Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Eylül '19

 
Kategori
Anılar
Okunma Sayısı
54
 

Ne İnsanlar Var!

1965 yılında Ardahan Posof’ta teyzemin yanında kalıyorum. Bizim köyde okul olmadığından bir dönem onlarda okuyorum. İlkokul 2. sınıftayım. Bir akşam teyzem beni de yanına alarak komşusuna oturmaya gitti. Ben bir köşede sızdım kaldım. Onlar kadın kadına sohbet ediyorlar, bir taraftan da mantı yapıyorlardı. Etli mantı bizim yörenin çok meşhur yemeğidir. Ben de bir taraftan uyur gibi yapıyorum bir taraftan da aklım mantıda! Ben içimden geçiriyorum ki hani hazır olunca beni uyandırırlar!

Nerde! Bir de baktım kulağıma kaşık sesleri geliyor, yiyorlar! Beni uyandırmadılar. Ben de uyanıp sofraya gitmeyi gurur meselesi yapıyorum. Çocuğum, misafirim. Ama o kadar gücüme gitti ki anlatamam. Neyse bir süre sonra teyzem beni uyandırdı. Hadi eve gidiyoruz dedi. Dayanamadım artık teyzeme yolda sordum, teyze dedim mantıyı yerken beni neden uyandırmadınız? Ne dedi biliyor musunuz?

“- Zaten mantı da çok azdı!”

*

Bu sefer yıl 1977’de Erzurum’dayız. Tıp fakültesi 2. sınıftayım. Erzurum’da bir turistle tanıştım ve İngilizcemi de ilerletmek amacı ile geziyoruz, sohbet ediyoruz. Bir ara yolumuz bir dini cemaat talebelerinin kaldığı yere düştü. Arkadaşlarım turistin etrafını sardılar, din konusunda sohbet ediyorlar. Ben de aralarında tercümanlık yapıyorum. Bizimkilerin niyeti turisti Müslüman etmek ve cenneti garantilemek! Bayağı gayret ediyorlar. Sonra bir ara akıllarına bir şey ikram etmek geldi. Bal var dediler, hakki bal, yer mi? Sor! Turist kibarca reddetti ve teşekkür etti. Bizde adettir ısrar etmek bilirsiniz, böyle birkaç kez bal yersin yemezsin muhabbeti sürdü gitti ve sonunda bizimkiler pes etti. Adama balı yediremediler ve Müslüman da edemediler! Bayağı üzüldüler…

Ama gelin görün ki o an ben de çok açım ve canım da öyle bal yemek istiyordu ki… Bir türlü yav getirin ben yemek istiyorum diyemedim! Bizimkilerin de aklından bana ikram etmek nedense geçmiyordu… Aklı fikirleri hep turistte idi…

*

Bu sefer 1983 yılındayız ve durağımız Afyonkarahisar. Artık doktor olmuşum ve ilk görev yerim burası. Yine aynı dini cemaat talebeleri ile yolumuz çakışmış ama bir türlü ısınamıyorum onlara. Bir ara sohbet konusu yemeğe geldi ve bir yemeği nasıl övüyorlar! Şöyle lezzetli böyle lezzetli! Meğerse çiğ köfteden söz ediyorlarmış.

Bir gün yapıp da yiyelim demesinler mi! Ben de bekliyordum ki şimdi az sonra getirecekler ve tadacağız… Karnım da aç…

*

Şimdi bana amma da midene düşkünmüşsün demeyin sakın. Bu ayrı bir konudur. Anlatmak istediğim çok farklı bir konudur ve zaten anlayan anlamıştır. Ben fakir ve yoksul bir ailenin çocuğu olarak bu olaylarla çok karşılaştım ve gün geldi sofradan kovuldum!

Evet insan denen yaratık işte bu!

Tanıyın! (diye yazdım). 

Dr. Atanur Yıldız

9 Eyl. 19

Kocaeli 

 

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

1977 de Erzurum işletme fakültesindeydim, karşılaşmışızdır garanti...

Kerim Korkut 
 10.09.2019 8:54
Cevap :
İşletme kantinini hatırlıyorum, bir kez gelmiştim. Bize yakındı. Çok memnun oldum. Bir başka güzeldi oralar. Çok teşekkür ederim.   10.09.2019 14:08
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 379
Toplam yorum
: 2929
Toplam mesaj
: 126
Ort. okunma sayısı
: 313
Kayıt tarihi
: 24.01.09
 
 

Tıp doktoru.  ..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster