Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Aralık '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
1293
 

Kelebek zamanı…

Kelebek zamanı…
 

kendi yüklemini arayan bana ait bir zaman


-Sahipsiz bir düşün izini sürenlere;

Uzun zaman oldu, içimde çoğalttığım hiçbir düşün yüklemini bulamayalı. Yüklemi olmayan ne çok şey birikti oysa. Albümlerime baktım, sararmış resimlerden gülüşler kalmış, bazen hüzünlü gözler. Sarıldım onlara, yüklemini bulduğum hatıralarımdı onlar.

İncir ağacında kaldı çocukluğum, olmamış incirin sütünü, keçinin sütü ile karıştırıp elde ettiğim katığı tüketeli çok zaman oldu. Yıldızım, kayıp gitmiştin berrak bir gecede. Ay, karpuz tarlalarını aydınlatırdı, haylaz bir çocuktum esmer rüzgarlarda. Öznesi de değildim bu hayatın, yüklemini de aramıyordum, çocuktum, bir kelebek zamanıydı. Yatılı okuldaki günlerimde, saçlarıma sakladığım hasretlerimle düşerdim hafta sonları yola. Laleler, nergis çiçekleri, kengerler süslerdi yolları, ilkbaharın yağmurları yağıyorsa bir de mantarlar fışkırırdı topraktan. Saçlarımda biriktirdiğim hasretlerimi, koşarak taşırdım, tükensin annemin kollarında. Ne öznesiydim bu hayatın, ne yüklemi, kelebek zamanıydı sadece.

Büyüdüm, hepiniz gibi… Yorgun düşlerden, örselenmiş kalplerden, geride kalan anılardan gökdelenler yapıyorum, ben, kendim için, hepiniz gibi. Şimdi bizi hangi şehir barındırır sokaklarında, hangi rüzgarda yıkanırız, gurbetimiz neresi? Yüklemsiz bir özneyim şimdi, sen bende hep gurbet.

Hançerlenmiş rüyalarımızın bize anlattığı şeylerden, gözyaşlarımızdan ve acılarımızdan yarattığımız destanları hangi esmer rüzgarlara savurabiliriz. Düş biriktiriyordum, evet, yüklemsiz, ortada, tamamlanamamış düşlerden geriye bana ne kalır ki… Albümlerdeki sararmış resimler iyi geliyor sadece. Her şey kasabalaşıyor, giden götürüyor biriktirdiklerimizi, bize kalan nedir? Gittikçe kasabalaşan bir öykünün kahramanları mı olmak, öznesine yüklemini bulamayan bir tümce mi?

Bir taşra kasabasına melankolik ve yaralı bir kadın gelir zamanın birinde. Kozasına sığınmış bir adamın kapısını çalar. Adam sever bu gizemli, melankolik kadını. Kadın da sever, tek bir şey ister kozasından çıkmak için can atan adamdan;

-Seninle birlikte olacağım ama leyleklerin göç zamanı giderim bu kasabadan.

Adam her şeye razıdır, hiç düşünmeden kabul eder. Günlerce sevişirler, hiç durmadan, zamanla yarışırlar, bütün tümcelerinin yüklemi olurlar. Mevsimler döner, ilk leylekler kasabaya gelmeye başlar, kadın çantasını hazırlamıştır bile, gitme der adam;

-Sen öznemsin benim, yüklemime tümcesin. Gidersen, gurbetim olursun, hep bende gurbet kalırsın.

Kadın bavulunu alır eline, günlerce kaldığı eve son bir kez göz atar ve döner adama;

-Kolay olanıdır sende gurbet kalmak, ben gurbetimi yanımda götürüyorum.

Bizi ketumlaştıran bu hayat, bir gün aydınların elbet, karanlıklar sonsuza kadar sürmez ya. Kelebek zamanı belki yine gelir, leylekler korkmadan, yeni öykülere özne olmak için yine göç ederler. Günün birinde öznemize yüklemimizi buluruz belki. Ama yine de birileri hep bizde gurbet kalır, birileri gurbetini yanında götürür.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hani bazen olurya insana..bir duvara çarpmış gibi,gerçeği çok geç kalmış bir zamanda öğrenmiş gibi..yazınızı okuyunca neden bilmem bunu hissettim.kelebek zamanınızın biran önce gelmesi dileği ile..sizin ve hala kozada olanların.sevgilerimle..kalemine ve yüreğine sağlık.

ahsen yilmaz 
 01.11.2008 0:51
 

Gurbetle yaşamak mı yoksa gurbeti yanına alıp gitmek mi? her ikiside zor be hocam..giden içinde kalan içinde...belkide kelebek zamanını değilde leylek zamanını beklemek lazım ne dersiniz :)) duygu yüklü yazılarınız için kaleminize ve bizlerlere açtığınız kocaman yüreğinize sağlık yazar.. yüklemiyle öznesiyle sağlıklı mutlu uzun ömürler diliyorum..size ihtiyaç var bu ülkede ..sevgi ve saygılarımla...(hataylı güzel)

hataylı güzel 
 11.01.2008 23:43
 

Hep içlerinde taşıyanlar. "Gözlerde yol almak" Bencilllik midir bilmiyorum gurbeti yanında götürmek. Kolay mıdır unutmak? "Benim yanım senin yanın , asla bırakma" diyor bir şair...Yokluğuna alışmak...

Portakal Çiçeği ve FISILTI 
 11.01.2008 15:37
 

Merhabalar. yazınız o denli duyarlı ki. Arkadaşlarım da çok ama çok güzel yorumlar yapmışlar. ben de kıyıcığından dokunabilirsem... Umarım karanlıkları tüketecek aydınlıklarla dolar hem öznemiz hem yüklemimiz, hem de gurbetimiz... selam ve sevgiler.

Ezgi Umut 
 08.01.2008 7:44
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 69
Toplam yorum
: 533
Toplam mesaj
: 128
Ort. okunma sayısı
: 1585
Kayıt tarihi
: 11.08.07
 
 

Adıyaman'da doğdu. ilk ve ortaöğrenimimi yatılı bölge okullarında okudu. İzmir 9 Eylül İktisat Fa..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster