Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Ocak '09

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
1008
 

Kor ateş gibi yanmak....

Kor ateş gibi yanmak....
 

Ayrılıkların arkasından neden ağlandığını şimdi anladım...
Vucut öyle bir kor ateşle yanıyor ki, gözyaşları tene değince bir nebze ateşi söndürüyor...
Sönüyor ama kor anılarla tekrar alevlenip yakıyor daha da acıtarak, daha da yakarak...

Şimdi ne zaman aşk acısından, ayrılıktan ağlayan görsem ağlama diye teselli etmiyorum artık...
Ağla ki ateşin sönsün, ağla ki korun kalmasın, ağla ki sonsuzcasına yitip gitsin korlar, kalan küller temizlensin...

Toprağa kavuşmuş gibi......
Zaten ayrılıklarda da taraflardan biri toprağa gömülmüş oluyor.... Kendince...

Ayaktaysa sanma bu yıkılmamışlığından, içinde kalan korun küllerinden tekrar canlanabilme ümididir bu...Tekrar alev alev yanabilme ümidi....

Unutup da unutulamayanların ateşi..... Ümit ateşi bu....

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

O göz yaşlarında kayda değer birşeylerin yaşanmış olduğu gerçeği yatar. Zamanında yaşanmış olan huzurun sağlamasıdır onlar. Saygılarımla.

Uguristanbul 
 17.01.2009 10:41
 

Klişe özlü lafıdır yakın dostum Nietzsche'nin "Umut en son kötülüktür, işkenceyi uzatır"...Kesinlikle acı yaşanıp tüketilmelidir, yoksa yanmadan nasıl küllerinden yeniden doğar insan...

silik 
 15.01.2009 20:35
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 227
Toplam yorum
: 719
Toplam mesaj
: 100
Ort. okunma sayısı
: 513
Kayıt tarihi
: 16.01.08
 
 

Fazla söyleyecek bir şey yok herkes gibiyim. Artık... Bazı acılar faydalıdır. Önce üzer, sonra he..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster