Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

Gülşen Aydın "gökkuşağım"

http://blog.milliyet.com.tr/gokkusagim

11 Aralık '07

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
414
 

Küçük bedenler, büyük işler

Küçük bedenler, büyük işler
 

Sabahın ilk ışıkları süzüldü pencereden. Işık yüzüne vurunca kıpırdadı gözleri, açmaya isyan edercesine. Gerçi bütün bedeni isyan ediyordu ama onun umurunda değildi. Yine meydan okurcasına yorgunluğuna fırladı yataktan.

Henüz sekiz yaşındaydı ama seksen yaşındaki insan tecrübesi ve edasıyla hareket ediyordu. Sekiz yaşında olmak istemiyor demek değildi bu, her şeyden çok istiyordu bunu.

Hemen üzerini değiştirip elini yüzünü yıkadı.Lavabo yüksek olduğu için parmak uçlarına basarak hallediyordu işini, kazağının kolları ıslanmıştı her zamanki gibi.

Mutfağa koştu.Çaydanlığı ocağa koyup annesinin yanına gitti.Annesi boylu boyunca yatıyordu yerinde. Felçti, konuşamıyordu.Gözleriyle anlatmaya çalışıyordu, gözyaşları da destek veriyordu anlatmak istediklerine.

Bir kase aldı tabakların arasından. Çayı doldurdu, şekerini koydu küçük elleriyle göz kararı. Dünden kalan yarımdan biraz fazla ekmeği çıkardı torbadan içine doğradı kasenin.Dolaptan birazda peynir çıkarıp, ufaladı üstüne. Küçük bir tepsinin içine koydu kahvaltısını annesinin.

Yere koydu tepsiyi küçücük kollarıyla kavradı annesinin koltukaltlarından. Çekti, çekti tüm kuvvetiyle. Annesi kilolu değildi ama destek veremiyordu. Ne bedenine, ne kızına.Biraz doğrultabilmişti annesini, en azından kahvaltısını yedirebilecek kadar.

Kaşığa doldurdu çay paparasından.Annenin çocuğunu beslerken duyduğu şefkatle ama roller tersineydi bu sefer.

Kızı yemeğini verdikçe gözlerini kırpmadan gözlerinin içine bakıyor, istemeden yaşlar süzülüyordu yanaklarından.Bir yandan da çiğneme zorluğu çektiğinden ağzının kıyısından da çaylar süzülüyordu.

Küçük kız minik elleriyle bir bez parçasıyla siliyordu akan yaşları ve çayları.Sorumluluğunu yerine getirebilme ışığı vardı gözlerinde.

Annesi anlatmak istediklerini gözleri ve yaşlarıyla ifade etmeye çalışırken, o ise gülen gözleriyle veriyordu.Halinden memnun, üstesinden geliyorum edasıyla...

Ülkemizde milyonlarca çocuk, çocuk olmadan büyümek zorunda kalıyor.Özellikle kızlarımız, kadınlarımız toplumumuzda cinsiyetlerinin verdiği yükü erken yaşlarından itibaren sırtlamak zorunda kalıyor.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

sabah sabah da bu yapılmaz ki insanın üzerine bu kadar gelinmez ki küçük bir kız çocuğu bu kadar hüzün vermez ki sabahın seherinde acıttınız beni '' olsun demek de zor aldırma demek de artık çocuk düşlerimiz yok, çocukluğumuzda'' .... yüreğinize sağlık... sevgilerimle...

duygusel 
 13.12.2007 9:10
Cevap :
Öyküyü sonlandırmamamın sebebi sonunu okuyanın getirmesi.Farzedelim anne mucizevi bir şekilde iyileşiyor.Çocuk okuyor kariyer sahibi oluyor.3 çocuğu ve iyi bir eşi oluyor.mutlu mesut yaşıyor.:) Umarım her hüzünlü başlangıç bir şekilde mutlu sonla biter.sevgilerimle  13.12.2007 10:39
 

çocuk olamayan çocuklarımız, çocukluklarını çaldığımız çocuklarımız... Çok acı... Yüreğinize, duyarlılığınıza teşekkürler. sevgiyle, umutla...

Ozlem Ozkulak 
 12.12.2007 16:56
Cevap :
paylaştığınız dostluğunuza,içtenliğinize teşekkür ederim bende.sevgiler  12.12.2007 23:13
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 29
Toplam yorum
: 73
Toplam mesaj
: 27
Ort. okunma sayısı
: 973
Kayıt tarihi
: 30.05.07
 
 

Sekiz yıldır anaokulu ve etüt merkezi işletmekteyim, yaptığım işin dünyanın en keyifli işlerinden bi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster