Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

15 Mayıs '08

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
416
 

Meğer...

Meğer...
 

deviantart.com


Kalktım sandımdı bıraktığın enkazın altından. Ellerim dizlerim her şeyden önemlisi yüreğim onulmaz yaralar almış, yaraların üzeri kanatan kabuklardan bağladıkça tarifsiz acılara yuvarlanmıştım. Karanlığın en koyusunda akan gözyaşlarımla ıslatmıştım yaşanmışlıkları. Yarattığın depremlerin, açtığın yaraların, tükettiğin gücümün küllerinden emekleyerek kalkmışım meğer. Kabuk bağlamış yaralarım sert, tırnak taktıkça koyu kan sızan yaralar. Ölmem mi gerekiyor!. Bu şehrin hikayesinden, bu yaşanmışlıkların izlerinden, hayalinin ve varlığının gezdiği kaldırımlardan, görebilme ihtimalimden, soluduğumuz aynı havadan ne kadar daha gitmem gerekiyor ki, yaralarımın kabukları düşsün kanamadan.

Halbuki ben yaraların iyileştiğini, ellerimle var gücümle yaşama sarıldığımı, çelikten bir iradenin temellerini attığımı, yüzüme baktığında bıraktıklarından arta kalan hiçbir hissin hiçbir gücenmişliğin, hiçbir yaşanmışlığın izlerini bulamayacağın kalkan yarattığımı sanmıştım. Aldanmışım. Atmıştım tüm aklımdan yaşanmışlıkları dipsiz uçurumların kenarından, bir daha dönüşü olmayan rüzgara fısıldamıştım hasretimi, sana dair ne varsa yazılmış çizilmiş kilitli sandıklara gömmüştüm, öyle yapmış gibiydim çünkü… Arada bir yerde bir resim gelip otursa da o an, o saniye, seyredip iade ediyordum hain belleğime… Bir duruş, bir kare, hani ikimizin şahit olduğu, bir başkalarına ait olmayan, olamayan yaşanmışlığımız… Çayın ilk yudumu gibi, gözlerin ilk bakışı, telefonda söylenen ilk alo gibi, ilk öpüş, ilk ürperiş, ilk ayrılış, ilk ağlayış… Öyle.

Uzun zaman oldu sandığım anlardan başka hayatlara akan yolların, başka hayallere dalan yüreğimizin ardından hiçbir şey hissetmeyeceğimizi sandığım.

Onca geçen zamana, onca çekilen acıların koyuluğuna rağmen bitmemiş meğer…

Meğer ne kadar kırılganmış yüreğim, ne kadar ağırmış içimde seni taşımak… Sabırsız, ilk bakışta aynı yerde kaldığım. Kalkanlarımın zerreleri saçılmışken yerlere...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sonuçta yalın halde insansın işte, Yıldız. Bunu gösterebilmene sevindim. Sadece buna. Tebrikler..

Mehmet Arda 
 27.05.2008 12:37
Cevap :
Hepimiz insanız arda bey, hepimiz ama öyleee ama böyle:))  27.05.2008 13:44
 

Her şeye rağmen genede,aşk,aşk onsuz yaşanmıyo sanırım... zor olanı yaşamaksa işte hayat bence bu kolayı herkes yaşıyo değil mi?elinize sağlık sevgilerle...

CANSİN 
 19.05.2008 13:28
Cevap :
Zor olanda bitiriyor insanı değil mi? Fakat kolayı elde etmenin pek de bir keyfi olmaz sanırım:((  20.05.2008 8:14
 

Ve sadece O , karar verir ne zaman biteceğine. Ne sana ne de ötekine sormaz hiç. Çünkü o senden ve ötekinden üreyen bir başka varlık, 3. bir şeydir işte. Ve ya ölür, ya da ölümsüzleşir...Nerden mi biliyorum ? Biz de çakarız yani az buçuk bu meretten. Sen yine de hep sevgiyle kal ve çırılçıplak. Çünkü ancak aşk anlatır insana insan olduğunu....

Neşe İleri 
 16.05.2008 16:43
Cevap :
Hain belleğin oyunu ile karşılaşabilme ihtimali ne adar acımasız sa, enkazdan kalkıp yürümkte o kadar zor... imkansızın aşkı işkence sanırım:(  16.05.2008 17:12
 

belleğin acı intikamıdır böyle zamanlarda yaşanan. hiç olmadık anlarda öyle şeyler hatırlatır ki yaraların tekrar açıp kanatan, unuttum sandıkların üzerine saçılır...

beenmaya 
 16.05.2008 10:06
Cevap :
Aynen de öyle olur Özlem. Hiç olmadık yerd mesela ağzın ayemek okyarken, yada yv de bir film karesinde...  16.05.2008 10:09
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
 
Toplam blog
: 359
Toplam yorum
: 3043
Toplam mesaj
: 28
Ort. okunma sayısı
: 1579
Kayıt tarihi
: 29.11.06
 
 

Deli-dolu, akıllı,  yalandan yere çamura yatan, normal değerlerde zekalı, esprili, şakacı, kendin..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster