İnsanım, kadınım, anneyim. Deniz olmayan yerde yaşayamam. Bu yüzden doğum tarihim olan 1976'dan beri Mersin'i terkedemedim. Çok kavga ederim kendimle. Kendimi tanımaya uğraşıyorum. Bir türlü çözemiyorum. Bol bol yazıyorum, bu yüzden. Belki de, yapılan haksızlıklara, yanlışlara, daha dik durabileyim diye...
Hiç !
Öyle güzel anlatmışsın ki duyguları...Karanlığın içinde küçük bir kız çocuğu, kaybolmuş,yorgun. Küçük bir kız nasıl yaşlı hisseder? Hisseder işte.
05 Mayıs 2011 16:14Hayatı tatmak
Ne zaman hayatımı sorgulama devresine girsem(arada oluyor:) ) sayfanıza baktığımda bu konuyla ilgili yazınızla karşılaşırım. Hayatım boyunca kendimle ilgili birşeyler yapmak için uğraştım,yalnız bir türlü ne istediğimi bulamadım:) Şöyle bir dönüp bakınca hep, sadece ne istemediğimi anlamışım ve istemediklerim üzerinden ilerlemeye çalışmışım. Ne istemediğimi biliyorum. İşte yeni farkettiğim birşey ise ne istemediğimi bilmek, ne istediğimi bilmeye yetmiyormuş. Hayatı tatmak... anlamını bulmak lazım önce. Anlamını ararken de ömrümüz bitiyor. Yine düşündürdünüz,bu anlamda yazılarınız insanlara ulaşıyor. Tebrik ederim. Sevgilerimle Melek Hanım.
18 Mart 2011 15:52Hikaye
Önce insan, sonra kadınım. Herkesin önce insan olduğunu hatırladığı bir dünya, böyle olmazdı belki. Ayrıma da gerek kalmazdı. Bir cümleniz çok etkiledi beni:Bandır kardeşinin kanına ekmeğini... fazla söze gerek var mı, bu cümlenin üstüne? İnsanı derinden etkileyen bir şiir. Yorumlarda tamamlamış bence. Sevgilerim sizinle.
18 Mart 2011 15:38- Toplam blog
- : 69
- Toplam yorum
- : 1330
- Toplam mesaj
- : 0
- Ort. okunma sayısı
- : 910
- Kayıt tarihi
- : 15.09.08
