Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Ağustos '07

 
Kategori
İş Yaşamı - Kariyer
Okunma Sayısı
1308
 

Karmaşık

Karmaşık
 

Bir bankonun ardından onlarca sorular, ilaçlar, karneler, hastalar, refakatçiler, bir güvenlik sesi, bir refakatçi isyanı…

Başımı çevirdim büyük bir hızla…. Saat 09.40… Bu saat güne günden bile önce başlamış biri için günün yarı olduğunun ifadesidir. Ve günlerden Çarşamba. Bugün yine karışık burası. Yoksa dün daha mı karışıktı? Sahi asıl karışıklık yarın değil mi? Bir başka kişi daha var mıdır acaba benim gibi iş günlerini bu kelimeye hâkim eden. Karışık, çok karışık, çok çok karışık… Bu kelime önce günlerimin adı sonra da günlerce süren ruh halimin adı oluyor.

Ufacık bir ara deyip attım kendimi Kliniğin balkonuna… Sadece sükûnet dedim kafamda devam eden gürültüye. Gözlerimi kapadım hala devam eden sorular, havada reçeteler, kullanım tarifini bekleyen ilaçlar, tedavisi biten hastalar…Düşünce iflası yaşıyorum…Refleks halinde açtım gözlerimi gökyüzüne, suratımı rüzgârlara tokatlattım, derin derin nefesler çektim en mavisinden, tükenen içime….

‘Yeteeeeerrr’ diye bağırdığımda sesimi duyamamıştım. Ruhumu, beynimi tırmalayan tüm bu gürültü kendi sesimi bile bastırabiliyordu. Bu bir odaklanma değil, şiddetle yaşanan bir gerçekti.

Ağırlaşmış başım vücudumu seslerin geldiği yere doğru çekmişti… Sokakta her günkü olağan bir trafik ve korna sesleri, iki şoförün arabalarını içinde bir birleriyle ağız kavgaları, her mağazadan ayrı çıkan ama birbirleriyle birleşen yüksek sesli karman çorman bir müzik, kocaman bir afiş arkasına gizlenen inşaatın gürültüsü ve önünde nezaket göstergesi ‘çevreye verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz’ ve sonuncusu içerden gelen bir güvenliğin gürültüyü yırtamayan cılız sesi…

Ağrıları durduracakmış gibi iki elim başıma dayalı içeriye giriyorum, bu sesler ruhumu tırmalıyor, nefesimi daraltıyor, enerjim tükeniyor, sağlıklı düşünmemi engelliyor, çalışma isteğimi hızla azaltıyordu.

Herkes işine devam ediyor, hastalar uyumaya çalışıyor, refakatçiler sorularını soruyor, sağlık hizmeti engelsiz devam ediyordu.

Ben mi bir tek karışığım? Gürültü içimde gibi, beynime sık dokunmuş bir ağ atılmış ve kafamda kendine beni zehirleyecek, beni usandıracak koca bir yer bulmuş gibiydi. Ama bu bir odaklanma değil şiddetle yaşanan bir gerçekti.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Güzelim bence sen tatile çıkmalısın. kafandaki uğultuları ancak dalgaların dingin sesi ve güneşin sıcaklığı altında yokedebilirsin. Sanırım aynı işi yapıyoruz. Bilirim hergün bir önceki günün devamını yaşamanın o yoğun yorgunluğunu. İşte bu yorgunluk artık tahammül sınırlarını zorlayınca " bana müsade" diyerek kısa da olsa tatile çıkmayı tercih ediyorum. Sevgiyle...

Tülay TERZİOĞLU 
 23.08.2007 10:41
Cevap :
Sevgili Emoş ben tatilden döneli sadece bir kaç hafta oldu:(( o kadar yoğun ki çalıştığım hastane ne yazık ki 'bana müsaade'yi istifa ederken bile demek çok zor oluyor:)) Ve yine ne yazık ki kaleme almaya çalıştığım bu durum rutin bir iş gününden sadece küçük bir kesit:) aynı sektörde çalışıyoruz beni sizden başka kim anlayabilir:) Sevgilerimle:)  24.08.2007 18:59
 

"Karışık" konulu benim de bir yazım var. İlk başlarda sanki kendi yazdığım yazıyı okuyor gibi oldum. Çok samimi, sıcak ve yalın bir yazı. Hayat hakkında umut ve beklentileri olanların kafası karışık olur. Bazen oluyo demek ki. Mavilerle...

Ersin Yalın 
 15.08.2007 10:59
Cevap :
Merhaba Ersin bey, İş hayatıma bağladığım tüm maviler çok çabuk karardı. Ve ben her defasında umutla savaşa karıştım...İşte bu konuda yalnız olmadığımı bilmek kötü...Çok teşekkürler beğeninize ve yorumunuza...Sevgiler  16.08.2007 20:31
 

Yazını okurken herşey gözümün önünde canlandı..İş yaşamaı ve gündelik hayatın karmaşası birbirinin içine işlediğinde böyle bir tablo çıkıyor ortaya..Bu durumu Can Dündar ne kadar güzel anlatmış; Ömür gözümüz saatte söyleştik hep,koşuşur gibi seviştik,yarışır gibi çalıştık..Aranacak adamlar,yapacak işler..Bir sonraki günün telaşı bir öncekine bulaştı..Başkalarının hayatı bizi aştı...Sevgilerimle mürvet..Anlatımın çok başarılı..

ayse_gu 
 10.08.2007 16:52
Cevap :
Senin bu güzel yorumun da benim yazımı aşmış Ayşegül'cüğüm, çok da güzel olmuş. Çok teşekkürler:) Sevgilerimle  10.08.2007 20:43
 

Bir ruh halinin iyi gözlemlenmiş bir analizi. Hissettiklerini ve o an çevrende olan bitenleri iyi gözlemlemişsin...Şiddetle yaşanan bu gerçeklerin daha az yaşanması dileğimle. Ama sen üstesinden gelmesini bilirsin. Ruhunu nefes aldırmak için,ne yapacağını bilirsin. Sevgiler canım

guguk kuşu 
 10.08.2007 13:02
Cevap :
Ne yazık ki bu analiz hergün beynimi esir alıyor Hatice'ciğim, üstesinden gelebileceğim en güçlü şeyler artık zayıf kalıyor. Ruhum çok sık nefessiz kalıyor ve takviyeler yetersiz kalıyor. Hergün bir halka kopuyor, ben birleştiriyorum. Ne kadar devam edeceği muamma!!! Haallaaa muamma:))) Çok teşekkürler ve Sevgiler canım arkadaşım  10.08.2007 20:19
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 26
Toplam yorum
: 224
Toplam mesaj
: 76
Ort. okunma sayısı
: 888
Kayıt tarihi
: 31.01.07
 
 

Hayata yayılarak yaşamayı düşlerken, zamana sıkıştığımı fark ettim, tek sebebini çalışma şartları..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster