Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Temmuz '10

 
Kategori
Güncel
Okunma Sayısı
1071
 

Ne mutlu, memurum diyene!...

Ne mutlu, memurum diyene!...
 

İlkokul, ortaokul yıllarımı anımsarım.

Eskiden, memurlar gözde insanlardı.

Rahmetli babam da memurdu; adliyede başkatipti. Savcı olamadığı zaman savcı, yargıç olmadığı zaman yargıçtı. O bakımdan ben, kimilerinin gözünde “savcının oğlu”ydum.

Hiç unutmam; memleketimiz İspir’deyiz:

27 Mayıs 1960 sabahı. Sokağa çıkmak yasağı var. Köşe başlarını jandarmalar tutmuş. Beni sokakta gören bir jandarma sertçe uyardı. Arkadaşı, “Ula, o Savcı Bey’in oğlu” dedi.

Yıllar sonra anladım ki, babamın memur olmasının getirdiği bir ayrıcalığım varmış!

Eskileri anımsayınca, ayrıcalığım neredeyse her alanda varmış!

1960 öncesi; Artvin’in Yusufeli ilçesi’ne bağlı Ersis bucağındayız.

Bir gün arkadaşlarla, Ersis’in dışına çıkmıştık. Dönüşte, seyir halindeki bir kamyona gizlice bindik. Şoför farkına varınca, kamyonu durdurdu hepimiz indirdi. Başladı bizi sorgulamaya:

“Kimin oğlusun?”

Soruyu yanıtlama sırası bana geldi:

“Başkatip Murat Çelik’in!”

“Haydi, sen bin!”

Ben bindim; bir de, babasını tanıdığını bir arkadaşı bindirdi. Arkadaşlarımız orada kaldı, biz iki arkadaş kamyonla Erisis’e döndük.

*****

Bugün eşimle memur, memur emeklisi olmanın gururunu yaşadık!

Hükümetimiz bizi bir kez daha mutlu etti; maaşlarımıza zam yaptı.

Memurlar, memur emeklileri, bu yaz daha bir mutlu!

Yaz tatili armağını gibi bir zam!

“Ne mutlu Türk’üm diyene"lerin azaldığı bir ortamda, yeni sloganımız şu olmalı:

"Ne mutlu, memurum diyene!"

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Elinde sefer tası, cebinde bafra sigarası ve çok ütülenmekten parlayan elbise kumaşıyla tanınırlardı memurlar! Ama şimdi durum biraz daha farklı, özellikle de çalışan eşler için geçim derdi pek yok denilebilir.. Nostaljik gezi için teşekkürler Turgut bey. Selamlar saygılar.

Arif ÖĞÜTÇÜ 
 06.07.2010 19:39
Cevap :
Teşekkür ederim Arif Bey... Memur dendi mi, aklıma hep rahmetli babam gelir. Çalışma saatleri, günleri dışında, lüks lambası ışığında çalışmasını anımsarım. 1960'ta Ankara'ya Yargıtay'a geldiği zaman, o alışkanlığını yine sürdürdü... Gerekçesi, "İş çok" idi. Elim değse de, yazma gücü bulabilsem de, bir yazabilsem... Saygılar, selamlar.  06.07.2010 21:02
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 2459
Toplam yorum
: 2830
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 2269
Kayıt tarihi
: 10.11.08
 
 

İspir, hem doğum yerim, hem memleketim. Emekli Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeniyim. Dil ve Tarih-..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster