Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

24 Şubat '08

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
391
 

Kurşun öldürmez...

Kurşun öldürmez...
 

Hiç bir kurşun öldürmez bunu biliyorum.
Soğuk demir şakağına yaslandığı an fatihalar göğe yükselir.
Gözlerin açıktır belki ;ama kimse bilmez öldüğünün üstünden yıllar, aylar hatta belkide(daha yeni) saatler geçtiğini.

Kimse düşünmez bunları sen düşündüysen eğer.
Düşünmez ama memnuniyetsizliğindende geri kalmaz insanoğlu...
...
Bir ölüyle öpüşeceğini bilse evlenir miydi sanıyorsun?
Elini sıkarmıydı banka memuru?
Neydi bu gözlerini kör edip raydan çıkartmayan şey seni...?

Hiç kimse duymamış mıydı bu feryadını, işitmemiş miydi yok oluşunu şimdi...?
''Kapıyı açık bıraktım gidiyorum'' deyişini,
''kanımın karanlıkta kuruyan yanını....'' deyip yarım bıraktığın cümleyi tamamlamanı kimse merak etmemiş miydi?

Duymamış mıydı kimse: ''Yok oluyorum!'' deyişini?
...
Yok oluyorum!

Zaman gectikce, ellerinden süzülüyorum birşeylerin farkındayım.
Yok oluşumun seyir defterinden yazıyorum bu satırları.

Biliyorum...

Zehir gibi işliyor hayat damarlarıma.
Gamsız olmayı öğrenmeye çalıstıkça günaha bulanıyorum.
Gamsız olmak ayrı bir meziyetmiş bunu öğreniyorum.

Düşe kalka büyecektim hani?
Hani Tanrım çöldeki ayak izleri senindi...?

Tut ellerimden, bırakma beni... deyişini, duyan yok mudu?

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 39
Toplam yorum
: 162
Toplam mesaj
: 35
Ort. okunma sayısı
: 11880
Kayıt tarihi
: 28.02.07
 
 

26 yaşındayım. İzmir'de nefes al(r)ıyorum. Yaşarken yazamadığım için, yazarken yaşıyorum..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster