Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Ağustos '07

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
740
 

Koynumda kuruttuğum gülleri serbest bırakıyorum...

Koynumda kuruttuğum gülleri serbest bırakıyorum...
 

"Koynumda kuruttuğum gülleri serbest bırakıyorum" dedi kadın...
"Onları yeri beslenip büyüyecekleri tek yer olan; toprak olmalıydı oysa" diyerek ekledi...

Belliki şimdiye kadar böyle düşünmemiş olduğunu artık farkındaydı. Bahçesinden topladığı gülleri vazoya bile yerleştirmeden çarçabuk başaşağı asar, bir an evvel kurutmak için güneşte bırakır, ardında kalınca bir kitabın arasına özenle yerleştirirdi o.

Ancak bu ritüeli baştan sona yerine getirdiğinde huzura ererdi. İşin daha da ilginç yanı, bu davranışı onun nedenini bilmeksizin tekrarladığı bir uygulamaya dönüşmüştü nicedir.

Bunu yaparken aslında; bu güzelliklerin ona yaşarken sunacakları yerine, ızdırapla can çekişirken geçirdikleri bu sürece tanıklık etmeyi seçtiğini o ancak şimdi şimdi farkına varıyordu...

Bu değişimi hissettiğinden midir bilinmez; o gün bu gündür bahçesindeki güllerin kokusu daha rahiyalı renkleri daha çeşitli ve gözalıcı gelmeye başlamıştı ona...

Sarı gülleri severdi kadın...
Ayrılıklar için derlerdi o sarı olanları.
Dedim ya, yaşamın filizlenirken sunduklarından korktuğundan sonlara hazırlanarak ekerdi o fidelerini.
Ve bunda dolayı da tomurcuk veririr vermez alıp, kurutmak için gerekenleri yapardı...
Sarılar doğmadan boğulanlar olmaya en uygun adaydı...

Pembe gülleri vardı bahçesinde;yanına bile uğramadığı, ne kadar sevse de uzaktan bakıp, yanaşmaya kaçındığı...

Kırmızı olanlarsa kitap araları için en uygun olanlarıydı...

Şimdi ise; ister pembe, sarı yada kırmızı renkleri ne olursa olsun yaşam saçan bu varlıkların huzur veren rahiyasına kendini teslim etmiş kendine seyirciydi kadın...

Güllerinin bahçesinde serserpe büyüyüşüne izin verdi vereli, onların var oluşundaki gizeme tanıklık ederek yaşamayı da seçmişti.

Batmakta olan akşam güneşinin altında, bahçesine bir defa daha göz gezdiriken, içinin Evrene ona sunduklarından dolayı minnet ile dolduğunu hissetti...

Ve o akşam, güneş batmazdan az önce emin adımlarla o güne değin yanına varmaya en çok korktuğu pembe gülerin yanına sokularak kondurduğu buse ile minnetini sundu...


Sevgi ve ışıkla,
Ayna

Ağustos.05.07
Ayrıntıda gezinmek bu blog'u önerdi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sen ne güzel yazmışsın duyumsadıklarını

Yücel EVRENN 
 12.08.2007 9:10
Cevap :
İlgi ve beğenin için teşekkür ederim arkadaşım. Sevgi ve ışıkla, Ayna  12.08.2007 11:24
 

biçimlenen ve artık oturan ruhun o vakurluğu, şiirden öteye ama şiirin tam içine bu ne güzel yolculuk. Renkleri aldın, ve onlarla ne güzel bahçeler suluyorsun bu susuzlukta. Pes derim hatta bir daha pes derim. Olmadı kalkar alkışlarım...

Engin Allı 
 05.08.2007 18:11
Cevap :
Canım benim çok sağol, ne güzel bir katkı bu...Değerlendirmelerin ve teşvikin benim için çok önemli. Sevgi ve ışıkla, Ayna  05.08.2007 21:50
 

Aşkın aşkla basmıştır bağrına, yoksa nasıl koysun koynuna.Baksana sevipte sarılamadığım, koklayıp öpemediğim sevgilimdir güller. O kadına helal olsun, hadi dikeni neyse ya rengine nasıl dayanmış. sevgi ve selam.

Nariçi 
 05.08.2007 16:21
Cevap :
Dayanmış , dayanmakla kalmamış uzun zaman beklemiş, usul usul aşmış, sevgili Nariçi...Sağol var ol. Sevgi ve ışıkla, Ayna  05.08.2007 21:52
 

yaşatmak gerek Sevgili Ayna, söyle o kadına iyi yapmış. O pembe güller yaşarken kadını sevecekler ve en güzel kokularını o kadına verecekler.Sevgiler.

nilgun 
 05.08.2007 16:17
Cevap :
Kadın bunun bilincinde sevgili Nilgün suyun kıymetini en çok susuz kalanlar bilirler çünkü...Değerli katkın için yürekten teşekkürler akadaşım. Sevgi ve ışıkla, Ayna  05.08.2007 21:53
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 268
Toplam yorum
: 1159
Toplam mesaj
: 159
Ort. okunma sayısı
: 1947
Kayıt tarihi
: 15.09.06
 
 

Var olan her oluş ve bozuluş hakkında gözlem, tahlil ve sonuca varma sürecindeki yolculuğumu, siz..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster