Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Ağustos '07

 
Kategori
Komşuluk
Okunma Sayısı
2012
 

Komşu komşu

Komşu komşu
 

Şeker mi bitmiş, çay mı bitmiş, yoksa tuz mu?… Hiç mühim değildi. Saat gecenin bir yarısı bile olsa çekinmeden kapısını çalacağımız, hatta açık duran kapıdan içeri gireceğimiz bir komşumuz, komşuluklarımız vardı. Her türlü ihtiyacımızı çekinmeden, gocunmadan gidereceğimiz bir komşumuz, komşularımız…

Eskiden komşu demek, aileden biri demekti. Herkes birbirinin derdini bilirdi… Çare bulmak için kendine dert edinirdi. Komşuluk yaşama biçiminden öte, bir inançtı. Yüzyıllar öncesinden gelen, insanların kendilerini güvende hissettiği, dayandığı bir inançtı.

Eskiden aileler şimdikinden daha kalabalıktı… Maaile; anne baba çocuklar, büyükbaba, anneanne nine… İç içe, iki göz bir odanın içinde mutlu mesut yaşanırdı. Bu kalabalık az gelirdi sanki… Kalabalık yaşamlarda bile komşular unutulmazdı. Komşuluk yalnız, yoksun kalındığında sığınılacak bir araç değildi.

Atalarımızın söylediği gibi: Komşu açken tok yatılmazdı… Evlerden evlere, pişirilen leziz yemekler taşınır, ikram edilirdi.

Komşuluk bir başkaydı eskiden…

Kız alıp kız verilir, cümbür cemaat düğünler yapılır, komşuluk bir aile kurumuna dönüşürdü.

Günümüzde, komşuluk mantığı eskiye nazaran başkalaştı… Suni bir duygu oluverdi. Eskinin o yardımsever duyguları yerini ihtirasa bıraktı.

Eskiden komşu, şimdi olduğu gibi yandaki dairede oturan değil, aileden biri sayılırdı. Eskinin güveni, huzuru, yardımseverliği şimdilerde yok olmuştu. Biten çayın, tuzun, şekerin eksiğini gidermek için komşuya gitmek bir utanç halini aldı. Öyle ki, eksik gidermek yanlış anlaşılmaya sebebiyet veriyordu. Komşuluk, çay gibi şeker gibi bitmişti. Tükenmişti. Güven yoktu.

Şimdi olduğu gibi, yan daireden oturan insanların, tartışmaları/kavgaları dinlenmezdi. İnsanların sırlarına, özel sorunlarına kulak kabartılmaz, kulak tıkanırdı.

Hep demez miyiz, nerde o eski komşular, komşuluklar… Büyüklerimiz eski komşularını yâd eder… Peki, neden bu hale geldik, neden bitti komşuluk… Çok açık bunun nedeni, çok belirgin… Komşuluk, bir inanç bir kültürdü eskiden… Oysa şimdilerde bu inancı, bu kültürü yitirmiştik. Kültürümüzden uzaklaşıp, batı kültürünü ithal etmiştik hayatımıza… Kendi kültürümüzü yaymak yerine, onun üzerine sünger çekip, kültür olmayan bu yozlaşmış yaşama biçimini hayatımıza sokmuştuk.

Eskinden ‘komşu’ derken canı gönülden seslenilirdi. İçtenlik barındırırdı içinde… Sevgi barındırırdı… Eskiden her şey yürekten yaşanırdı.

Ama eski çoktaaan eskimişti.



80’li yılların sonlarında bile bu tip komşuluklara şahit olmuştum. Galiba 80 kuşağı, kültürümüzün son kuşağı idi.

Ne yazıkki…

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Aslında tamamen de yok olmadı komşuluk.Anadolu da hala anlattığınız o bir çok güzellik yaşanılıyor.Ben İzmir de oturuyorum.Apartmanımız 8 daire ve biz o anlattığınız komşuluğu yaşıyoruz.Sevdiğim, güvendiğim insanlar. Her an birbirimizin evinde değiliz belki ama dostça ilişkilerimiz var, iyi günde kötü günde.Yine de tabi her şey de olduğu gibi kentsel yaşam, yoğun çalışma ve yozlaşma insan ilişkilerini de olumsuz etkiledi. Güzel bir konu, teşekkürler.

tijence 
 21.08.2007 17:38
Cevap :
Sizler bu güzel duyguları bir bakıma yaşıyorsunuz, şanslısınız bu bakımdan... Daimi olması için, bu ilişkileri ayakta tutmak gerekir. İstanbul'da komşuluk günden güne tükeniyor. Sevgiler...  21.08.2007 18:55
 

Keşke anlattığınız günler,komşuluklar geri gelse dedim içimden..Zamanı ,şekeri,çayı,dostlukları paylassak yeniden ..Malesef herşey ihtirasa dönmüş,paraya,çıkara dönmüş.Selam verirken bile korkar olmuşuz bu zamanlarda..Umarım bu zamanı da arar olmayız ileriki günlerde..Güzel bir konuya değinmişsiniz.Esen kalın..

 
 21.08.2007 12:10
Cevap :
Sevgili Silence... Geçmişi yeniden yaşatmak zor olsa da, biz yine de elimizden geleni yapmalıyız. O keyifli anları yaşamak ne kadar güzel değil mi? en azından zaman zaman komuşuculuk oynasak? Değinecek çok konu var. Ben elimden geldiğince değerlerimizi su üstüne çıkarmaya çalışıyorum. burada yazamadıklarımı yazıyorum, sevgiler...  21.08.2007 14:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 81
Toplam yorum
: 222
Toplam mesaj
: 62
Ort. okunma sayısı
: 1256
Kayıt tarihi
: 17.05.07
 
 

Yaşamın öncelikle sevgiden ibaret olduğunu düşünüyorum. Bunun içindir ki, yaşamak için sev sevmek iç..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster