Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

mavi yelken (ESEN ÖZDUR)

http://blog.milliyet.com.tr/esenozdur

09 Mayıs '08

 
Kategori
Bebek - Çocuk
Okunma Sayısı
935
 

Mendile değil yüreğindeki acıya bastım bir anda...

Mendile değil yüreğindeki acıya bastım bir anda...
 

Dün akşam günün yorgunluğunu atmak için arkadaşımla alış verişe çıktık gezdik dolaştık yorgun bir halde eve dönüyorum.

Hızlı bir şekilde yürürken yolda birşeye bastığımı farkettim.Karanlıkta hafif eğildim baktım ki bir paket mendil. Hemen yanıbaşımda bir çocuk. Mendili almak için eğiliyordum ki.

Çocuk:

Abla sen elini sürme ben alırım.(elin kirlenir)

Hemen mendili aldım yerden çocukla göz göze geldik.

6-7 yaşlarında mavi gözleri gecenin karanlığında ışıl ışıl parlıyordu.Ve gözlerinin içinde ki acı yüreğinde ki acıyı tamamıyla anlatmaya yetiyordu.

O an mendile değil de yüreğinde ki acılara basmıştım sanki bir anda.

Mendil elimde uzun bir süre çocuğun yüzüne baktım kaldım. Sonraki diyalog:


Çocuk: Abla ver mendili

Ben: Hayır güzelim ben onu alacam

Çocuk: Olmaz abla ben düşürdüm elimden yere, hem üstüne bastın diye almak zorunda değilsin

Ben: Hayır alacam itiraz istemiyorum

Cüzdanımdan çıkardım parayı çocuğa uzattım ışık saçan gözleri yerde aldı parayı hiç gerek yoktu saol abla

almasanda olur du ne yapalım... diyip sözü bitirdi ama sözün arkasında yüreğinde kim bilir ne acılar vardı.

Mendil çantam da içim sızlayarak hızlı hızlı geldim çaresiz zavallı çocukların çalışmak zorunda olduğu tozlu yollar üzerinden.

Biliyorum yaptığımın yanlış olduğunu biliyorum ama bir an duygularım mantığımın önüne geçmişti karşı koymaya mecalim yoktu.

Onlara para vererek onları daha kötü bir sona sürüklediğimizi hepimiz biliyoruz ama insanın kendini suçlu hissetmeside çok acı oluyor.

O mendili almasaydım belkide vicdanım sızlayacak bütün gece uyuyamıyacaktım.. .kim bilir

Zavallı çocuklarımız aileleri tarafından mendil satmaya mahkum edilen dilenen, ayakkabı boyayan binlerce iş yapan zavallı geleceğimizin simgesi çocuklarımız.

Her sene bir çocuk doğuran 3-4 yaşına geldim mi eline bir poşet mendil verip sokağa salan anne babalar.

Cahillik sefalet içinde büyüyen hayatın bütün zorluklarını çocuk yaşta omzuna almış çocuklar hepsi bizim çocuklarımız.

Tek dileğim hepsine sahip çıkan hepsini bu hayattan kurtaran sağlıklı bir tyoplum içnde büyümelerini sağlamak.

Unutmayalım ki onların hepsi bizim çocuklarımız. saygı ve sevgiyle...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Bu ülkenin en büyük yaralarından ve ayıplarından biridir sokak çocukları ve okulda olması gereken ama çalışmak zorunda bırakılan çocuklar. En başta devletin ayıbıdır ve sonra milletin...Sevgiler, kendine iyi bak.

Esma KAHRAMAN 
 02.06.2008 11:23
Cevap :
Çok haklısın değerli arkadaşım en büyük ayıplarımızdan biridir zavallı sokakta çalışan ve yaşayan çocuklarımız.Ne kadar elimizden geleni yapsak ta birlik olmadan fazla birşeyler yapamıyoruz.Tek temennimiz bu çocukların sokak ta değilde okulların da olmaları.sevgiyle kal...  02.06.2008 19:45
 

onlar insanlığımız kanayan yaraları...kabuk bile tutmasına müsade etmez şehir....anne babalar ve onları yetiştiren anne babalar...ve onları eğitmeyen, yetim bırakan devlet...ve hala en az üç çocuk yapın diyen zihniyet....söz bitmez de...neyse...., sevgiler

Dilek Fuçucı 
 26.05.2008 12:20
Cevap :
Söylenmeye kalksak o kadar çok söz varki söyleyecek,kanayan yaramızı hergün içten içe daha çok kanatacak...Ve hepsi bir yana biz hala 3 çocuk zihniyetindeyiz maalisef.Güzel yorumunuza ve içtenliğinize duyarlılığınıza teşekkürler Dilek hanım.  26.05.2008 12:30
 

Bazen gecenin birine kadar mendil satan, sakız satan ve acı satan, acı kokan çocuklar çocuklarımız. Yüreğim acıyor ama ne yazık ki çok bir şey yapamıyoruz onlar için bireysel olarak. Senin yaptığın gibi bazen tüm mendilini alıp eve gitsin istesek de biliyoruz ki o tekrar bir kuru alıp işine devam edecektir. Çoğunlukla evdeki sarhoş babaya para sağlamak için. Yoksa dayak yer. Küfür yer. Of Allahım of. Hiç bir yetkili mi görmez bunu. Hiç mi gidip araştırmazlar bu çocukların ailerlerini. Ne iş yapar, ne eder, nasıl geçinir diye. Çocuk belki de yaşadığı ortam nedeni ile kesinlikle ailenin elinden alınacak bir çocuktur ama onlar bunu yapacağına bu hazır çocukların bir kısmını olsun alıp hayata hazırlamaya çalışan "Nesin Vakfı"yla uğraşır yıllardır. Eline sağlık arkadaşım. Sevgiler

Ayrıntıda gezinmek 
 09.05.2008 14:04
Cevap :
Herşeyi çok güzel anlatmışınız,bazen çaresiz kalmak bireysel olarak birşey yapmamak tüketiyor insanı,inşallah bundan sonra onlar için çok birşeyler yapma dileğiyle..teşekkür ederim.  09.05.2008 14:36
 

Ses tonlarımıdır mendil satan bir çocukla, dilenen bir çocuğu aynı kefeye koymamıza sebep, büyüklerin ayıbı mıdır?

Ali Gülcü 
 09.05.2008 14:02
Cevap :
Tabiki niyetimiz hepsini aynı kefeye koymak değil ama sonuçta kimi ailesinin baskısıyla mendil satıyor kimi zorla dilendiriliyor sonuçta hepsinin acısı aynı...  09.05.2008 14:38
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 146
Toplam yorum
: 439
Toplam mesaj
: 76
Ort. okunma sayısı
: 1794
Kayıt tarihi
: 28.08.07
 
 

1983 yılının 15 nisan sabahında açmışım gözlerimi dünyaya, nerde nasıl yaşayacağımı hiç bilmeden.Yıl..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster