Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

12 Şubat '12

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
14931
 

Korkmak 4: Yalnızlıktan korkmak

Korkmak 4: Yalnızlıktan korkmak
 

İnsanın korkularının olması normal midir?  Bazen normaldir …
İnsan bedeni ne zaman kendisine yönelik ciddi bir  tehlike hisseti mi hemen pozisyonunu alır. Bu pozisyonun bir bölümü savunmaya, bir bölümü de saldırmaya aittir. İnsan hem kendini, varlığını tehlikeden, tehditten koruyacaktır; gerekirse karşısındakine ne kadar zarar verebileceğini gösterecektir.

Karşısında bir köpek gören bir kedi uzaktan onu dikkatli bir şekilde izler. Köpeğin ona yaklaştığını anladığı zaman, ayağa kalkar ve tehlikeye karşı daha dikkatli bir duruş sergiler . Köpek daha tehditkar bir tavır  sergiliyorsa, kedi ayağa kalkmış olduğu halde kabarır, kendisinin de yabana atılmaması gerektiğini, boyunun bosunun maşallahı olduğunu gösterir. Köpek daha da hücumkar bir tavra girerse. Hemen tırmanmak için sağında solunda bir ağaç arar (O salak mı, bu kadar bir düşmanla ne uğraşacak, “ağaca çıksın da görelim” ) tavrı içine girer. Yok eğer kaçamayacak durumdaysa, karşıdaki köpeğin burnuna doğru tırnaklarını savurur. (O tırnakların ne etkili ve zehirli olduğunu, kendi tecrübelerimden bilirim…) Ondan sonra, şaşırmak ve bağırmak sırası köpeğe gelmiştir; bu kadar küçük piç kurusu bir kediden böyle bir pençe yiyeceğini zannetmeyen köpek, şallam şullum olmuş bir vaziyette, Yandım Allah, diye bağıra çağıra alt mahalleye kaçar ve ondan sonra kedilerinin etinin kolay yenmediğini anlar.

Nerede kalmıştık… Yalnızlıktan korkmak. Ne alakası var diyeceksiniz. İşte , eytişim , her şeyin her şeyle az veya çok bir ilişkisi vardır… Olacak.

Her insan yalnızlıktan korkar mı?
Sağlam insanlar hiçbir şeyden korkmazlar. Ancak , doğrudan bir tehdit karşısında, savunmalarını yapacak kadar  korkarlar. Yoksa ciddi bir neden yokken ; “fol yok , yumurta yok , eniştem beni niye öptü…” (Olmadı ama neyse…) İnsan niye korksun ki … ama bazı insanlar korkarlar; yalnızlıktan korkarlar; kapalı yerlerden korkarlar… Böyle insanlar sanıldığından çok fazladır… Öyle kabadayı görünüşlü adamlar vardır ki, geceleyin, bir mezarlığın yakınından geçmekten korkarlar… Daha öyle şeylerden korkarlar ki, şaşar kalırsınız…!

İnsanın normal durumlarda başkasının korkmadığı şeylerden korkması normal değildir. Onun ruh sağlığında bir bozukluk olduğunu gösterir. Daha çok çocuklukta, gençlikte görülen  bu korkular, zamanla geçer… Hiç iz bırakmazlar ; ama bazılarında giderek artarak devam ederler ki… Maazallah …Sonu, ben söylemeyeyim şimdi…İyi değildir. Zamanında tedbir almak, tedavi ettirmek şarttır.

Tabii , korkuların her zaman bir başlangıç noktası, çoğu kez bir başlatıcısı vardır. Bir annenin küçük çocuğuna, “Yaramazlık yaparsan seni bodrumdaki öcülere veririm…demesi ve bunu üç beş kez tekrarlaması, o çocuğun bodrum katının karalık havasına karşı bir hassasiyet geliştirir… Oraya indiğinde, en ufak bir çıtırtı veya gürültü çocuğun bağırarak oradan kaçmasına neden olur…

Bir çok çocukta böyle marazi korkular görülebilir. Ama, bazı insanlar da bazı korkular özelleşmiştir. “Yalnızlık Korkusu” da böyle bir korkudur.

Yalnızlık Korkusu olan insanlar çoğu kez, kesinlikle evde, dışarıda tek başına kalmak istemezler… Mutlaka yanlarında birisi olacaktır. Yalnız kaldıkları her an, bir çeşit “Panik Atak” geçirebilirler; bağırıp çağırarak çevreyi çok rahatsız edebilirler. Bu marazi korkuların sahipleri tabii ki   en kısa zamanda psikologlara veya psikiyatrlara götürülmelidir. Şimdi çok etkili ilaçlar, tedavi yöntemleri vardır.

Korkuları olan bazı insanlar, sanki bu korkularından ebedi olarak kurtulamazlar duygusu içindedirler. Oysa yanlıştır. Korkularından insanlar çok çabuk ve etkili yollarla kurtulabilir. Yeter ki bu alanda çalışan uzman doktoruna güvensin.

Abdülkadir Güler bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Merhaba soyle anlatiyim kendimi ben kucuklugumden beri hep sevgiyle büyüğen bir insanim ve bu sevgimin bas kaynagi "annem ". Yeni insanlarla tanistigim zaman heo sevgi bekledim bekliyorumda ama bu o kadar kolay degil kimse kimseye sevgi gostermek zorunda degil. Yeni bir is hayatina atildim is ortamini sevmiyorum ama herkesle iyi olmaya calsiiyorum istemedigim hayati yasiyorum kimseyi kirmak istemiyorum kirdigim zaman butun is arkadaslarimin hatta mudurlerimin bile bana ters davrandigini saniyorum ve yanliz kaldigimi saniyorum. Ben bu durumdan cook bunaldim ben kimseye bagli yasamak veya kimse benimle iyi olsun beni sevsinler diye hep kirilmak istemiyorum ben kucuklugumden beri hep sevgiyle buyudugumden belki boyle ama brn bu durumu aşmak istiyorum kendim sunu demek istiyorum siz olmasanizda ben mutluyum. Baktigimda is disinda hatrlamicagim insanlardan sevgi bekler duruma dusuyorum bana yardimci olurmusunuz lutfen ben yanliz kalmaktan korkmak istemiyorum ...

Buse Çakır 
 19.09.2016 0:48
Cevap :
Sayın Buse Çakır, ya sizi anlayacak iyi bir arkadaş bulun; yada bir psikiyatriste başvurun. Saygılar, selamlar.  23.09.2016 14:49
 

Günaydın Hocam. Panik atak rahatsızlığımın ilk nöbetinden itibaren yalnızlık korkum olmadı ama bahsettiğiniz gibi bu korkuyu çok abartılı yaşayanlara tanık oldum. Önceleri bende çok endişelenirdim. Her canlının yalnızlığı da mutlaka tadacağını düşünüyorum. Sanırım bu düşünceyi geliştirince korkunun üzerine gidebildim.selamlar

Merve Ballı Acar 
 13.02.2012 8:42
Cevap :
Zaman zaman her insan yalnızlığı yaşar. Ama her insan yalnızlıktan korkmaz. Korkması da şart değildir. Hatta yalnızlıktan hoşlananlar bile vardır. Ne demeli.. Ama zaman zaman de bir korku gelip yüreklere gelip oturur... Ben 50 yaşıma gelince de yalnız mı olacağım, diye.. İşte evlenmelerin de en kötü nedeni budur..! Selamlar bizden.  13.02.2012 15:08
 

Ben de bi annem korkusu var; halen rüyalarıma girer korkutur beni aynı etki aynı tepkiyi veririm :)Bildiğimi okurum da yüzüne bir kere "of" demedim...Beni görüyorsa eminim kalkıp başını tahtalara vurup vurup duruyordur...Acı olan bu işte. Bir şeylerin, insanın korku vermesi ( ya da salması ) ama yalnızlıktan ama kalabalıktan ne fark eder..içimizde açılan açılan oyuklara dolan olanca hüzün, stres her hastalığın sebebi kendini sil baştan onaramayan tek sistem..." Yaşayarak öğreniyorum...Yana yana büyüyorum anne duy işit beni..Ben beni keşfetmekle meşgulüm..." Siz ne dediniz bu Nil ne yazdı yine DAİM :)) Saygılarımla.....

Nil ALAZ 
 12.02.2012 22:15
Cevap :
Yoo..Doğru kendi kendini analize yönelmişsin, bu doğrusu... Evet, korkularımız varsa, şu veya bu kanala dökülebilir. Kiminde ana korkusu, kiminde baba korkusu olarak ortaya çıkabilir...Niye korkuyorsun ki annenden? İşte bu soruya kolay kolay doğru cevap veremezsin? Bu arada manevi kırıklıklar var; insanın kendini suçlaması var.. Gizli ve açık nedenleri vardır... Seninkisi korku değil.. Belki ACI .. Yapma dediği fakat senin yaptığın şeylerin acısı... Boşver, aldırma... Saygı bizden.  13.02.2012 0:35
 

en cok da laz kizinin sopasindan korkarim kodumu uc gun yataktan cikamiyom, buna ragmen yaramazlik yapiyorum acaba iyi bi sey mi bu? Saglik ve saygiyla

Newyorker 
 12.02.2012 17:58
Cevap :
Valla bu işler böyledir. Hem ağlarım, hem giderim... diyeceksin. Başka çare, umar yoktur...Sopa yemenin çaresi için, özel bir doktora gideceksin.. Ama Doktor da Laz ise .. Yandı gitti keten helva... Esenlikler efendim.  12.02.2012 18:50
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 2770
Toplam yorum
: 10197
Toplam mesaj
: 237
Ort. okunma sayısı
: 590
Kayıt tarihi
: 24.10.10
 
 

Mesleğim eğitimcilik… Şimdi artık emekli bir vatandaşım… biraz şairlik, biraz hayalcilik, biraz s..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster