Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

17 Eylül '12

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
186
 

Kütüphane rafındaki aşk...

Hani, bir kitap okumaya başlarsınız...
ilk satırlarda çeker sizi içine...
öyle güzeldir ki anlatım…
tüm gerçeklik bir yana...
o kurgunun içine kapılır gidersiniz...
...
öyle kapılırsınız ki...

uzaklardan bir el uzanıp
tutar ellerinizden...
...
alıp götürür…
uzaklara…
kokusu ulaşır size dağların,denizin,çiçeklerin...
bir meltem okşayıp geçer teninizi...
dokunuşları hissedersiniz ya yüreğinizde...

hani, bilseniz de kurgu olduğunu...
o akışı bırakmak istemezsiniz...
bir yandan merak edersiniz ...
\"ne olacak?\"
bilirsiniz oysa...
hiç bir şey olmamıştır...
olmayacaktır...
her şey sadece ihtimaller bütünüdür...
ve o ihtimaller öyle yaşanılası…
ve o kurgu öyle gerçektir ki..
yaşadığınız ana baskın çıkar ya...

ama nedense...
“son” önemlidir hep...
o kitabın da sonuna ulaşmak istersiniz...
diğer yandan o kitabı bitirmek , o hayali tüketmektir…
bilirsiniz….
her sonun bir tükeniş olduğunu öğretmiştir hayat size...

okumak - okumaya kıyamamak bir çelişki olur içinizde...
oysa, çelişki daha çekici kılar o kitabı...
daha bir özümsemeye başladığınızı hissedersiniz o noktadan sonra okuduklarınızı...
her sayfada “son” a biraz daha yaklaştığınızı bilerek…
her sayfada biraz daha kaybederek…
her sayfada biraz daha tükenerek…
ve içiniz burkularak o “son” sayfa…
kitabın arka kapağını kapatırsınız usulca…
siz dışarıda kalansınızdır…

her şey ilk sayfa ile son sayfa arasında, avuçlarınızdadır şimdi…
sımsıkı tutarsınız birkaç dakikalığına ellerinizde…

bazı ilişkiler gibi…
hani, bitmesine kıyamadığınız…
tüm güzelliğine rağmen devam edemeyeceğini…
gideceği bir yer olmadığını…
sadece bir ihtimalin yaşandığını bildiğiniz…
bir ilişki gibi…
yüreğinizden bırakmak istemeden…
ama artık sadece dışından bakarak…
sımsıkı sarıldığınız birkaç dakika gibi…

ve sonra…
bir hayat kayar ellerinizden…
kütüphane raflarındaki yerini alır…
ara sıra sayfaları yeniden karıştırılmak üzere…

 Yazarını bilmiyorum sevgili ama okuyunca aynı biz gibi dedim. Bunu okuyamayacağını bilsemde dilime dolanan Grup Gündoğarken'in eski şarkılarından biri dilimde beni saramayacağını bile bile belki de son bir ümitle sana sesleniyorum. Boş bir yakarışcasına...

Barış'a...    http://www.youtube.com/watch?v=2xXOE1El3zI
 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Umarım sesinizi duyar. Güzel bir şiirdi, yazanın yüreğine sağlık... Sevgilerimle,

Leyla Kanat 
 17.09.2012 13:56
Cevap :
duyabileceğini sanmıyorum teşekkürlerimle..   18.09.2012 21:53
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 128
Toplam yorum
: 388
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 1109
Kayıt tarihi
: 23.11.07
 
 

Herkes gibi yazar, çizerim. Dünyamı boyarım hepsi bu!..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster