Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Ağustos '08

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
428
 

Kırmızı başlıklı kız_kurt

Kırmızı başlıklı kız_kurt
 

Kırmızı başlıklı kız gülümsüyordu elindeki yemekleri büyükannesine götürürken. Bu orman onun kendini en mutlu, en özgür hissettiği yerdi. Çünkü kalabalıklar onu anlamıyor, dinlemiyor sadece boğuyordu. En sevdiği ağacın yanından geçerken duydu kurdun sesini. Kurt çalılıkların arasına gizlenmiş ağlıyordu. Kırmızı başlıklı kız çok kez bahsini işitmişti kurdun; ama onu ilk kez görüyordu gözleriyle.

Herkes bambaşka anlatmıştı kurdu. Kurt korkunçtu, kurt zalimdi, kötüydü ve asla ağlamazdı. "Ama ağlıyor." diye geçirdi içinden. Elindekileri unutup onu izlemeye daldı. Kurt bir soluklanıyor, bir soluksuz kalana dek ağlıyordu. Tutamadı kendini kız, adımlarını ona yöneltti. Sıcacık elini omzuna koydu kurdun. Kurt şaşırmıştı. Kız öylesine bir saflıkla yönelmişti ki ona, kimsenin daha önce yapmadığı gibi, sevivermek istedi kurt. Daha önce de sevmek istemişti, bir kere, hatta sevmişti. Sevmek ki tüm ruhuyla, hücrelerinin tamamıyla... Sevilmişti belki de, orasını bilmiyordu. Ama hep sonu olurdu sevmelerin. Biri giden olurdu, diğeri kalan... Yaşananlar birer anı olmaya mahkumdu hatırlandıkça dünyaya küstüren. İçiyle savaşırken tutuverdi kızın elini. Yanyana oturuyorlardı artık. Kelimelere ihtiyaçları yoktu başta. Sonradan sıkıldı ikisi de sessizlikten. Önce kız bozdu sessizliği başlığını çıkarırken. Neden orada olduğunu, öncesini, sonrasını anlattı kurda, ondan nasıl bahsettiğini de söyledi insanların."Ama ben" dedi "ben sevdim seni." Hiç bu kadar açık sözlü olmamıştı. Kurt bakışlarını üstlerinden geçmekte olan buluta kaldırdı."Sevebilirim." dedi "belki ben de." Tuhaftı. Yaşananlar çok tuhaftı. Gene de sevdiklerini sanıyorlardı birbirlerini. Geride bıraktıkları insanların dolmayacak boşluklarını doldurmak için çabaladıklarını göremediler uzun süre. Ama birgün hatırladı kurt kim olduğunu ve görevini. Apansız söyleyiverdi daha öce oradan geçen kırmızı, pembe, sarı ya da turuncu şapkalı kızlara neler yaptığını."Kaçman gerek." dedi kurt en sonunda. Gözyaşlarına hakim olmadan, olamadan uzaklaştı kız. Arkasına bakmamıştı hiç. Kurdun ağlayıp ağlamadığını da öğrenemedi bu yüzden. Ama daha sonraları ormana ne zaman yolu düşse onu aradı gözleri. Kimbilir, belki kurt da ağlamıştı.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 0
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 770
Kayıt tarihi
: 12.08.08
 
 

Vefa lisesini bitirdim ve öss ye girdim.. Henüz kazandığım okul adı açıklanmamış olsa da eğitimime İ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster