Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

08 Mart '07

 
Kategori
İş Yaşamı - Kariyer
Okunma Sayısı
337
 

Korkudan ölmek

Bugun bir is gorusmesine gittim. Diyeceksiniz ki, bunda bu kadar buyutup buraya konu yapacak, ustelik buradaki ilk yazimi buna ayiracak ne var? Konu soyle gelisti; bu benim ilk yazim dedim ya, siz bilmiyorsunuz bir suredir is ariyorum ben. Bu o kadar da buyutulecek bir konu degil, hergun yuzlerce, milyonlarca insan is icin mulakata giriyor.

Benim icin onemli olmasinin nedeni surada; ben Amerika'ya Kanada'dan gelip iki yil once yerlestim ve iki yilda burada calismam icin gerekli dokumanlara sahip oldum. Bu sure icinde calisamadim dogal olarak. Sadece bir hastanede uc bes ay gonullu calistim. Sosyal sigorta kartimi alinca iki ayri yerde calistim, fakat ikisinden de sanssizlik eseri hic hoslanmayip ayrilmak zorunda kaldim. Birisine saat sabah 4:30'da kalkip aksam eve 8:00'de gelmem gerekiyordu, digerinde ise berbat maco bir manajerin kurbani oldum, devamli sozlu tacize ugradim, bir gun vurdum kapiyi ciktim, tabiri caizse.

O gun bugundur is ariyorum, iki bucuk ay oluyor neredeyse birsey bulamadim. Gorusmelere cagrilmiyor da degilim ustelik, simdiye kadar sayisiz is gorusmesine gittim, bu bana gosteriyordu ki, resumem gorevini yapiyor, beni kapidan iceri sokuyor. Bu islerden birinden, simdiye kadar aldigimdan cok fazla bir ucretle ise alinacagima garanti gozuyle bakiyor, iyi gecen gorusmemin sonunda her an pozitif bir telefon bekliyorken o telefon geldi, fakat benimle gorusen manajer gece uyuyamadigini, karar vermekte gucluk cektigini hatta sirf is yeri sahibini memnun etmek icin hem onun istedigi kisiyi, hem beni almayi teklif ettigini fakat sonunda is yeri sahibinin son karari vererek diger kiside karar kildiklarini soyledi. Bir kez daha yikildim tabii. Bir turlu sonuc alamiyordum bu girdigim gorusmelerden. Sonunda, eger duzeltmem gereken bir durum varsa soylemelerini ister oldum gorustugum kisilerden.

Dun gene bunalimli bir gunumdu. Iki yillik esime gereksiz cikislar yapiyor, onu gereksiz yere uzuyordum. Ustelik evimizi satisa cikarmis, cok hosumuza giden arka bahcesinde deresi olan bir eve teklif verip kabul edildigimiz icin evimizin bir an once satilmasini beklemenin sinir yorgunlugunu da eklemistik Subat ayi bunalimlarina. Bu konuyu bir baska yazimda anlatacagim.

Bu arada telefon caldi; iki uc ay once girdigim bir is gorusmesindeki kisi gorusmeye gelmemi istiyordu. Bense o gorusmenin birinci dakikasinda, aylik odemenin sadece satistan olacak komisyon olacagini ogrenince, kendilerinin zamanini almak istemedigimi benim aradigimin bu olmadigini kibarca soyleyip ayrilmistim. Telefon eden kisi bu isin tamamen farkli oldugunu soyleyerek beni ikna etti ve ne zaman gelebilecegimi soyledi. Bugun icin anlastik. Caresizdim ya...

Bugun sabah benim teklif ettigim saat 11:00de oradaydim. Beni once genc bir adam mulakat etti, bulunan uc ayri isten hangisini tercih edecegimi sordu, birisi tamamen komisyonla calisilan pozisyon, digeri hem komisyon hem saat ucreti, ucuncusu ise "Is Analisti" isi, ben hic boyle bir is yapmamis olmakla birlikte bu sonuncusuyla ilgilenebilecegimi soyledim. Belki bes dakika sonra baska bilgiler almasi gerektigini soyleyerek ayrildi. Bu arada bu is icin bir baska kisinin benimle gorusecegini de belirtmisti. Geldiginde beni bu kisinin burosuna goturdu. Babacan tavirli, belki 70 yasinda bir adam, ceviz kaplama ve onlarca fotografin oldugu bir odada beni bekliyordu. Biraz geciktigini soyledi, bir telefon etmesi gerekiyordu, bana okumam icin bir kac sayfa vererek diger bir kisiyi de ayni anda mulakata almayi ihmal etmedi, benden de konusmalarini dinlememi, ayni konularin benim de sorabilecegim konular oldugunu belirtti.

Diger kisi Denver, Colorado'ydi, avukatti, is idaresi de okumustu ve simdi benim de yapacagim ise talipti. Is cok yogun seyehat gerektiriyordu, o nedenle esinin nasil karsilayacagini sordu, cevap olumluydu. Birkac dakika sonra karsimdaki adam, Bob O'Keefe, is teklifini yapiyordu bu telefondaki gorunmez kisiye, ustelik benim onumde. Butun yapmasi gereken sey, onumuzde Pazartesi baslayacak olan egitim icin ucaga binip gelmesiydi, otel masraflari sirket tarafindan karsilanacakti, ucus ucretini ise onun odemesi gerekiyordu, kredi karti numaralari alindi, hersey tamamdi, ertesi gun Federal Express ile bir paket gelecekti, tebrikler ve hosgeldiniz sirkete demeyi de ihmal etmedi Bob.

Ben cok da buyuk olmayan odada masanin onunde oturmus, bana soylendigi gibi hem elimdeki 7-8 sayfayi okuyor, hem de konusmayi dinliyordum. Siranin bana gelecegini biliyordum fakat ne olacagindan haberim yoktu tabii. Bir sure sonra, konusma bitince telefonda yapilan konusmanin bir baskasi benimle oldu. Neden bu sirkete faydali olacagim soruldu, en guclu, en zayif ozelliklerimin ne olduklari merak edildi, bir tasinir bilgisayara sahip olup olmadigim soruldu, Amerika'da calisma iznimin olup olmadigi ogrenildi (Son zamanlardaki Meksika'li kacak isciler bu sorularin sorulmasini kacinilmaz yapiyor) Kanada'dan yeni geldigim ogrenildigi icin bu soru bana da yoneltilmisti dogal olarak.

Bir sure sonra benim bir sorum olup olmadigini sordu Bob. Toplam 25 kisi alinacakti bu pozisyon icin. Is kucuk ve orta buyuklukteki ($5 milyon yillik kar yapan) sirketlerin kazanclarini arttiracak is yardim paketlerini bu sirketlere satabilmek icin onlara bir arastirma ilk calismasini yapmaktan ibaretti. Bu is arastirmasi o sirkete gidilerek ve iki gun harcanarak ve sanirim ozel bir bilgisayar programi kullanilarak yapilacakti. Sirketler daha once bu arastirmayi kabul etmis olduklarindan bana yapacak sadece bu arastirmayi yapmak ve raporu hazirlamak dusuyordu. Bu sirketler Amerika ve Kanada'nin her yerinde olabilirdi.

Ayni diger kisiye soylendigi gibi benden de otele gelip yerlesmem ve Pazartesi baslayacak derslere bir hafta sure ile katilmam istendi. Ben cok uzakta yasamadigimi, gelmemin 40 dakika alacagini soylediysem de otel konusunda israr etti. Aksam bir hanim ogretmenin derslerinden sonra kendisi de bazi seminerler veriyormus. Hafta icinde bir gece esimin de gelebilecegi bir gece duzenlenecekmis. Sonunda ben de tebrik edildim, ise alinmistim. Yarin bana da bir paket gelecek. İlk yil benim icin hayal olabilecek bir meblağ beklemeliymisim gelir olarak. Bir poker oyuncusu gibi ben de oyuna katilip hic renk vermedim, heyecanimi gostermedim. Basaramamaktan, korkudan olmek bu olsa gerek ama, esime yolda telefon ettigimde kaybedecek ne var dedi? Tam tersi, o benim basaracagima inaniyor.

Sonuca bakmam gerek, gelecek hafta sonunda bu bahsedilen derslerden kimbilir kac kisi sag cikacak. Belki de kayip orani cok fazla oldugundan 25 kisi birden aliyorlar bastan. Sonunda 5 kisi kalabilir. O sanslilardan olmak isterim dogrusu.

Ilk Milliyet yazisi icin hicte fena bir konu degil bu bana kalirsa, ne dersiniz?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Biliyorum yazınızın içinde sadece ufak bir ayrıntı olan bir şey belki şu aralar benim ailemde de tam aynısı bir durum ayaşnıyor olduğu için dikkatimi çekti, durmunu sormak istedim...Bir başka evi alabilmek için kendi evinin satılmasını beklemek, ilk başlarda keyifli bir bekleyişken, zaman uzadıkça bunalımlı bir hal almaya başladı...Biz hala beklemedeyiz,umarım bize umut verecek şekilde siz hayal ettiğniiz istedğiniz eve kavuşmuşsunuzdur...sevgiler..

özgün 
 05.05.2007 19:59
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 3
Toplam yorum
: 10
Toplam mesaj
: 9
Ort. okunma sayısı
: 352
Kayıt tarihi
: 25.01.07
 
 

Uzaklarda bir yerden yazıyorum. Yıllarca Kanada'da yaşadıktan sonra ikinci evliliğinde bu defa Ameri..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster