Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Kasım '08

 
Kategori
Ben Bildiriyorum
Okunma Sayısı
305
 

Müsait olunca beni sever misin?

Müsait olunca beni sever misin?
 

Çocukları sevmek için zaman bulunmalı!!!


İçeri girer girmez neşeyle bağırdı:
-Anne biliyor musun bugün yuvada ne oldu?
- Görmüyor musun ? Telefonla konuşuyorum.
Herkesin sevdiği şey birbirine benzemiyordu. Annesi telefonu, babası arabayı seviyordu.

Herşey erteleniyordu, telefon ve araba söz konusu olduğunda... Bir de eve misafir gelecek oldu mu kendisine hiç yer kalmıyordu.
Nerelere gitseydi? Annesi kapattı telefonu.

Mutfaktan tencere sesleri geliyordu. Koşarak yanına gitti:

-Sana yardım edeyim mi ? dedi, en sevimli halini takınarak. Annesi manalı manalı baktı:
-Hayırdır? Bir yaramazlık mı var? Bak bir de seninle uğrasmayayım. Çok yorgunum zaten.

Yorgunluk nasıl bir şeydi ? Bazen elinde oyuncağıyla uykuya daldığında anneannesi oyuncağı yavaşça elinden alır :
-'Nasıl yorulmuş yavrucak. Uykunun gül kokulu kolları sarsın seni..'
diyerek alnına bir öpücük konduruverirdi.

Yorgunluk gül kokulu bir uykuya dalmaksa eğer, neden annesi kendisiyle böyle kızgın kızgın konuşuyordu.

—Anneciğim yorulduğun zaman gül kokulu uykulara dalarsın. Anneannem öyle söylüyor.

—Uykuya dalayım da, gül kokuları kusur kalsın. Yorgunluktan ölüyorum.

Bu kelimeden nefret ediyordu.'Yorgunum, yorgun olduğumdan, böyle yorgunken'....

—Anneciğim sen yorulma, diye...

—Yemekte konuşuruz çocuğum. Bankada işler yetişmedi. Baban gelene kadar bunları bitirmem lazım. Hadi sen oyna biraz.

Hani siz yoruluyorsunuz ya...Eeee....Bende oynamaktan yoruluyorum. Ne yapayım bilmem?

Yapılmaması gerekenleri biliyordu da büyükler, yapılması gerekenleri hiç bilmiyorlardı.
Işıklar söndü birden.
Annesi öfkeyle söylenmeye başladı.

—Mum da yok! diye diye karıştırdı dolapları el yordamıyla.
Çocuk sırtüstü yatıp, anneannesinin köyünü düşündü. Gaz lambasının ışığında deli tavşan masalını anlatışını.

Deli tavsanın duvardaki aksini getirdi gözlerinin önüne. Anneannesi gibi iki ellerini birleştirip işaret parmaklarını yukarı kaldırarak
tavşan kafası yaptı.

''Bak deli tavşan'' diyerek parmaklarını oynattı. Yoldan geçen arabaların farları duvardaki tavşana yol açtı. Tavşan alabildiğine hür
dolaştı sağda solda. Otlarla kuşlarla konuştu. Sonra yorgun düştü. Duvardaki görüntü minik avuçların açılmasıyla kayboldu. Kolu yavaşça
kanepeden aşağı sarktı.
Sonra ışıklar geldi.

Kadın çocuğun hiç konuşmadığını akıl etti. Birden kanepeye koştu. Küçücük dizlerini karnına doğru çekerek uykuya dalmıştı.

Masanın üstündeki dosyalara baktı iğrenerek. Dindirilmez bir pişmanlık doldurdu içini.

Uyandırmaktan korka korka küçük alnına bir öpücük kondurdu.

Çocuk sanki bir ipucu bekliyormuşcasına aralanan gözleriyle mırıldandı;
— İşin bitince beni sever misin anne? dedi.

Kadın, sevilmek için randevu alan çocuğuna bakarak sabaha kadar ağladı.

******
Lütfen sevgimizi yarınlara ertelemeyelim. Hayat telaşına kaptırıp kendimizi, sevdiklerimizi ihmal etmeyelim. Unutmayalım ki, yaşamın en güzel yanı sevgidir.

Unutmayalım ki yarın kimseye vaat edilmemiştir.

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

"İşin bitince beni sever misin anne" yazısı, kocaman harflerle dev panolara yazılmalı; bu panolar ülkenin her yerine, bütün büyüklerin görebileceği yerlere asılmalı!.. Böylece, gelecek kuşaklar için ekmek ve su kadar gerekli olan sevgiyi esirgememenin önemi sürekli hatırlanır ve toplum sevgisiz, bencil, hep kendine yontan bireylerden değil, insan gibi insanlardan oluşur. Elinize, yüreğinize sağlık öğretmenim. Sevgi ve saygıyla..

zelinartug 
 05.11.2008 15:02
Cevap :
Değerli Öğretmenim, “İşi bitince” yi kaldıralım diyorum ben. “Beni severmisin anneciğim? kalsın….ne dersiniz? Bence her anne ve baba çocuklarını sevmek zorundadır… şartlar ne olursa olsun. Sevgiler….Saygılar.  06.11.2008 20:35
 

Çok güzel bir hikaye..Önceden okumuştum ve ilk okuduğumda yine içim acımıştı şimdiki gibi.Hayatta herşeyi ertelemeye başladık farketmeden. Çocuklarımıza,vereceğimiz sevgiyi bile.Sevgisiz kalmamak ve sevgiyi herkese verebilmek dileğiyle..

son tual 
 05.11.2008 14:38
Cevap :
Merhaba, Duygusal olduğunuz belli oluyor yorumunuzdan. Benim bildiğim, duygusal insanlar şartsız…koşulsuz, çocuklarını severler. Sevgiler….Saygılar.  06.11.2008 20:34
 

Yazınızın sonunda gözlerim doldu. Çocuklar o kadar saf ve temiz ki, duygularını o kadar açık ifade ediyorlar ki, onlara ayırılacak zaman dünyanın en keyifli anları olmalı. Anne ve babaların bunu vaktinde fark etmelerini ve geç kalmamalarını diliyorum. Sevgiyle sağlıkla kalın.

Nilgün Akad 
 05.11.2008 12:29
Cevap :
Merhaba, Adam olacak çocuklar her şeyi bilirler. Sevmeyi de sevilmeyi de. Hiçbir bahane uydurmadan bol bol sevelim çocuklarımızı. Sonradan pişmanlık para etmezzzzz…. Sevgiler… Saygılar.  06.11.2008 20:33
 

çok güzel olmuş ya çalışan bir annenin çocuğuna yaptıkları ve sonra pişmanlık.çok doğru sayın yazarım.

GÜLCE 
 05.11.2008 11:48
Cevap :
Selam, Çalışmak veya başka bişeyler bahane olabilirmi sizce? Bence olamazzzz. Sevgi ve saygı, ertelenmemesi gereken şeylerdir. Sevgi ve saygılar  06.11.2008 20:32
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 32
Toplam yorum
: 41
Toplam mesaj
: 25
Ort. okunma sayısı
: 765
Kayıt tarihi
: 17.10.08
 
 

Otuz altı yıl Eğitim sektöründe: Meslek Öğretmenliği ve Yöneticilik yaptıktan sonra 1.5 yıl önce ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster