığımda. Hayvanların anneliğinden her zaman çok etkilenmişimdir ve onların da hisleri,duyguları var. Paylaşımınız için teşekkürler. Selam ve sevgilerimle.

Nermin Ayduran 
 11.06.2016 13:15
Cevap :
Hayvan deyip geçiyoruz çoğunlukla ama onların da yoğun duyguları olabileceğini görmezden geliyoruz çoğu zaman. Kargalar yüzlere karşı hassasmış Nermin Hanım özellikle tehlike algıladıkları yüzleri unutmuyorlarmış. Kin tutmaları sanırım o yüzden...Selamlar, mutlu kalın...  23.06.2016 21:32
 

Ah o kargalar en az 200 yıl yaşayarak tarih yazıyorlar canım arkadaşım.SEVGİLERİMLE.

Şennur Köseli 
 09.06.2016 10:58
Cevap :
Ne kadar da uzun ömürlüler gerçekten maşallah...Selamlar, mutlu kalın...  11.06.2016 15:31
 
 
Toplam blog
: 278
Toplam yorum
: 3989
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1421
Kayıt tarihi
: 20.11.10
 
 

Bir Kamu Kurumundan emekliyim. Bloğumda; yaşadıklarımı, çevremde gözlemlediğim olaylar ile kendi ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster