Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

19 Ağustos '10

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
406
 

Kız kurusu-7

_Kız dikişsiz! Sağlam.

_Oh şükür!

_Bir hafta sonra sonra yeniden gelsin!

_Ne yapacaksınız?

_Soru sormayın!! Dediğimi yapın!

Kadın oldukça sinirliydi. Zahide abla ve ninem korkudan seslerini çıkaramıyorlardı. Zahide abla cebinden küçük bir çıkın çıkarıp kadına uzattı.

_Söylediğiniz gibi. Eksik yok!

_Tamam! Alın götürün kızı! Onunla şimdilik işim bitti!

Zahide abla bir şey söyleyecekmiş gibi ağzını açıyor. Sonra omuzunu bükerek geri çekiliyordu. Ninem ise kadından baya korkmuştu. Zahide ablaya bakıp duruyordu. Sonunda, Zahide abla, derin bir nefes alıp, ılımlı bir şekilde konuştu.

_(Kısık sesle)Kız oğlan kız çıktı değil mi?

_(Kadın kızar) Dikişsiz dedim yaaa!!

Kadın tıpkı bir arslan gibi kükremişti. Zahide abla ilk kez birisine boyun eğmek zorunda kalmıştı. Nihayet sesini kıstı. Kadın ''artık gidin'' der gibi suratımıza bakıyordu. Zaten bir hafta sonra, bu korkunç yere tekrar gelecektik. Bizimkiler sorularını içlerine attılar. Tekrar geldiğimizde mutlaka bu soruları kusarlardı.

Ninem ve Zahide abla yeniden iki koluma girdiler. Bekleşip duran kadın ve kızların bulunduğu yarı karanlık bir bölmeden geçtik. Daha sonra, fokur fokur tencerelerin kaynadığı tuhaf bir hole çıktık. Tencerelerden yükselen buhar yüzümü ıslattı. Hol çok kötü kokuyordu. O an midem kalktı. Kendimi tuttum. Kusarım diye çok korktum. Böyle bir şey yaparsam eğer, ninem ve Zahide abla beni bu korkunç yerde bırakıp giderlerdi. Bundan adım gibi emindim.

Sokak kapısına geldiğimizde böğürmeye başlamıştım bile. Midem bir kere kalkmıştı. Kusmadan rahatlamayacaktım. Bizimkiler kollarıma yapıştıkları için, duvar dibi arayamadım. Duvar diplerinde bir yere kussam çok iyi olacaktı. En azından sokağı kirletmemiş olurdum. Böğürmelerim çoğalınca, Zahide abla telaşlandı.

_Hanımcım kız kusacak herhalde!!

_Kız kuduracak!! yaaa kuduracak!!

Ninem her zaman olduğu gibi lafı tersinden anlamıştı. Neyse ki, Zahide abla kolumdan çıkıp beni rahat bıraktı. Ninem, Zahide ablanın yaptığı her şeyin aynısını yapardı. Kurulmuş robot gibi, o da diğer kolumdan çıktı. Hemencecik çöp bidonlarının bulunduğu tarafa koştum. Böğürtülerim had safhadaydı. O gün yediğim her bir şeyi olduğu gibi kustum. Sanki içim dışıma çıkmıştı. Zahide abla yardım etmek için koşarak yanıma gelmişti. Kısa bir süre suratıma endişeli endişeli baktı. Bu arada ninem de yanımıza gelmişti.

_Hanımcım!! Kızın suratı bembeyaz oldu!!

_Kız beyazladı!!

_Amanın!! Sendeleyip duruyor!! Tutun hanımcım!! Kız bayılacak!!

İkisi birden, aceleyle kollarıma yapıştılar. Başım öylesine dönüyordu ki anlatamam! Bir kaç kez sendelediğimin farkındaydım. Beynimde dönen, siyah daireler gittikçe ufaldı ve kayboldu. Sonrasını hatırlamıyorum.

DEVAM EDECEK....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 369
Toplam yorum
: 494
Toplam mesaj
: 67
Ort. okunma sayısı
: 1910
Kayıt tarihi
: 11.08.08
 
 

1965 doğumluyum.. İstanbul'da oturuyorum.. Edebiyatla ilgiliyim.. Öykü ve denemelerim var.. Öykül..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster