Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

21 Temmuz '07

 
Kategori
Spor Eğitimi
Okunma Sayısı
2108
 

Küçük bir satranç dehası

“Sayın hocam aile çok ısrarlı isterseniz bir görseydiniz çocuğu” dedi. Üslup çok önemli. Meslektaşım isteğini samimiyetle ortaya koymuş, küçük yaş kategorisinden öğrenci almadığımı bilmesine rağmen konuyu açmıştı bana. Geri çeviremezdim. O’na “ olur hocam. Hatırınız için yarınki çalışmaya öğrenci gelsin de göreyim çocuğu. Başımda ki kalabalığı biliyorsunuz zaten. Yeterince zaman ayıramazsam kırılmak yok sonra tamam mı ?” dedim. “ tamam” dedi.

Öğrencilerimizin satranca karşı yoğun ilgileri olduğunu biliyordum Eğer, turnuvalara hazırlamakta olduğum yıldızlar grubunu bu yıl zayıf bulmasaydım minikler grubunu oluşturmak ve onların potansiyelini araştırmak kaygısına düşmeyecektim. Ertesi gün ve ondan sonraki ilk birkaç hafta boyunca karşıma çıkan yaklaşık yüz kadar öğrenci grubunu eleye, eleye sayıyı ona kadar düşürdüm. Bunların arasından da yetenekli olan dördünü seçerek turnuvalara hazırlayacağım çekirdek kadroyu oluşturdum. Evet, önümüzdeki turnuvalarda bu grup okulumuzu temsil edebilecek yetenek ve becerilere fazlasıyla sahiptiler. İlde ki özel turnuvalarda yanıltmadılar beni. Birincilik ve ikinciliği aralarında paylaştılar. Bunları yıldızlar grubumla da karşılaştırdım ve beklediğim başarıyı da aldım onlardan. Doğrusu üzerlerinde çok emeğim olduğu söylenemez. Çünkü satranç için yanıma gelen öğrenciler, oyunun tüm inceliklerini çoğunlukla bilerek geliyorlardı. Her türlü açılımı hem savunmaya hem de hücuma yönelik olarak gayet güzel yapabiliyorlardı. Bana düşen iş, onlara oynama fırsatı vermek ve aralarından satranca en yatkın olanları seçip almaktı.

Çocuklar gerçekten güzel işler başardılar. Satrancın sadece bir oyun olmadığını, strateji belirlemenin önemi ve bunun içinde özgüvenin ne anlam taşıdığını gördüler. Beklenti ile gerçek, kazanım ile kayıp arasındaki ilişkiyi algıladılar. Kazanmanın her zaman karşı tarafı masada mat etmek demek olmadığını, kazanmanın önümüze sunulan fırsatları amacımıza uygun olarak dengeleyebilmek olduğunu anladılar.

Evet, yaşları küçük belki ama çocuklarımız kendilerine fırsat verildiğinde biz büyükleri becerileriyle yanıltabiliyorlar. Önceki yıllarda öğrencilerimiz üst üste il birincilikleri almışlardı. Çoğunu fen liselerine gönderdik ve göndermeye devam ediyoruz. Ama konuya girerken yukarıda bahsettiğim öğrenci gibisini şu yaşıma dek görmedim. O, henüz birinci sınıfta. Onu diğer gruptan ayırdım. Psikolojisini yıpratmamalıydım. Bir gün canı sıkılmasın diye gözde öğrencilerimden biriyle oynamasına izin verdim. Bir taraftan göz ucuyla oyununu izliyordum. Yirmi dakika içinde yendi karşısındakini. Gruptaki diğer çocukları da aynı şekilde birer, birer yendi. Hiç birinde beraberliği dahi olmadı. Ne miniklerden ne de yıldızlardan kimse dayanamadı ona. Çocuğun açılımlarını izledim dehşete kapıldım. Oyunu öğreneli üç ay olmasına karşın olağan üstü hamleler yapıyor, karşı tarafın şu kadar hamle öncesinde şöyle, şöyle davranması gerektiğini anlatıyordu çevresine. Hamlesini yaptığı piyonun kaç hamle sonra ne işe yarayacağını hesaplayabiliyordu. İşte satranç oyunu budur diye haykırdım. Zekâ ve motivasyonun neler yapabileceğini herkese gösterdi bu küçük deha. Onu bu yaşta takıma almamak en doğru tercih diye düşünüyorum siz ne derdiniz acaba?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

yazınızı ne zaman yazdığınızı bilmiyorum. ben de sizin gibi çalıştığım okulda dört yıldır satranç dersleri ve satranç egzersizleri veren bir öğretmenim (fen ve teknoloji). Bu tür öğrencilerin psikolojik durumları dikkatle incelenmeli daha büyük yaşlardaki öğrencilerde bile bazen ciddi problemler yaşadığımız oldu. saygılar

beyaz şehrin adamı 
 09.09.2008 23:29
Cevap :
Değerli yorumunuz için teşekkür eder çalışmalarınızda başarılar dilerim.  14.09.2008 17:18
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 177
Toplam yorum
: 79
Toplam mesaj
: 39
Ort. okunma sayısı
: 1245
Kayıt tarihi
: 09.03.07
 
 

1965 Almanya doğumluyum. Atatürk üniversitesi İlahiyat fakültesi mezunu olup, öğretmen olarak çalışm..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster