Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

04 Şubat '09

 
Kategori
Şiir
Okunma Sayısı
645
 

Memocan

Gün batımında yitidik Memocan'ı,
Umutlarıyla yolladık toy bir delikanlıyı.
Kızıl kan renginde gökyüzü ağlamaklı,
Alıp gitmişti parlaklığını, yıldızların efkârı...

Ay; ilk kez bu kadar mattı;
Yitip giden güneşine yaslı.
Deniz; ilk kez bu kadar dalgalı,
Martılar; ilk kez bu kadar telaşlı...

Toprak; alabilidiğince kızgındı,
Yapraklar; kızıl kızıl yağmaktaydı...
Bir isyandı sanki;
Sanki, bir başkaldırı...

Bir bir kırılıyordu ağaç dalları,
Her biri bir cinayetin tanıkları;
Şimdi sadece birer kor parçaçığı,
Memocan'ı bir nefeste alan darağacı.

Yaktılar; hiç acımadan yaş bir ağacı,
Kopardılar dalından, gül olmadan goncayı.
Dalgalar verdiler, yüzemezken Memocan'ı.

Ölüme yabancıydı, tanımazdı,
Hiç bilmezdi bu hakikatı;
Hayata tozpembe bakar, ciddiye almazdı.

Acıları alaylarla karşılardı,
Hayat, O'nun için bir oyundu;
Gülünecek bir maskaralıktı.

An gelip çattı!
Ölümle zamansız tanıştı;
Bir rüyadan aldılar Memocan'ı,
Bir masala verdiler adını.

Ama O Memocandı;
Ölümü bile maskaralıktı.
Ve O Memocandı;
Bir şiir gibi yaşadı, şiirlerde kaldı...
İnsanlar O'nun için ağladı;
Oysa Memocan hiç ağlamazdı!

BENOKYANUS YÜCEL TERKANLIOĞLU

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 71
Toplam yorum
: 9
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 450
Kayıt tarihi
: 27.12.08
 
 

1972 Yılı Aralık Ayının 17 nci gecesi Konya'da doğmuşum. İlk, orta ve lise dereceli öğrenimimi Konya..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster