Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

06 Ekim '16

 
Kategori
Öykü
Okunma Sayısı
233
 

Ne oldum deme!

Ne oldum deme!
 

Ne olduğun değil, ne olacağın önemli. Resim görsel netten alıntı


Ahmet gittikten sonra bir müddet konuşmadık. İkimiz de radyoda çalan türküyle efkarlanmıştık. Songül Abla başıyla işaret ederek radyonun sesini açmamı istemişti. İlginç bir tesadüftü. Radyoda; Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar türküsü çalıyordu. Türküyü bitene kadar, konuşmadan dinlemiştik. 

O, duygulanmıştı. Gözlerinden yanaklarına doğru inen yaşı sildi elinin tersiyle...

-Elbette ağlarsa analar ağlar. Çünkü onlar özünden ağlar, dedi.

Songül Abla doğru mu söylüyordu? Gerçekten anneler özden mi ağlardı? Bana inandırıcı gelmemişti. Öyle olsaydı benim annem de benim için üzülür, merak eder ve beni görmek için gelirdi diye düşünmüştüm. 

Elimi tuttu:

-Üzülme, dedi.

Çaresizlik insanı konuşamaz hale getiriyordu. Boynumu büktüm, başımı önüme eğdim ve sustum.

Songül Abla konuşmak, içinde sakladığı sıkıntılarını, acılarını, onu huzursuz eden dertlerini benimle paylaşmak, biraz olsun rahatlamak istiyordu. Bana laf gelmesinden de çekiniyordu belli ki. Bir gözü yoldan gelip geçenlere, bir gözü de uzaklara bakıyordu:

- Sizinkiler ne zaman gelir? dedi.

- Bilmiyorum birazdan gelirler herhalde, dedim.

Songül Ablaya demelediğim çaydan ikram etmiştim...

Onun sıkıntılarını benimle paylaşması,bilgece sözleri, mücadeleci ruhu, kararlı, güçlü ve dik duruşu beni etkilemişti. Ama, Engin'in ablası olması sebebiyle de ona karşı içimde gizli bir hayranlık duyuyordum. 

Çayını yudumlarken konuşmaya devam etti:

- İşte böyle Elifçiğim, sadece çocuğumun hastalığı değildi beni yıpratan. Dert bir değil ki, kocanla ayrı mücadele et. Konu komşunla ayrı mücadele et. Annenle babanla, kardeşlerinle ayrı ayrı mücadele et... Zorundasın çünkü.  Böyle bir durumda kimseyi yanında göremiyorsun. Herkes karşında yerini alıyor, dedi. 

Ne demek istediğini anlayamamıştım:

-Nasıl yani, dedim.

- Ahmet hasta olduğu için hareketleri de normal bir çocuk gibi değildi. Konuşması, hareketleri, yemek yemesi hatta su içmesi bile bilinçsizdi. Yediği içtiği şeyleri döküp saçarak yiyordu. Bu durumdan konu komşu rahatsız oluyordu. Bu rahatsızlıklarını kimi zaman gizleseler de, kimi zaman dışa vurmaktan çekinmezlerdi. Onların bu tavırları bir ana olarak zoruma gidiyordu. Hangi ana yavrusunun böyle olmasını ister ki? Ahmet'imin böyle olmasını biz mi istedik? Allah'tan geldi, dedi.

  Onun durumuna çok üzülmüştüm.

-Sen haklısın Songül Abla, dedim.

-Haklı olmam insanların bize karşı tavırlarını değiştirmiyordu. Evlerine gelmemizi istemediklerini hareketleriyle belli ettikleri yetmiyormuşgibi, bizim eve de gelmek istemezdi. Kimi de çocukla dalga geçer, ona mahallenin delisi muamelesi yapardı. Hangi birini anlatayım ki sana; geçen gün Ahmet evden kaçıp gitmişti. Kızlarla birlikte aramadığımız yer kalmamıştı. Başına kötü bir şey gelmesinden korkmuştuk. Geç bir saatte eve geldi. Sırıl sıklam olmuş. 

-Ne olmuş? 

-Ne olacak, kendini bilmezin biri  su dolu kanala atmış. Ağlama sesini duyan merhametli biri, kanala girmiş, çocuğu çıkarıp eve getirmiş. Yani Elifciğim kötülerin olduğu kadar bu dünyada iyiler de var. Maddi ve manevi olarak bize yardımcı olmaya çalışan komşularımız, eşdost, akraba da yok değil hani. 

Yavruma söylenen acı bir söz, kötü bir bakış, ona karşı yapılan alaylı bir davranışyüreğime saplanan bir ok gibi canımı yakıyor dayanamıyorum, dedi.  

  Ben ne diyeceğimi, ona nasıl destek olacağımı, hangi sözcüklerin onu bir nebze olsun rahatlatacağını bilmiyordum. Bildiğim tek şey çok üzgündüm.

-Üzülme Songül Abla bu bir imtihan, deyiverdim.

-Haklısın kızım imtihan, imtihan da bizim sorumuz çok zor yerden çıktı be yavrum, dedi. (Devam edecek)


Muhabbetle,

Hanife Mert

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Sevgili Hanife Kardeşim ders alınması gereken bir öykü. Bu dünyada evet iyilerin yanında kötülerde var Allah kötülerin şerrinden korusun.Öptüm seni canım benim sevgiler.NAHİDE ÇELEBİ

NAHİDE ÇELEBİ 
 06.10.2016 13:35
Cevap :
Evet her ne kadar kötüler ve kötülük yapanlar çoğunlukta olsalar da, azınlıkta da olsa iyiler de var bu dünyada. Allah onların sayılarını arttırsın inşaalah. Nahide hocam değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim. Gönülden seviyle kucaklıyorum sizi. Sağlık ve esenlikler diliyorum.  06.10.2016 20:47
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 144
Toplam yorum
: 943
Toplam mesaj
: 22
Ort. okunma sayısı
: 3903
Kayıt tarihi
: 08.06.12
 
 

Anadolu Üniversitesi İktisat  mezunuyum. Emekli muhasebeciyim. Felsefe, İlahiyat, Sosyoloji ve Ps..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster