Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

10 Kasım '09

 
Kategori
Deneme
Okunma Sayısı
388
 

Metrobüs

Metrobüs
 

trafik, metrobüs, Istanbul

E-5 karayoluna ‘bodoslama’ çıkmaya kalkınca, şoförün hakimiyetini kaybetmesi sonucu yanyatan metrobüs yüzünden büyük bir facianın eşiğinden dönülmüş. Bir haber bu.

Aynı kaza ile ilgili diğer haber; metrobüsün lastiği patlamış, şoför hakimiyeti zor sağlamış, devrilerek durabilmiş.
Diğer bir habere göre; yarış yapan iki arabaya çarpmamak için oraya, buraya çarparak zar-zor devrilerek durmuş.

İstanbul’da, Zincirlikuyu- Avcılar arasında yolcu taşıyan Metrobüs kaza yaptı ve yine “Allah korudu!” Şükürler olsun ki ölen yok. Anlamamız gereken bu. Kaza olmuş, sebep net değil. Ayrıntısı, trafik polisini ilgilendirir.

Metrobüs şoförlerinin, İstanbul’daki en mutlu şoförler olduğunu düşünüyorum.
İstanbul’un, konuşup konuşup bir çözüm bulunamayan çilesinden biri de, trafik.
Bir şeyler yapılmaya çalışılıyor ama her şey, her zamanki gibi yetersiz ve altyapısız. Oleyyy “ilk biz yaptık” telaşı ile yapılıyor.

Geliştik gelişmesine de, kafalarımız bir türlü gelişmiyor. İşin acı yanı bu.

Bre metrobüs şoförü daha ne istiyorsun? Cumhurbaşkanı bile bu lükse sahip değil.Bas gaza hop İstanbul’un taa öbür ucundasın. Direksiyona oturduğundan beri, kaza üstüne kaza haberleri geliyor. Suç kimde bilmiyorum ama ortada bir sorun var, belli.

Metrobüs yolunu merak edip, hiç işim olmadığı halde üşenmeyip, Mecidiyeköy’den Avcılar’a kadar gittim.
İlk bakışta gözüme çarpanlar: bir defa köprüler inanılmaz zahmetli ve görsel bir kirlilik yaratmış. Mimareye çıkıyor gibi hissediyor insan kendini, labirent gibi, döne döne tırmanmak gerekiyor. Yolu da daraltmış.

Bana sorsalar hepsini söker atarım. Metrobüsün geliş saatine göre ayarlanacak asansörlerle; duraklara insanları 50-60 kişi olarak çıkarırım. Olur biter. Ayrıntılarını mühendislerimiz düşünsün. Asla imkansız değil. Neler neler yapılıyor artık.

Nedir o öyle? Şeytan azapta gerek uygulamalar. Kaşıkla verip, sapıyla çıkarırcasına eziyetler. Hoş, insanlar yıllarca çektikleri çilelerden sonra buna bile şükür ediyor ya...orası başka.

Ama dünyayı yeniden keşfetmetye gerek yok ki. Gelişmiş ülkeleri örnek alsak, hazıra konsak olmaz mı?

Büyükşehir Belediye Başkanlarımız, ‘üstgeçit takıntılı’ mıdır, nedir? Ankara’yı da çirkinleştirip, demir yığını haline getirdiler. Başkentimiz, kasaba gibi. Özellikle kışın, o, buz tutmuş metal merdivenler tam bir tuzak.

Hani illâ olacaksa, hiç değilse ayaklarını, bir heykeltraşımız tasarlasa diyorum. Şöyle birilerinin “içine tükürmeyeceği” cinsten.

Neler olmaz... Ama dedim ya beynimiz gelişmiyor bizim. Fakirlikten, yokluktan değil. Telaş telaş seçime yetiştirme derdinden, plansız, proğramsız, görüş alınmadan, tartışmadan. Ben yaptım oldu mantığı ile, yalapşap dayatmalara hizmet diyorlar.

Metrobüs şoförlerini ve yolcularını ayrıcalıklı buluyorum. Ne oldum delisi olabilirler. Cıstak cıstak! müziği sonuna kadar açsa yeridir. Bas gaza, hem de İstanbul’da. Senden mutlusu var mı?.. Millet adım adım ‘la havle’ çekerken, nispet yapar gibi gidiyor. Yolcu olarak, sağdaki soldaki arabalara da, ‘senin araban varsa bizim metrobüsümüz var’ desek yeridir. Şoför de, yolcu da ayrıcalıklı. Ama asla güvenli ve huzurlu olmadığının altını çizmek lazım.

Otobüslere gelince; soldan gidip, sağdaki durağa -cüssesini unutarak- direksiyon kıran şoförlerimiz yüzünden, vatandaş, es kaza çarpmaya görsün; “Vay sen misin seferden alıkoyan!” diye cezaların en ağırı kesiliyor. Öyle ya, devletin kendi kendine ceza kesecek hâli yok ya. Vur abalıya.

Metro hattı olmasına rağmen; belediye belediyeye rakip sanki. Hizmet değil kâr derdinden, bir de otobüs koyuluyor. Halk otobüslerinin birbiri ile, yolcu kapma yarışına giren şoförlerimizin saçtığı dehşet cabası.
Buna ne denir bilemiyorum; cahillik mi, çıkarcılık mı, vurdum duymazlık mı?..Siz yakıştırın.

Yok yok biz adam olmayız. Her şeyi Allah’tan bilip, Allah’a emanet yaşayıp gidiyoruz. Yüreğimizin ağzımızda ne işi var? diyen yok..

Yeri gelmişken bir fıkra ile olumsuz havayı dağıtayım.

“Maho ağa, dağ-bayır gezerken bastığı yere dikkat etmez ve uçurumdan yuvarlanmaya başlar.
Çizgi filmlerdeki gibi, uçurumun yarısında bir ağaç parçasına can havliyle tutunur.
Kendine gelince var gücü ile seslenir;
- Ula yoharida kimsa yoh miiiii?
Sadece sesi yankılanmaktadır. Aradan biraz zaman geçer.
Bir gayret daha;
-Ula yoharida kimsa yoh miiiii?
Hiç ses soluk yoktur. Epey zaman geçer.
Hava kararmaya, tutunduğu dal çatırdamaya başlamıştır. Zaten kolunda da derman kalmamıştır.
Son bir gayretle ve bağırmaktan kısılmış olan sesi ile;
-Ula, ula yoharida kimsa yoh miiii?
Derken, nereden geldiği belli olmayan, bir ses duyar;
-Ben varım!...
Gözleri parlamış ve azıcık can gelmiştir Maho ağaya;
-Ula sen kimsın?
-Ben seni yaratan Allah’ım.
-Bana bir çare Allah’ım, ne olur.
Allah;
-Saatlerdir orada sabırla ve isyân etmeden bekledin ey kulum. Bu sabrının mükafatı olarak senin bütün günahlarını affettim. Bırak elini ve gel cennetime!

Maho ağa azıcık düşünür;
-Ula başka kimsa yoh miiiiiii?
Saime Eren

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Eh ne diyeyim bu isyana. Neticede her şey insan unsuruna dayanıyor. Dolmuşlar kaldırıldı, çevre kirlenmiyor, sürat mükemmel, yolcular mutlu... ancak ille de birileri çıkacak... nasıl başarıyorsa çarpacak ... doğal olarak sorulacak "... kimsa yok mu..."

Ahmets 
 28.11.2009 14:43
Cevap :
Ahmet bey, aynen dediğiniz gibi. Tek sorun, birşeyler yapılırken, oldu bittiye getirilmeden yapılabilmesi. Teşekkürler.  01.12.2009 11:54
 

Her birimiz çevremizi ve genelde dünyayı farklı algılıyoruz, değil mi?! Metrobüs sözcüğü de bende hemen "metroseksüel" sözcüğünü çağrıştırıyor her nedense. Acaba iki kavram arasında bir bağdaşıklık var mıdır sizce? Fıkranıza gülmedim; ama uzun uzun gülümsedim, zira son cümlenin çağrışımları beni o anda neredeyse bir kitap yazdıracak kadar düşünceye sevk etti. Esin verdiniz. Teşekkürle, sevgiyle, eksoz gazlarında uzak çam reçinesi kokulu selamla... MS

Mehmet Sağlam 
 24.11.2009 16:38
Cevap :
Mehmet bey, fıkraya ben çok güldüm tam da bizi yansıtıyor. Cennete gitmek için yaşayanlar, bu dünyayı bize zehir ediyor, 'hadi gelin cennete...' diyen olsa, gitmek isteyen kimse yok. Bu ikiyüzlülüğümüze bir ayna değil mi?.. Metropol ve otobüsün evlendirilmesinden doğan; Metrobüs ise tuhaf bir kelime, yarısı ingilizce yarısı türkçe, çaresiz buna da gülüyorum. Neresinden tutsak elimizde kalıyor. Çam reçinesi kokusu" bu bir harika.. Teşekkürler...  24.11.2009 17:54
 

Önce fıkraya değineyim ki çok zekiceydi, güldürdü. Metro otobüsleri de aynı şekilde güldürüyor artık ama acı bir gülüş bu. Baştan da yazdık kızdılar eleştiriyoruz diye ama yarım yamalak olan tüm işler böylesi hatalar veriyor. amaç gerekli eksikliği sağlamaktan çok göz boyamak. -Buyurun bakalım hızlıtren de raydan çıkmış. Var mı böyle işler uygar dediğimiz ülkelerde? -... Bir de geçen gün kaza haberlerinden evvel metroyla kitap fuarına gitmek için ilk defa bindiğimde, evet ya ilk kez yeni bindim, en hızlı şeritin yanında bir metro yolunun son derece tehlikeli ve sağlıksız bir uygulama olduğunu düşündüm. Zaten 3 şeritli yolu iki şeride indirdikleri yetmedi bir de yanlardaki emniyet şeritlerini aldılar. yani bir kaza ya da sıkıştırma anında otobandaki sürücülerin refleks kaynaklı manevra yeteneği iyice azaltılmış oluyor. sağlıcakla.

Ezgi Umut 
 17.11.2009 4:23
Cevap :
Ezgi hanım, yazılarımda fıkra kullanmayı seviyorum... Bizler vatandaş olarak uygulamaların bizzat içinde oluyoruz. Fikrimizi söylemek kadar da doğal bir şey olamaz. Şişirme işler bizlerin kaderi olmamalı. 'Ben yaptım oldu' demekten vazgeçelerse, bu memlekette işin ehli çok insan var... Sevgilerimle.  17.11.2009 18:19
 

...azıcık daha devam edelim mi? Ne havası Saime'ciğim?:)) Üzülüyorum, inan samimiyetle üzülüyorum, ikinci yorumuma yazdığın cevapta anlattıklarına benzer şeyler okudukça. "Halk" neden kandırılması, avutulması gerekli bir oy makinesi gibi görülüyor? İnsanlar haklarına sahip çıkmadıkça, avutulmaya müsaade ettikçe, avutan birileri mutlaka bulunacaktır. İsviçre en eski demokrasilerden biri, buradaki halk fikrini belirtmeye ve politikacılardan kaale alınmasını talep etmeye yüzyıllardır alışık bir halk, bir günde olmuş birşey değil bu, uzun bir gelenek. Halk bilinçlenmezse, kendisi için iyiyi kötüyü ayıracak hale gelmezse, okumazsa, kendini yetiştirmezse, bireyleşmezse "kandırılacak kitle" olarak kalacaktır. "Demokrasi" diye bağırmakla demokrasi gelmaz, demokrasiyi önce bireyin yaşaması gerekir. Ayrıca demokrasi derken ne kastettiğini bilmiyor çoğu. Ama kime söylüyorum ben? Sen biliyorsun bunları, bilmeyenler nasıl öğrenecek? Bak metrobüs nerelere getirdi bizi?:)) Tekrar sevgilerimle...

Zühal Voigt  
 12.11.2009 15:49
Cevap :
Tüh:)) Ben bir yerlerde daha yazıyorum ya orada da laf lafi açtı, mazallah ben de sazı elime alınca tut tuta bilersen:)) Hele de dellenmişsem:)) Demokrasi konusunda artik tereddütlerim var diyerek seni biraz şaşırtayım. Bazen demokrasi, çoğunluğun diktatoryasına dönüşü veriyor. Bunu ben demedim Ahmet Taner kışlali söylemişti. Yaşayarak ne demek istediğini hazmettire hazmettire öğretiyorlar...Metrobüs sen nelere kadirsin! diyerek bitiriyorum... Sevgilerle...  12.11.2009 20:31
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 61
Toplam yorum
: 288
Toplam mesaj
: 31
Ort. okunma sayısı
: 758
Kayıt tarihi
: 18.09.08
 
 

Dünyanın en güzel şehri olan İstanbul' da yaşıyorum. Emekliyim. Güncel olayları yorumlamanın yanı..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster