Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 
 

kevser şekercioğlu akın

http://blog.milliyet.com.tr/kevser

02 Ocak '19

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
198
 

Minnet Etmem

Oturduğum yerden tavana boş-boş bakıyorum. Uykum var sanki, gözlerim avizeye takılıyor. On beş senedir benimle diye düşünüyorum. Hayır öbür evden getirmiştim, on yedi yıldır buradayız demek ki on yediden fazla. Öbür evde tadilat yapılırken almıştım demek ki yirmi üç sene. Eşyalar, alındığı zaman sevinilen, zaman geçince üzerinde düşünülmeyen hayat oyuncakları.

Hepsi bana hizmet etti ama ben hiç birine aşırı minnet duymuyorum. Seviyorum hepsini hep özen gösteriyorum sahip olduklarıma. Zamanı gelen, gelmiş kalmış yanımda, zamanı gelen kırılmış gitmiş... Sanki bir tren istasyonunda ayrı yönlere giden trenleri bekleyen yolcular gibiyiz bir arada. Tesadüfen orada yan yanayız. Bazılarının trenleri rötar yüzünden gecikiyor da öylesine çaresiz süre doldurur gibi beklemekteyiz. Öylece bakıyorum vedalaşma gereği duymadan gidenlere. Onların beni nasıl gördüğüne kafa yoramayacak kadar uzun kalmışım bu istasyonda.

Ben de onlar için aynı mesafedeyim. Hepsine her şeye fazlasıyla iyi davrandım. Şimdilerde hatır varsa hatır saymalar. Eşyalar ve insanlar aynı anlam yüküyle taşınırlar aslında. Statüler sevilmez karakterler sevilir. Fayda-zarar-ihtiyaç oranında büyür ve azalır sevgiler tahammülleriyle birlikte. Batar bazen bir eşya kapı önüne koyası gelir insanın aynı hiç sevmediği insandan kurtulmak istemesi gibi...

Minnetim yok kimseye yollayandan dolayı.

Not: Eski eve yeni taşındığımda yazdığım, el yazımla yazılmış tarih yok, devamı yok bir sayfa geçti elime. Atmadan önce resmileştirmek için paylaşıyorum izninizle.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Neden atıyorsunuz peki? Özel değilse öğrenebilir miyiz?

Özkan Sarı 
 02.01.2019 21:12
Cevap :
Kimseye söylemezsen, aramızda kalacaksa söylerim. inan bilmiyorum, hep attım, atarak rahatladım. Kelimelerimi güvenli ellere bıraktıktan sonra evde yer işgal etmelerine gerek yok diye düşünüyorum. Bir görsen ne demek istediğimi anlarsın. Her şey yük gibi gelir bazen, ölmek istemezsin ama yaşamak da istemezsin zannedersin ki attıkça hafifleyeceksin... Herkesin, her şeyin bir ömrü var benim aracılığımla yazıya dönüşmüş kelimeler ve artık bana ait değiller, güle güle okunsunlar. Şimdi aklıma güzel bir şey geldi onu halletmem lazım. Yeterince anlattım mı bilemedim, her zaman olduğu gibi hep yarım hep bir tarafı eksik gibi ama bu kadar açıklama yetmezse biraz bekle olur mu zaten anlayacaksın zamanı geldiğinde. Her açıdan sağlıkla kal lütfen  03.01.2019 10:07
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 353
Toplam yorum
: 1576
Toplam mesaj
: 310
Ort. okunma sayısı
: 866
Kayıt tarihi
: 15.01.07
 
 

1965 Akçakoca doğumluyum. Evli ve dört kız annesiyim, küçük bir kızın  anneannesiyim. A.Ü. Halkla..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster