Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Eylül '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
309
 

Kolay gelsin

Kolay gelsin
 

Her zaman işe giderken kullandığım güzergahtan vazgeçip başka bi yolu kullanmaya başlamıştım.Yolu kullanmaya başladığım ilk gün onu gördüğümde sabah elinde şu çöpçülerin süpürgeleri vardır ya onunlla evinin önünü temizliyordu... İnanamadım saat sabahın yedisi idi.

Saçları bembeyaz arkadan şık sade bir şekilde toplanmış, ela-yeşil karışımı gözleri ve spor tarzı kıyafetiyle ilerlemiş yaşına rağmen sabahın köründe sokağı süpürüyordu. İlk önc şakınlığımı üzerimden atamadım çöpçüler her gün temizliyordu sokağı ne gerek vardı kendini yoruyordu. 55-60 yaşlarındaydı allahtan hava sıcak değil, sabah serinliği vardı.Kesin bi nedeni vardır diye düşündüm bütün gün...

Ertesi sabah büyük bi heyecanla o sokağa girdiğimde yine süpürge elindeydi.Beni yaşlı teyzeye çeken birşeyler vardı.Etrafa müthiş bi sevgi yayıyordu.Bunları başkası söyleseydi gülerdim ama bu kez çok farklıydı...

Ne olduğunu anlamadan ''kolay gelsin!'' sözü ağzımdan çıkıverdi.
Oda gözlerindeki o müthiş pırıltı ve ses tonundaki sevgiyle:'' sağol canım'' dedi.Okadar içten dediki sabahın stresi, işle ilgili sorular kafamdan uçup gitti.
Gayet samimi ve içten bi şekilde :''nereye kızım?'' dedi.O kadar güzel kızım diyordu ki içim gitti adeta..

Heyecanlı bir şekilde ''işe teyzeciğim'' dedim..gözlerimin içine bakarak konuşuyordu, üstüme başıma bakarak değil... Zaten o sabah erken çıkmıştım evden konuşmak için vaktim vardı...Nerede çalıştığımı çalıştığımı sordu ve o güzel aksanıyla ''ben seni tutmim be kızım işe geç kalırsın''.Tekrar kolay gelsin diyerek veda ettim , oda allah ''yardımcı olsun dedi'' ve ben işin yolunu tuttum.
Diğer günlerde sabahları konuşmamız sürdü.Meğerse teyzeciğim 29 yıl çalışmış hemde Almanya da...Ordaki iş hayatı daha iyi diodu, burda patronlar kötü insanı adam yerine koymaz hakkını vermezdi demişti.En çokta şaşırdığım maaşları bankadaki hesaplarına yatıyor olmasıydı.

Çocuklarını sorduğumda 5 tane şimdi torunlarının daha çok olduğunu tatlı tatlı anlatıyordu.Tek üzüntüsü hepsi farklı ülkelerdeydi.Kimisi Almanya kimisi Amerika kimisi Belçika'daymış.Burdaki evlerine vatan özlemi ve tatil için gelmişti.Ah!keşke zamanım olsaydı da daha fazla dinleyebilseydim onu..
Bu hoş sohbetimiz 1 haftaya yakındır sürüyordu taki bu sabaha kadar.Süpürge elinde yine sokaktaydı.Kötü haber ''benim teyzem beni bırakıp Amerikaya gidiyordu''...

İnanmak istemedim, alışmıştım ama ben onu her sabah görmeye ve sohbetlerimize.O kadar üzülmüştüm ki sanki kaç yıldır tanışıyormuşuz gibi ''ben alıştım her sabah görmeye napçam''deyiverdim.Tatlı bir kahkaha ve güzel bi tebessüm ile ''bende sana ama çocuklar var orda bekler beni''dedi...O zaman vedalaşalım dedim, yumuş yumuş ellerinden ve bal yanaklarından öptüm ve arkamı döndüm yoluma koyuldum.O ana kadar aklıma gelmeyen birşey gelmişti ''teyzenin adı'' hemen döndüm uzaktan ''teyzeciğim adın neydi?'' diyiverdim büyük bir merakla ve cevap gecikmeden geldi: NEMİDE!O an aklıma kazıdım ismini.
Tüm sevecenliği ile hayırlı işler kızım dedi, boğazıma bişeyler düğümlenir gibi oldu zorla ''kolay gelsin''' dedim ve yoluma koyuldum...

Sanki hayatımda 40 yıldır vardı, nasılda alışmışım ona ne kadar üzüldüm anlatamam. O sıcaklığı ve sevgi dolu bakışları çok özleyeceğim.Kim bana kolay gelsin diyecek teyzeciğim:(((


Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 32
Toplam yorum
: 67
Toplam mesaj
: 46
Ort. okunma sayısı
: 1062
Kayıt tarihi
: 01.09.07
 
 

Klima sektöründe çalışıyorum. Hafta sonları kursa gidiyorum. Patronlarımla başım dertte. Müşteriler..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster