Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Haziran '08

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
501
 

Köpüğünde kedi yürüyen kahve

Köpüğünde kedi yürüyen kahve
 

Pek çok insanın hayal bile edemeyeceği kadar güzel bir çocukluk yaşadım. Bundaki en büyük pay, renkli kişilikleri olan insanlarla bir arada oluşumdu sanırım.

Hem ailemin içinde, hem de komşularımızda zarif, duyarlı, neşeli, bilge ya da derviş kişilikli insanlar vardı. Bazılarını tanıma şansım olmadı, ben doğmadan önce ölmüşlerdi çünkü. Örnekse, babaannem. Ama, çevremdeki herkes, özellikle annem ve babam onlarla ilgili anıları aktardılar bana.

Dedem, pamuk kadar beyaz saçları, çakır gözleriyle bir çocuğun anılarında yer alacak en güzel dedelerden biriydi. Onu düşündüğümde aklıma gelenler şunlar; Alanya'yı kuşbakışı gören ahşap evlerinin penceresinden manzarayı seyredişi, ud ve cümbüşte Saba makamında dolaşışı, fötr şapkası, minik rakı kadehi, köstekli saati, cibinliği, çizgili pijaması, beline sardığı kuşağı, bastonu, Remington marka daktilosu ( mücevher kadar değerliydi onun için ), yemek konusundaki seçiciliği...

Güzel yemek yemeyi ve adam gibi zevkle, neşeyle içmeyi bilen biri için, yemek sonrasında içilen kahve çok önemlidir. Dedem de kahveyi çok severdi. Özellikle mangalda ağır ağır pişen kahveyi. Kimsenin onun gibi kahve talep ettiğini duymadım. Kimileri orta şekerli, kimileri sade, kimileriyse şekerli isterler kahvelerini. Oysa dedemin kahve için talep ettiği şey bambaşkaydı. Şöyle derdi; Bana bir kahve yapın, köpüğünde kedi yürüsün!

Köpüğünde kedi yürüyen kahve...

Hiç bu kadar zarif kahve istendiğini duydunuz mu sahi?

Azrail kardeşim olsa, kaç yıl yaşardım? dermiş anneme. 67 yaşında öldü dedem. Artık kahvelerin köpüğünde kedi yürümüyor...

Babananneme gelince, dedim ya, onu görme şansım olmadı erken öldüğü için. O da çok narin, kırılgan, oğullarına çok düşkün, seccadenin üstünde uyuyacak kadar ibadetine düşkün biriymiş.

Bilirsiniz, bazı geceler ayın etrafında hâle olur. Hele dolunaysa ve hâle varsa gökyüzüne bakmaya doyamaz insan. Böyle günlerde babaannem; ayın etrafında melekler elele tutuşmuş, dans ediyorlar dermiş.

Düşünsenize, beyaz giysileri içinde, ayışığının etrafında elele tutuşmuş yüzlerce meleğin dans edişini. Ayışığının etrafında yeni bir ışık oluşturduklarını...

Hâleli bir gökyüzünün altında, köpüğünde kedi yürüyen bir kahve içememiş olsam da, bu iki cümleyi çocukken öğrendiğim için öyle mutluyum ki...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bilgiye ulaşmanın çok çok kolay olduğu şu devirde; saflığa,doğallığa,tazeliğe de ulaşmak o derece kolay olsaydı ne güzel olurdu değil mi? O zaman hayattan alacağımız zevki kim hesaplayabilirdi? Şiir tadında,köpüğünde kedi yürüyen kahve tadında yaşardık hayatı (belki).Beni hayallere daldıran bu yazınız için size teşekkür ederim.Saygılarımla...

İbrahim Halil Yeter 
 07.08.2008 14:22
 

Eski günlere gittim...Büyüklerimizin gönül sıcaklığında ne güzel günlerdi...Teşekkürler...Saygılarımla...

Mesut Selek 
 03.07.2008 14:58
Cevap :
Artık köpüğünde kedi yürüyen kahveler değil, kağıt bardaklarda Starbucks kahveler var:) Şanslı olan bizler miydik gerçekten, yoksa yeniyetmeler mi?  04.07.2008 22:28
 

Alanya'ya karayolu olmadığı zamanlar,dedenizi, Antalya'dan,parşömen kağıdı da getiren teknedeki kırtasiyeciyi sahilde beklerken düşledim bir an... Ve sonra keyifle,kedili köpüklü kahvesini yudumlarken,Remington daktilosunu tıkırdatışını... Bu hoş yazıyla bizde mutlu olduk; teşekkür ederiz efendim... Sevgiyle.Dostça selamlarımla.

zeki etferat 
 12.06.2008 23:01
Cevap :
Ne ilginçtir ki, gerçekten dedem kırtasiye ile de ilgilendi. Yorumunuz şiir güzelliğinde olmuş, teşekkür ederim, beni duygulandırdınız. Esenlik dileklerimle...  12.06.2008 23:13
 

Ne güzel bir yazı... siz dedenizden bahsederken şunu düşündüm.Eski insanlar farklıydı ve kendilerine has güzellikleriyle anılarımızda hep tazeler. Halbuki şimdi ki dünya da bireysel farklılıklara yer yok.Herkes ''aynılaştırılmaya '' çalışılıyor. Bence direnmek gerek bizi zımparalamaya çalışanlara.Sevgiyle.. Naz.

Naz 
 10.06.2008 13:35
Cevap :
Eskiden zarif cümleler kurulurmuş. Şimdi kaba cümleler modern konuşma sayılacak neredeyse. Güzellikler dileğiyle...  10.06.2008 14:49
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 261
Toplam yorum
: 2348
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2188
Kayıt tarihi
: 23.07.07
 
 

1954 Antalya doğumlu ve Antalyalı'yım. Ülkemin ve özellikle bu şehrin sevdalısıyım. Sanatın pek çok ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster