Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

28 Eylül '07

 
Kategori
Psikoloji
Okunma Sayısı
415
 

Merdiveni tırmanırken

İnsan dünyaya sorumlulukları ile gelir. Her insan bu ağır yükü taşıyamaz, çevremize baktığımız zaman, psikolojik olarak rahatsız o kadar çok insan var ki, doktor genellikle bu hastalara ''geçmişte yaşadığı sıkıntıların'' tramvası olarak "depresyon" tanısını koyar.

Şimdi düşünelim!..

Nedir bu insanlerı çileden çıkaran olaylar? Toplumu oluşturan bir birey olarak sorumluluklarını taşıdığımız insanlardan neler bekliyoruz, onlara neler veriyoruz.  Ben; yaşayan bir birey olarak  evlat, abla, hala, teyze..v.s.. 

Bir evlat olarak anne ve babama neler verebildim, neler aldım beklentilere ne kadar cevap verebildim veya ne kadar karşılık görebildim?

Dikkat ederseniz, hayatımız hep soru işaretleri ile dolu.

Bu soruların yüzde kaçı mutllu sonla biter. Eğer beklentilerimiz bizim erişemeyeceğimiz yerde ise hayatımız hep hüsran, hep hüsran.

Hayatı bir merdivene benzetirsek en alt basamaktan başlarız ve bu basamakları tek tek çıkarız, birden yukarı çıkmak istediğimizde düşer, merdiveni de mazallah tepemize geçiririz.

Hem canımız yanar, hemde başladığımız noktaya geri döneriz. Bu tramvaları yaşamamak için, ilk önce hayata sevgi ile bakmak, sabırlı olmak, yılmamak, aç gözlü olmamak ve herşeyden önemlisi kanaatkar olmak gerekir.

Bu ilkeleri hayatımıza geçiremezsek ve  hayattan çok şey beklersek, ruhumuzu hasta eder doktor, doktor gezeriz.

Ben bu ilkelere uydum mu?

Hayattan beklediklerimi bulabildim mi?

Söylediğim gibi hayat bir merdiven misali. Hayatımı hiç bir zaman başkalarına endeksli yaşamadım, hedefimi hep kendim tayin ettim. Ne yaptıysam, en küçük işi dahi önemseyerek yaptım ve hep başardım.

Hüsrana uğramadım mı?

Elbette; hayatımın en büyük darbesini yine en sevdiğimden aldım.

Ama yıkılmadım, yılmadım. Psikolojik olarak bende devrildim ama SEVGİYLE her şeyin üstesinden geldim. Sonuçta beni yine sorumluluklarım (beni sevenler ve sevdiklerim) bekliyordu. Onların yanında olmalıydım, ömrüm oldukça onların hep yanında olacağım.
Sıkıntısız, mutlu ve sevgi dolu günler dileği ile...

GÜLAYCA

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Her basamağın hakkını vermek gerekir gerçekten. İçe sindire sindire ve hakkını vererek çıkılmış her basamak kişiliğimizin en sağlam yapı taşlarından birini daha oluşturarak benliğimizi sağlam bir bina gibi inşa etmemize yarar. Eğer insan kendini böyle sağlam oluşturabilmişse; dünya telaşlarının ve zorluklarının üstesinden gelir ve her zorluktan da en az hasarla çıkar. Hasar bazen ağır olsa da malzeme sağlamsa kısa süre de kendini onarır ve hayata kaldığı yerden devam edecek gücü her zaman kendinde bulabilir. Ben sevginin irade dışı olduğuna inananlardanım. Ne öğreniliyor, ne de öyle istediğin yere kanalize edilebiliyor. Kime neye olacağı yada miktarı irade dışı bişey. Yine de yaşama tutunmanın olmazsa olmazı. Hayatın en büyük armağanı bize.Keyifli bir yazı okudum, teşekkürler... Sevgiyle kalın.

Yıldız... 
 23.10.2007 10:52
Cevap :
Yorumunuza teşekkür ederim Yıldız hanım. Evet sevgi gerçekten irade dışı, insan beyninde sevgiyi bitirebilir "artık tamam bitti" dese de, yüreğinde maalesef sevgi bitmiyor. Sizi üzeni sevmeye devam ediyorsunuz. Hatta onu affediyorsunuz..Kısaca SEVGİYLE YAŞAMAK ÇOK GÜZEL, getirisi ne olursa olsun. sevgilerimle gülayca.  24.10.2007 12:12
 

Psikolojik sorunlar günümüzde her insanın sorunu.Doktor,doktor gezmekte çare olmuyor bazen.İnsan beyin gücüyle her sorunu çözer kanaatindeyim.Sevgi büyük bir güç ama doğru merci'e yönlendirilirse!

safiye 
 18.10.2007 17:19
Cevap :
Selam Safiye hanım, evet insanlar sevgiyi doğru yere kanalize ederlerse ve her sevginin dozunu iyi ayarlarsa sorun olmaz. Yani değerinden fazlasını vermemek gerekli, ama insanoğlu sevdimi tam seviyor be gülüm. Size bir konuda katılmıyorum, insan beynine her zaman hükmeder iradesi ile herşeyi yaptırabilir, AMA YÜREĞİNE ASLA SÖZ GEÇİREMİYOR . sevgiler hep sizin olsun...GÜLAYCA.  19.10.2007 2:50
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 16
Toplam yorum
: 29
Toplam mesaj
: 36
Ort. okunma sayısı
: 933
Kayıt tarihi
: 16.09.07
 
 

Ben Gülay Bilici, Ankara'da doğdum, eğitimimi Ankara'da tamamladım, özel bir okulda eğitimci olar..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster