Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

20 Şubat '08

 
Kategori
Doğal Hayat / Çevre
Okunma Sayısı
813
 

Kuşlar ve kış

Kuşlar ve kış
 

Benim kuşlarım .


Kuşlar uçar ben uçarım, ben uçarım kuşlar uçar. Türkiye'nin her yeri kar altında Ankara da. Şehri bembeyaz tertemiz bir çarşaf gibi kar kapladı. Her yerin kiri örtüldü masumca. Gökyüzünden dans ederek uçuşan kar taneleri yeryüzünü örtmek için birbirleriyle yarışırcasına. Pencereden saatlerce hiç bıkmadan usanmadan izlerim kar tanelerinin yarışmalarını. Bir tanesini gözüme kestirip yere düşüş anınada kadar takip ederim ve kaç kar tanesini geçtiğini saymaya çalışırım. Ne yapayım herkesin mutlu olduğu bir şeyler var bende kar tanelerinin yeryüzünü beyaza bürümesi için yarışlarını severim.
Bizim daracan kuşları yine karşı ağaca doluşmaya başladılar. Karınları acıktı mutlaka. Belkide kar taneleri beni mutlu ederken onları üzüyor, olamaz mı? Yeryüzü, yollar kapanacak ve yiyecek bulamayacaklar. Kuşlarla karşılıklı bayağı bakıştık. Aklıma fırında ki kek geldi. Kestim dilimleri ufaladım bir güzel ve bahçedeki çiçek saksılarının üzerine bıraktım. Pencereden izlemeye daldı . Beni gözlemleri devam ediyor yaklaşamadılar önce. Saklandım elime fotograf makinemi aldım . Önce bir tane öncü kuş geldi. Demire kondu çevreyi takibe aldı ve birden daldı keklere. Sonra iki tane daha. Daha sonra üç beş derken bir sürü oldular. Yoldan geçen olunca kaçışıyorlar tekrar geriye bir tane öncü geliyor ve o yemeğe başlamadan diğer kuşlar yere inmiyorlar dı. Demek ki kuşlarda içlerinden bir tanesini feda ediyorlar diye düşündüm, düşündükçe çocukluğum aklıma geldi..
Rahmetli ağabeyimle beraber tahta kapan ve soğan çuvallarından yaptığımız kapanlar ve kuş yakalamalarımız aklıma geldi. Çocukluğum film şeridi gibi geçti gözlerimden. Gülümsedim bir bu kadar da düşündüm tabi ki ..
Minicik kuşları tutar ve fındık çubuğuna takıpta pişirip yerdik, çok lezzetlilerdi. Şu anda yakalamam yakalayana da izin vermem minicik kuşlar yazık onlara. Onlar benim can dostlarım.
Kapana kınalı kuşlar gelirdi çok kızardık onlar yenmez di.Tekrar gidip kapanı düzelteceksin karda soğukta. Bazen kapanı eve alırdık kuş yakalandığın da. Pencereyi açıp kuşları salardık , Salarken de azat buzat sen bizi ahirette gözat derdik. Bunu da annemin rahmetli babannesinden öğrenmiştik. Serçeler ellerimizi ısırırdı ben korkudan ellemezdim elimi ısırdıklarında saatlerce oturup ağlardım. Mızıkçıydım galiba onlar can derdindeyken bende eğlence, aman allahım. Saldığımız kuşlar neyse yediklerimizi düşünüyorum da bizim sokak kuşlarını izlerken onlar aklıma geliyor belki çocuk olsaydım bunları da tutardım ama yermiydim bilinmez tabi..
Serçeler çok güzeldir .Ötmesi tüylerinin rengi ve çocukluğumdan hatırladığım lezzetleri Ankara' da serçe yok hiç görmedim.
Bu gün de kuşlarıma ekmek ve ince bulgur verdim.Şimdi yiyorlar yoldan geçenlere kızıyorum kuşları mı korkutmayın lütfen, aman sizlerde sessiz olun da kuşlarım kaçmasınlar...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Hepimiz çocukken yaptık böyle şeyler. Şimdi hepsi anılarda kaldı. yine de elbette öldürmeyelim kuşları. Yazınızın geri planında geçmişe özlem hissettim ben. Yanıldım mı? Yüreğinize sağlık sevgilerimle...

Özlem Akaydın 
 16.03.2008 18:13
Cevap :
Geçmişe özlemmi desem yoksa geri dönüşüm düğmesi arıyorum da bulamıyorum mu desem acaba? Güzel yorumunuza teşekkür ederim.  16.03.2008 18:57
 

Değerli kardeşim ,demekki kar veya soğuk bir bayanda olsak avcılık anılarımızı pekiştirmiş.ikimizde ayrı yerlerden ayrı duyguları yansıtmışız.Reklam olmazsavaktiniz varsa kafes avı adlı yazımı okursan değerli yorumunu beklerim saygılar..

ütopik 
 21.02.2008 11:23
Cevap :
:) Hemen bakıyorum teşekkür ederim yorumunuza .Saygılar  21.02.2008 11:54
 

Derler ki bütün kanatlı hayvanlar çook eskiden uçarmış. Kümes hayvanları dahil. İnsanoğlu kümes hayvanlarına yem vererek onlara uçmayı unutturmuş. Ben kuşlara yem verilmesine karşıyım, hepimizin kıskandığı kanatları var ve o kanatlar sayesinde karınlarını rahatlıkla doyurabilirler. Yoksa güvercinler de yakında tavuklar gibi uçmayı unutacak:)) Saygılarımla...

Osman Ömer 
 20.02.2008 20:52
Cevap :
Hava kararmadan uçarak kayboluyorlar sabah oluncada uçarak aynı ağacın dallarına geliyorlar uçmayı unutucaklarını sanmıyorum . Ama düşünülünce çok yazık bu kuşlar göçmen kuş değil ki .Kar her yeri kapalttığında Ankaranın dağı taşı fazla yokki nereden ne bulacaklar .Varsın olsun çoğu tembel insanlar gibi hazırcı olsunlar ben varken aç kalmasınlarda .Uçamadıklarını gördüğüm gün evimin çatısına kümeste yaparım onlara yeterki beni yanlız bırakmasınlar .Teşekkürler güzel yorumunuza .  20.02.2008 21:15
 

Ben de pencereye koyarım ekmek kırıntılarını yazın da su koyarım birbirlerini haberdar etmeleri öyle güzel ve ilginçki görmeye değer. sevgiler

Meral Yağcıoğlu 
 20.02.2008 17:52
Cevap :
parkta bir teyze elinde hergün sokak başlarına asılan ekmek kırıntılarını toplayarak güvercinlere veriyor .Artık onu tanıyorlar parkın köşesinde görünce başında uçuşurak mutluluk dansıyla çimlerin üzerine konuyorlar .Yerlerini ve teyzelerini ezbelermişler .Onların karnı doyduğunda bizlerde ne kadar mutlu oluyoruz değil mi?.Teşekkürler ilginiz için .  20.02.2008 18:51
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 118
Toplam yorum
: 497
Toplam mesaj
: 100
Ort. okunma sayısı
: 3211
Kayıt tarihi
: 04.09.07
 
 

Bilgi büyük adamı alçak gönüllü yapar, normal adamı şaşırtır, küçük adamıysa kibirlendirir.. ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster