Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

11 Nisan '19

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
84
 

Kelimelerle Nefes Almak

Yağmurlu bir nisan sabahı yorgun, uykulu ve karmakarışık duygularla evden çıktım. Ayaklarım beni geriye doğru sürüklemeye çalışsa da güç bela okula gittim. Derdimi,tasamı dışarda bırakıp dersime girdim. Buna mecburdum çünkü bu benim ekmek kapım. Benden bir şeyler bekleyen öğrencilerim vardı. Gitmemezlik edemezdim. Her şeyi unutup derse odaklandım. Bunda büyük oranda da başarılı oldum. Çünkü bu durumu ilk kez yaşamıyordum üstelik duygusallık bana bir şey kazandırmayacaktı.
 
Ama aklım beni sıkan derdime takılmıyor değildi yine de. Bir şey yokmuş gibi davranmaya çalışarak rol yapıyordum aslında. Ama gel gör ki, içimde kopan fırtınaları sadece ben biliyordum. Beni sıkan bu dertten bir an önce kurtulmalıydım. Fakat bunu nasıl yapacağımı bilmiyordum. Her geçen dakika bana ızdırap olmaya başlamıştı. Düşünceler kafamın etrafında yerli yersiz dolaşıyor ben nefes alamıyordum.
 
Sabahki yorgunluğumdan eser yoktu ama rahat değildim. Pencereme tık tık vuran yağmur damlaları beni daha da cezbediyordu yazmaya. Üstelik kasvetli yalnızlığım yoktu yanımda. Buğusu başından aşan tavşan kanı çayım vardı, kız belli bardağımda. Melankolime gömülmek için her şey hazırdı. Bunu düşünmek bile bana keyif veriyordu.
        
Tabi keyfimin sürekli olması için masama oturup kelimelere gömülmem gerekecekti. Bunu da anca öğle tatilinde yapabilirdim. Herkes yemek telaşına düşmüşken ben rahat rahat kelimelerin gizemli dünyasına gömülüp nefes alabilecektim. Bunu akıl edip düşünmek yetti bana o an. Sabredip öğle tatilin olmasını bekledim. İşte şimdi her şey hazırdı. Ve ben, beklediğim gizeme bürünmüş başka aleme geçmiştim. Kafamdaki kara bulutlar dağılmış, kendime gelmiştim. İşte buydu benim için yaşamak. 
 
Kelimelerin dünyasında rahat rahat dolanıyor, nefes alabiliyordum. Sanki yeniden doğmuş gibi olmuştum orda. Yazmak o an, bana hayat kurtarıcı bir ilaç gibi geldi. Her şey şimdi daha güzel ve daha anlamlıydı. Sait Faik'i şimdi çok daha iyi anladım ve hak verdim. Yazmasam ölmezdim belki ama yaşayan bir ölüden farksız olacaktım bundan eminim. Ve dedim ki sonra kendime: İyi ki yazmışım.
 
10.04.2019/Necati Dilek
 
ETEM SEVİK bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 40
Toplam yorum
: 2
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 56
Kayıt tarihi
: 03.01.19
 
 

5 Nisan 1991 Aydın Sultanhisar doğumluyum. İlköğrenimi köyde tamamladım. Sonraki yıllar eğitim iç..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster
 
 
 
Toplam blog
: 40
Toplam yorum
: 2
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 56
Kayıt tarihi
: 03.01.19
 
 

5 Nisan 1991 Aydın Sultanhisar doğumluyum. İlköğrenimi köyde tamamladım. Sonraki yıllar eğitim iç..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster