Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Temmuz '09

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
1196
 

Kızsal küs-barış oyunları

Kızsal küs-barış oyunları
 

Küstüm işte! Oynamıyorummm!


-Benimle bir daha oynamayacaklarmış. Beni guruplarından attılar... diye ağlaya ağlaya geldi İrem.

İrem yeğenim. 8 Yaşında, dünya şirini, yetenekli bir kız. Yazlık komşularının kızları ile bir arkadaş gurubu oluşturmuşlardı. Diğer kızlarla aralarında ne geçtiyse, kendine küstürmüş, dışlanmıştı.

Basit bir kızsal tavırla başetme yollarını öğrenmeliydi.

-Dur hemen, üzülme, seni tekrar o gurubun bir parçası yapacağız. Ama dediklerimi yapmalısın..

-Beni tekrar almazlar, çok mutsuzum.. diye sızlandı.

-Yöntemimi bir deneyelim bakalım. Yarına sorun kalmayacak, emin ol. Önce gözyaşlarını ve burnunu sil.

-Peki.. dedi.

Ondan 2 ve 4 yaş büyük oğullarımı çağırdım. Meseleyi anlattım ve planın bir parçası olmalarını istedim. Bir dakika bile birbirlerine tahammül edemeyen benimkiler ve İrem, dikkatle planımı dinlemeye başladılar.

- Öncelikle birbirinizden hiç ayrılmayacaksınız. Diğer kızların yanında didişmeyeceksiniz. Hatta çok eğleniyormuş gibi yapacaksınız. Ve İrem, sen, dışlandığın için herhangi bir üzüntü ifadesi taşımayacaksın.

Sözümü ikiletmediler. Benimkiler İrem'den bir an önce kurtulmak için, derhal planı uygulamaya başladılar.

Öğleden sonra, güneşin en yakıcı olduğu saatlerde, asmanın altındaki büyük masada resim çizerlerdi. Diğer kızlar bizim bahçenin karşısında oyuncakları ile oynamaya başladılar. Bizimkiler fıkralar ve şakalaşmalar eşliğinde kızları görmezden gelerek önlerindeki işe yoğunlaştılar. Kızlar deliye döndü. Yüksek sesle oynuyor, dikkat çekmeye çalışıyorlardı. İrem oralı bile değildi.

Akşamüstü, denize üçü beraber gittiler. Akşam da iskeleye yürüyüşte birbirlerinden ayrılmadılar.

Ertesi sabah, kızların anneleri kahveye geldi. Kızlar da yanlarında. İrem yüzlerine bile bakmadı, 'abilerimle dışarıya çıkıyorum' dedi. Kızlar 'Biz de gidebilir miyiz?' diye annelerinden izin istediğinde, anneleri 'önce özür dileyip barışın' dedi. Kızlar birbirlerine sarılıp hemen oynamaya koyuldular. Mesele kapandı. Benim delikanlılar İrem'den bir an önce kurtuldukları için sevinçle denize koştular. Biz de hanım hanıma kahvemizi yudumladık.

Akşam,

-Planının işe yarayacağını nereden bildin? diye sordular.

-Ben de bir zamanlar kız çocuğuydum. Basit kızsal küskünlükleri kafama takmamayı ve görmezden geldiğimde sorun kalmadığını öğrenmiştim. Kız çocukları bazen arkadaşlarına acı vererek zevk alırlar.. dedim

-Kızları hiç anlamıyoruz.. dediler omuz silkerek.

Bazen çocuklar, arkadaşlarına karşı çok acımasız olabiliyor. Eğer ebeveynleri, arkadaşlarının canını fiilen ve manen yakmamayı öğretmemişse, bu tür streslerle başetmelerini öğrenmeleri gerek.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 19
Toplam yorum
: 50
Toplam mesaj
: 19
Ort. okunma sayısı
: 876
Kayıt tarihi
: 27.06.08
 
 

1960 İstanbul doğumluyum. Eczacıyım. 2 Çocuk annesiyim...

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster