Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Mayıs '21

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
47
 

Kendime Saygılarımla

Yitirmiştim kendimi. Kaybetmiştim kimliğimi. Var oluşum anlamını yitirmişti. Sadece yaşıyor ve yaşamla kavga ediyordum. Anlam denilen şeyin her bir zerresine muhtaç yaşamımda var olma mücadelesi veriyordum. Yitik bir aşkın tüm götürülerini benliğimde deneyimliyordum. Sadece aşkımı yitirmemiştim. Aynı zamanda benlik bütünlüğümü de kaybetmiştim. 
 
Benim için hayat zordu. Parçalanmış bir kimlikle hayatıma devam etmeye çalışıyordum ama bir yerde hep tıkanıyordum. İlerlemek için çabalarken adım dahi atamadığımı fark edemiyordum. Çünkü hala geçmişi düşünüyordum. Eskiden nasıl da mutlu olduğum üzerine kafa yoruyordum. Oysa eskiden mutlu değildim ki. Canım fena yanmıştı ve aynı geçmiş yüzünden hala da yanıyordu. Ama ben yeterli bilince sahip olmadığım için yanlış düşünmeye devam ediyordum.
 
O dönemde çok sevdiğim kitaplara geri dönme kararı aldım ve hayatımın dönüm noktası bu oldu. Uzun zamandır tek bir kitap dahi okumamıştım ve artık eski dostlarıma ihtiyacım vardı. Bir zamanlar bana yoldaş ve dost olmuş o sessiz öğretmenlerle yeniden buluşma zamanıydı şimdi. Ben de ilk iş olarak hiç inanmasam iyi olma umuduyla kitaplarıma sarıldım. 
 
Aradan zaman geçti. Onlarca kitap okudum. Bu esnada yazdım da. Eskiden var olan günlük yazma tutkuma geri dönüyordum yavaş yavaş. İlk başlarda düşüncelerim ve yazdıklarım çok dağınıktı. Sadece içimi döküyor ve sonrasında yazdıklarımı yırtıp atıyordum. Ama zamanla düşüncelerim yoluna girmeye başladı ve ben değişmeye başladığımı fark ettim. Sanki işe yarıyordu ve ben bebek adımlarıyla da olsa değişiyordum. Eskisi gibiydim hala ama aslında eskisi gibi değildim de. Farklı bir deneyimdi bu benim için ve kendime doğru yol aldığımın bilincindeydim.
 
Dağılmış parçalarımdan bir bütün doğmaya başlamıştı ve süreç çok yavaş ilerlese de güzeldi. Bazen canımı da yakıyordu değişim ama ben yine de mutluydum. Kendime dönüyordum ve bu süreçte çok farklı deneyimler ediniyordum. Bir kere her zamankinden çok daha fazla okuyordum. Yazmaya da aynı hızla devam ediyordum. Düşünüyor ve sorguluyordum. Kendim oluyordum. 
 
Kendimi sevmeye başlayınca mutlu olduğumu da farkettim. Mutlu oldukça doğru yolda olduğumu anladım ve kendimi daha çok sevdim. Sonunda anladım ki kendine dönmek aslında kendini sevmek ve ben kendime saygılarımla kendim olmayı zor da olsa gerçekleştirdim.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 7
Toplam yorum
: 6
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 41
Kayıt tarihi
: 07.06.19
 
 

Hemşireyim. İnsana ve hayata ilgi duyuyor, insanı anlamaya çalışıp ona ve hayata müdahale etmeyi se..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster