Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

02 Şubat '09

 
Kategori
Blog
Okunma Sayısı
636
 

Kimi arıyorum biliyor musunuz?

Kimi arıyorum biliyor musunuz?
 

"RESİM:ALINTI"


Evet efendim,

Sonunda ben de ebelendim… Elli birinci ebenizle karşı karşıyasınız… Duyduk ve de duymadık demeyin. Hatta be hatta duyanlar duymayanlara, görenler görmeyenlere anlatsın.Sonradan ben görmedim vay ben duymadım demeyin. Baştan konuşalım da ince ince… İyiyken kötü olmayalım.

Bu işi ne kadar becerebileceğim, bilemiyorum. Eh tabii sizin cevaplarınıza göre ölçüp biçeceğim ne kadar başardığımı… Elimden geldiğince, dilimin döndüğünce anlatacağım size işte o malum kişiyi.

Yıl henüz 2008… Takvimler Şubat ayının 5’ini gösteriyor. İşte tam da o gün katılmış aramıza yeni bir dost… Ne de iyi yapmış. Hoş gelmiş, sefalar getirmiş…

Tatlı talı gülümsemiş sayfasına her uğrayana… Gözlerinde yılların yorgunluğu da olsa gülümseyişiyle içini ısıtmış okuyucularının…

Yazmış… Yazmış… Yazmış… Denemeler yazmış…

Yazmış… Yazmış… Yazmış… Anılar yazmış…

Yazmış… Yazmış… Yazmış… En çok da şiirler yazmış…

Bunlarla sınırlı kalmamış elbette yazdıkları, başka konularda da yazmış.

İşte o günden bugüne tam tamına 61 blog yazmış.

171 kez okunmuş.

Samsun-Ankara karayolu üzerinde, Samsun'a 109, Çorum'a 60, Amasya'ya 40, Ankara'ya 325, İstanbul'a 600 km mesafedeki bir ilçede açtı gözlerini dünyaya.(Bana kızmayın bu bir bilmece.)

Şimdilerde turizm cenneti, sıcak bir ilde yaşıyor. Akdeniz denilince akla, hemen onun adı gelir.

Portakal ağacının mis kokusu, mavi bir özgürlüktür sevdası…

Sevginin elçisi…

Kendini dünya aynasında gören…

Yırtık sırlara, yitik insanlara inat dağıtan sevgi dolu yüreğini satırlarında…

Kutsal mesleğin emektarlarından…

Kırk dörtlük yıllık bir mektup anılarını süsleyen…

O bir rüya yorumcusu…

O yüreklere meteorlar çarptıran…

Sevginin öyküsünü duyan yüreğinde… Can veren taşa… Taşta teni yaratan… Hayat veren başka başka figürlere…Hisseden şekil alan taşın sıcaklığını… Onun yüreğinden yansıyanlardır görenlerin yüreğine akan.Belki de yitik insanlara yeniden hayat vermektir, can katmaktır elleriyle yoğururken soğuk taşı ve ısıtmaktır olabildiğince.Sırı kırılmış aynalara parlayan bir ışık olmaktır belki de… İnadına direnmektir.Kim bilir?

… ve her birimizi hayran bırakan göz izlerine.

Şimdi…

Küçük Ayşe, Küçük Ayşeler… Küçük asker, Küçük Askerler…Söyleyin bana kimdir satırlarıma sakladığım kişi… Ya da durun… Siz en iyisi mi üç kez fısıldayın adını kulağıma.

Ah!... Ah!... Papatya renkli bir sabahta ya da gümüş renkli bir ikindi vaktinde, olmadı menekşe kokan bir akşamüzeri öğrensem sizlerden adını.

Kolay gelsin dostlar… Valla bir gizledim ki korkarım ben bile bulamayacağım sonunda…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Papatya,madem gönlün Tunay'dan yana 52. Ebemiz olması kabul edilmiştir... Seyir defterinde duyurman gerek. İkinize de başarılar diler, sevgilerimi iletirim.

Ayten Dirier 
 08.02.2009 21:53
Cevap :
Seyir Defterinde aynı gün duyurdum ama nedense çıkmadı mesajım..Yeniden yazarım ...Sevgiler...  09.02.2009 9:21
 

Beni bulmak adına,merakınızı takıp peşime,çaba gösteren hepinize,zihninizi yorup,yorum yazan yazamayan,beni düşünen,düşünüpte bulamayan herkese,kucak dolusu papatyalarca teşekkürler,kucak dolusu nilüferlerce SEVGİLER.(nilüfer benim en sevdiğim çiçek) Bu bulmacayı sunan arkadaşıma tekrar teşekkürler.

Şerife Mutlu 
 08.02.2009 20:30
Cevap :
Evet... Ben de bilmeceme kafa yoran dostlarıma yürekten teşekkür ediyorum... Nilüfer güzel çiçek... Ben de sevarim.Ne güzeldir suya vuran akisleri.Sizin yüreğinizdeki ayan gibi... Güzelim... Güzelsin... Güzeller...  08.02.2009 22:42
 

seçiminizle onurlandım,gururlandım,teşekkür ediyorum. Bu günlerde bir ışık vuruyordu yüzüme,bir ayna tutuluyordu gözüme,tutanı arıyordum,kim bana bu ayna şakasını yapıyor diye.Aynayı buldum,fakat tutan eli göremiyordum,aynaya baktığıda,suretim göründü gözüme,ama çevremde beni içine alan inanılmaz güzelliklerle karşılaştım,müthiş bir sanatla beni çevreleyen kenar süslerine ışıktan bakamıyordum,gözlerim kamaşmıştı,suretim aşina idi kendime,kenar süslerim benimmiydi? Tanrım,bu ne güzel bir tarifti,bu bir dantelin oyma motiflrinde,tığı çekilmiş, zarif,ince,ortasında sapsarı bir dolu kalbi olan Papatya nın eliydi,nihayet tanıdım. .Benim bile kendimle ilgili bilgileri bu kadar güzel bilemeyeceğim ince ilmekler,çekerek yaratılan bu motifteki örnek benmiydim? Yüreğim le doldu gözlerim.Bir anda papatyalar doldu,gönül tarlama,başımda taç oldu tüm papatyalar. Beni tanıtan bu güzel anlatım,yaşamımda aldığım İLK unutulaz bir Kalp İZİYDİ. Teşekkürlerimle öpüyorum YÜREĞİNDEN İÇTENLİKLERİMLE .

Şerife Mutlu 
 08.02.2009 20:23
Cevap :
Mutluluk "an"lardan ibarettir Sevgili Şerife Hanımcığım. Eğer bir nebze olsa yaşatabildiysem bu "an"ı benden mutlu kimse olamaz yeryüzünde... Sapsarı saçlarıma temizliğini ekledim kalbimin... Yeşil saplarından yalnız sizin için baktım yeşil yeşil... Ne mutlu ki bana kalbinize dokundum... Siz, yüreği güzel insan bunu fazladıyla hak ediyorsanız..EEee...Ne demişler az veren candan... Ben de ucundan azıcık verdim... Sevgiyle kalın... Bir de papatyasız kalmayın...  08.02.2009 22:40
 

2.2.2009 da Sayın Mustafa Mumcu, Sayın Mavi Düşlerim, Sayın Ayten Dirier 4.2.2009 das Sayın Sennur,Sayın Tunay bilmiş... Kısaca beş bilen var. Ben daha önce kimler oldu bilmiyorum ama içimden Tunay geçiyor.Kabul edenler , etmeyenler... Kura çekelim diyenler... Karar sizde dostlar...

papatya altı yüz elli 
 06.02.2009 22:00
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 746
Toplam yorum
: 1755
Toplam mesaj
: 225
Ort. okunma sayısı
: 748
Kayıt tarihi
: 13.06.07
 
 

Ankara'da doğdum. İlk, orta, lise ve üniversite eğitimimi Ankara'da tamamladım. AÜİF iş idaresi b..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster