Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

E. Kurmay Yarbay Mustafa Kemal Öztürk

http://blog.milliyet.com.tr/emeklibirsubay

24 Ekim '10

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
708
 

Merhaba Abdurrahman Abi!

Merhaba Abdurrahman Abi!
 

Abdurrahman Abi!

Bugun Ilay'la agacliklarin arasinda yuruyoruz. Ilay; bizim havalardan, uydura uydura soyledigim turkulerimizi seviyor! "Soyle..." dedi. "Aman aman daglar duman..." diye basladim. Orada kaldim. Aklima hemen birsey gelmedi. Ilay tekrar "soyle!..." diye ellerini kaldirdi. "Aman aman daglar duman..." dedim. Sonra devami geldi:

" Aman aman daglar duman.

/ Nerelerde agabey Abdurrahman..."

***

Babam nefes darligindan rahatsizdi. Doktorlar hava degisimi verdiler. Hava degisimi icin daha sicak bir bolgeye gitmesini onerdiler. Babam da Bursa ' yi secti. Bursa' ya tasindik.

Bursa'da, bizden once Bursa'ya gocmus, Bulgaristan Gocmeni Sabri Amcalarin evini kiraladik. Evin ust katinin bir bolumunde Sabri amcalar, bir bolumunde de biz oturuyorduk. Sabri Amc ' nin alt katta kendi islettigi bakkali vardi.

Ben Adrurrahman Abi'yi Bursa'da tanidim. Abdurrahman Abi; Bursa-Inegol arasinda bir koyde yasiyordu. Seftali bahceleri, karpuz tarlalari vardi. Ben, ilk defa, seftaliyi kasasi ile Bursa'da gordum! Abdurrahman Abi getirirdi.

Abdurrahman Abi, dayi kizi Kadriye ile evlenmis. Damadimiz. Biz o siralar 10-11 yasindayiz. Durumumuz hic de iyi degil! Babam hasta yatiyor. Abdurrahman Abi bize, cocuklara, sordu:

- "Size, asagidaki dukkanin onune bir kamyon karpuz yiksam, satar misiniz?"

- "Satariz!..." dedik, bagirarak.

Sabri Amca'da izin verdi. Biz uc kardas; 11, 8 ve 6 yaslarinda, karpuz satmaya basladik!...

***

Abdurrahman Abi ile sonralari da gorustuk. Istanbul'da kabzimallik yapti.

Bir seferinde; Abdurrahman Abi trenle ya Izmir'e, ya da Ankara'ya gidiyor. Karni acikmis. Lokanta vagonuna gecip oturmus. Garson;

- "Kardesim burasi yemek yiyenler icin..." demis.

Abdurrahman Abi; ben de yemek yiyecektim, deyince;

- "Burasi pahalidir...Gucun yetmez..." gibilerinden konusmus.

Abdurrahman Abi'de de, bir suru, burus burus, katlamadan- duzenlemeden cebine yerlestirdigi pantolonunun cebini dolduran kagit paralar var. Bir avuc cikartip, masaya koymus. "Bunlar yeter mi?..."

***

O gunki sohbetimiz neydi Abdurrahman Abi? Neden bu hikayeyi anlatmistin? Hatirlamiyorum.

Nerelerdesin Abdurrahman Abi?

Izmir'de oldugunu duydum! Ablamlar da Izmir'de...

Biraz once annemle konustum. Senin sozunu ettik. Selam soyledi. Gozlerinden opuyor!

Kac yildir gorusmedik? 1985'den bu yana mi?

Abdurrahman Abi; bize cok emegin gecti. Helal et!

Ellerinden operiz...

Fotograf:

Babam hastahanede, yatakta. Cocuk benim. Yanimda ayakta duran Abdurrahman abi.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Belki de anılarla yaşıyoruz. Ama onlar da olmasa yaşadığımız dünya çekilmez olmaz mıydı? Bu haliyle zaten çekilmeyen günümüz dünyasından -kaçarak da olsa- anılara yelken açmak nostaljinin ötesinde bizi iyieştiren bir terapi aslında. Yaşadıklarımızı düşündükçe ne kadar da daralıyor dünyamız değil mi yitirdiklerimizle, ölenlerimizle, yitirip de bulamadıklarımızla. Selam ile...

Kongar Tekin 
 24.10.2010 23:30
Cevap :
Sagolun yorumunuz icin Kutsi bey. Gorusmek uzere. Saygilar.  25.10.2010 2:05
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 798
Toplam yorum
: 1810
Toplam mesaj
: 47
Ort. okunma sayısı
: 2459
Kayıt tarihi
: 25.07.06
 
 

Harp Okulu 1974 mezunuyum. 1983'de Kurmay Subay olarak mezun oldum. 1987 yılında Silahlı Kuvv..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster