Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Ekim '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
599
 

Keşke hayatımda geldiğim bu noktaya pek çok insanı incitmeden gelebilseydim...

''Keşke hayatımda geldiğim bu noktaya pek çok insanı incitmeden gelebilseydim.''

Düşündünüz mü hiç bugün bulunduğumuz noktaya gelene kadar, kimbilir kaç insanı bilerek veya bilmeyerek incittik.

Peki sizce onlar olmasalardı bizler bugün bulunduğumuz bu noktaya gelebilir miydik?

O davranışları sergilemeseydik, onları incitmeseydik, onları incittiğimizi fark edemeseydik acaba bugünkü bizler olabilir miydik?

Ne garip değil mi?

Birilerini incitmemizin bizde yaratmış olduğu bu olumlu gelişim etkisi ve onların da bunu bizim için özveriyle kabullenişi.

Ne kadar muhteşem değil mi? Evrenin kendi içindeki, insan beyninin çözemediği bu kusursuz dengesi? Her zaman bizim lehimize işleyişi.

Düşünüyorum da acaba bizler onları gerçekten de incittik mi?

Gerçek olan ne ki?

Veya gerçek tek mi?

Bu konuda en son sözü söyleyecek olan biri var mı ki?

Kendi gerçeklerimizi kendimiz belirleriz? Peki ya diğerlerinin gerçekleri!

Çift kişilik bir eylemin iki tarafta da yarattığı farklı etki.

Gerçekten bunların hangisi gerçek ki?

Yoksa hayattaki en önemli şey, ne olursa olsun, gerçekten istediğimiz şeyleri yapabilmek mi?

Öğrenebilmek için o kadar az zamanımız var ki.

28 Ekim 2007

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Keşkeler bir süre sonra insanı kemirmeye başlıyor. Önemli olan ders almak. Ders alıyorum, mutluyum. Saygılar.

Eşit Ağırlık 
 15.11.2007 20:11
Cevap :
İçine gizlenen dersimizi görüp alabilmek hakikaten çok önemli Harun bey. Yoksa sürekli başa sarıyoruz. Çok teşekkürler:)) Sevgilerimle  16.11.2007 12:27
 

terazinin kefelerine koyduğumda , incinmişlikler daha ağır basıyor sevgili Haşim. Kesin ve net olarak ifade ediyorum, şuurlu vicdansızlık yapmadım hiç. Bedeli incinmek olsa da , kimsenin yüreği, duyguları üzerinde yükselmedim. Ya da ben öyle sanıyorum en azından.bunun hesabını yapabilmek çok zor gerçekten. mesele sanırım, şuurlu vicdansızlık, yapmamak...sevgiler

Neşe İleri 
 07.11.2007 13:03
Cevap :
Şuurlu olarak vicdansızca yapılan incitme dediğin gibi doğru bir şey değil. Benim anlatmak istediğim aslında amaçlarımıza, hedeflerimize, hayallerimize, kendimize, mutluluğa doğru ilerlerken incittiklerimiz. Bizim yapmak zorunda olduklarımızdan dolayı incinenler. Muhakkak hepimizin hayatında vardır böyle birileri. Belki çocuklarımız, belki eşlerimiz, belki ailelerimiz, belki dostlarımız, belki........ Sevgilerimle:))  10.11.2007 17:02
 

Bir çok şey için zamanımız çok az ne yazıkki.Ama biz öyle çok zamanımız var sanıyoruz ki.

emel dedeoglu 
 04.11.2007 13:06
Cevap :
Çok haklısın. Bazen sanki durmu idrak ediyor gibi oluyoruz sınra yine unutuyoruz:)) Sevgilerimle  04.11.2007 13:23
 

bir kitapta "iyi olmak aslında çok kötü birşey. çünkü kendin gibi herşeyin ve herkesin iyi olduğunu beklediğin için çok fazla incinip, çok fazla incitiyorsun farkına varmadan" diyordu...bunlar geldi aklıma yazını okuyunca...ve bazı şeylerin ne yaparsak yapalım asla değişmeyeceği. bu döngü içersinde herşeyin ve herkesin bir yeri var. iyi ve kötü gibi. güzel ve çirkin gibi. biri olmazsa zincir bozulur ve kopar. ama önemli olan iyinin ve güzelin kötü ve çirkine baskın gelmesi...

beenmaya 
 02.11.2007 13:23
Cevap :
O okuduğun kitapta yazan şeye tüm kalbimle katılıyorum. Neden mi? Boşver cevabı bende kalsın... Herşeyin yolu nerelerden geçerse geçsin, en sonunda iyiye ve güzele dönüştüğü bir döngüye ulaşmak dileğiyle... Sevgilerimle:))  03.11.2007 18:14
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 110
Toplam yorum
: 1899
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1085
Kayıt tarihi
: 05.02.07
 
 

Kimliksiz bir yazanım aslında... Bazen benim, bazen senim, bazen de herhangi biriyim. Belki d..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster