Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Ocak '08

 
Kategori
Anne-Babalar
Okunma Sayısı
504
 

Lütfen bana güvenin.

Lütfen bana güvenin.
 

Bu gün MB'da çocukluk arkadaşım Necdet MANCILIK'ın yazısıyla karşılaşınca, geçmişe bir yolculuk yaptım.

Sokağımızın hemen karşısındaki çıkmaz sokakta oturuyordu Necdet'ler. Her zaman ki aceleciliğim yüzünden, okula giderken beni almak Necdet'e kısmet olamadı hiç, vaktinden önce kapılarında biten bendim çünkü. Galiba bu aceleciliğimin altında ki sırda, annesi Halide Teyzenin bize hazırladığı sıcacık çay ve kahvaltıydı. Erkenden yola çıkardığım için arkadaşım bana kızsada, Halide Teyze bu durumdan çok memnundu.

Sonrasında görüşemememize neler sebepti hala çıkarabilmiş değilim, Necdet'e sormam lazım.

Geçmişe yolculuk bana annemin tutumlarını ve ne kadar şanslı olduğumuda hatırlattı.

Çünkü o, bana her zaman güvendi, hangi şartta olursa olsun yanımda olacağını hissettirdi.

Geri dönüp baktığımda iki, üç kız arkadaşım olduğunu, buna karşılık sayısı oldukça kabarık erkek arkadaşım olduğunu gördüm.

Sebep neydi sizce???

Baskıcı ve hoş görüsüz aileler!

Arkadaşınızla buluşamazsınız, birbirinizin evine sık sık gidip gelemezsiniz, okul çıkışında evin yakınlığına göre, biçilen dakikalardan fazla geç kalamazsınız.

Sonuç; kız çocuğu olarak yalnızlığa mahkumsunuz.

Lise 2'de sınıfça Heybeliada'ya gitme kararı almıştık, katılım sözde tamdı. Sözleşilen gün ve saatte randevu yerine gittiğimde kaç kız vardı sizce? Sadece ben...

Kara kara düşünmeye başladım, gitsem bir dert, gitmesem bir dert misali. Erkek arkadaşlarımı cami avlusunda bırakıp (randevu yerimiz orasıydı) gidip en yakın arkadaşımı ve ailesini ikna ettim. Sonra koştura koştura kendi ailemi sayıdan haberdar edip, gene de izin verip vermediklerini öğrendim. Ve onbeş erkek, iki kız grubuyla adaya gittik.

Dönüşte anneme "Sadece Neşe ile benim diye izin vermezsiniz diye düşünmüştüm" dediğimde, annem:

- Sen güvenimi boşa çıkarmadın ki, nasılsa izin vermiştim ama ikiniz olunca için rahat etmedi, o yolu tekrar sormak için geri geldin, hayır demem mümkün değildi, dedi.

Bu cümlenin anlamını, şu an kelimelere sığdıramıyorum.

Ailemin, özellikle de annemin bana güveni, beni yanlışlardan korudu, bir çok konuda daha dik, daha atak olmama, daha kendim olmama sebep oldu.

Hiç mi hata yapmadım? Tabi ki yaptım.

Ama güvenlerini göstermeseler, hissettirmeseler sanırım bu hatalarımın sayısı, yaptıklarımla bir kaç katının çarpımı olurdu.

Belki içinizden bu bahsettiklerin yirmi-yirmibeş yıl önce şimdi değişti diyenleriniz olabilir. Ama şimdi de ben anneyim ve ne yazık ki kendi çevremde hala değişmeyenlere tanık oluyorum.

Kendine, arkadaşına. çevresine güven duyan çocuklar yetiştirmek istiyorsanız;

Lütfen, önce siz çocuklarınıza güvenin!

Yasaklar, merak doğurur, bunu aklımızdan hiç çıkarmayalım.



15/01/2008












Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Güven çok önemli çocuğa öz güven aşılamak ve hayata alıştırmak gerekli... sevgiler

Meral Yağcıoğlu 
 17.01.2008 11:14
Cevap :
Özgüveni veremezsek, yaşam boyu herşeyde ezilmeye mahkum kalır bencede. Teşekkürler canım. Artık seninde yazılarını bekliyoruz Meral'ciğim, hadi lütfen :)) Sevgilerimle.  17.01.2008 11:18
 

ailede olduğu gibi tüm ilişkilerin ,can damarı..."merak arzu uyandırır"zaten bağlamış yazını..ellerine yüreğine sağlık...sevgimle canım...

Yaşam Çiçeklerim 
 16.01.2008 13:22
Cevap :
Yürekten güvenmişsen, o karlara zor kar yağar :)) Buna inandım hep. Seninde kocaman yüreğine sağlık, sevgi kelebeği arkadaşım. Kucak dolusu sevgimle.  16.01.2008 13:30
 

Yazını okuyunca gerçekten çok duygulandım. Beni o günlere tekrar götürdüğün için sana teşekkür ederim... Evet o günlerde sana kızıyordum :) beni sabahın köründe okula götürdüğünden dolayı. Ama şimdi o günlere farklı bir özlem duyuyorum... Bu arada yazında % 100 haklısın. Çocuklarımıza inanıp güvenmeliyiz. Tabiki hata yapacaklar. Bizde hatalarında hep onların yanında olacağız. Kendisine güven aşılanmayan çocukların büyüdüklerinde hayat karşısında bir çok zor karar almalarını nasıl bekleyebiliriz ki. İnanın bunun örneklerini gördüm çevremde. Sevgilerimle...

Necdet Mancılık 
 16.01.2008 12:58
Cevap :
:))) Kızdığını biliyorummmmm. Şaka bir yana yıllar sonra tekrar karşılaşmaktan çokta mutluyum ve aynı özlemi bende duyuyorum. Çocuklarımıza gelince, hatasız kim var Necdet, onlardan da bunu bekleyemeyiz. Hele ki yasaklarla asla sağlayamayız bunu. Çok teşekkürler arkadaşım, görüşmek üzere, sevgilerimle :)  16.01.2008 13:16
 

Ben de bazen izin vermem, verdiğim de ise mutlaka kontrol ederim, kimlerle nasıl arkadaş, diye ve kızım uyarılarımızı dikkate alır. Normal arkadaş olarak erkeklerle daha iyi anlaşıyor, çünkü bir süre sonra kızarkadaşlar arasında çekememezlik ve kıskançlık ortaya çıkıyor...Güzel bir konuydu, selam ve sevgilerimle..

Fatma Köse  
 16.01.2008 12:48
Cevap :
Sizinde yorumunuza sağlık. Ayrı bir konuya daha değinmişsiniz, kız arkadaşlar arasındaki kıskançlık ve çekememezlik. Kadın olarak bunu itiraf etmek üzücü aslında ama aynı fikirdeyim. Teşekkürler, sevgilerimle...  16.01.2008 13:19
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 44
Toplam yorum
: 464
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 895
Kayıt tarihi
: 27.07.07
 
 

1965 yılında İstanbul'da doğdum, 18 yıldır Yalova'da yaşıyorum. Lise mezunuyum, kamu kuruluşunda mem..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster