Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

09 Eylül '06

 
Kategori
Mesleki Eğitim
Okunma Sayısı
1178
 

Ne olmak istiyorsun?

Ne olmak istiyorsun?
 

2006 ÖSS'den sonra, sınava giren ve yerleşemeyen öğrencilerle konuşurken düşündüğüm bir nokta vardı ki bu beni gerçekten üzdü. Gençlerimiz ne olmak istediğini tam olarak bilmiyorlar!

Bu yeni birşey değil hepimizin bildiği gibi... Anneler: "Benim kızım doktor olacak". Babalar: "Aslan oğlum okuyup mühendis çıkacak" vs... Peki gerçekten hiç çocuklarımıza "sen ne olmak istiyorsun" ya da daha doğru bir ifadeyle "sen hangi işi yaparsan daha mutlu olursun" sorusunu kaç kere samimi bir şekilde sorduk. Onlar ne yapmak istiyorlar?

Konuştuğum gençlerle sohbet ederken klasik sorulardır "sınav nasıldı?" "kaç puan aldın?" "Tercihlerini yaptın mı?" Ve son soru "nereye yerleştin?" ve hazin cevap "bir yere yerleşemedim". Her seferinde bu cevabı duyduğumda, bir yere yerleşmek de ne demek dedim kendi kendime. Bir yer...

Sohbete devam ederken, "sen ne olmak istiyorsun" sorusunu sorduğumda çocukların yüz ifadesinde acı bir gülümseme görüyorum, beni düşündüren ve üzen cevabımı alıyorum. "Annem şunu istiyordu" ya da "babamla şu tercihleri yapmıştık", "bir yere yerleşemedim".

Aman Allah'ım! Bu da ne? Ne olmak istediğini bilmeyen bir genç sınavı nasıl kazanacaktı? Çünkü önce hedef gerekirdi. O hedefe inanmak, ona göre planlı bir şekilde çalışmak gerekirdi.

Yeni bir hayata başlamak üzere olan annelerimiz ve babalarımız mıydı yoksa biz miydik? Şunu anlıyorum ki vakti zamanında annem doktor, babam da mühendis olmak istemiş o zamanların şartlarıyla okuyamamış (ama çocuklarına iyi bir hayat sunmak için ellerinden geleni yapmış) sonunda da sonal hedeflerine ulaşmak istemişler.. Aileleri suçlayamam zaten yaptığımda bu değil. Üzüldüğüm şey çocuklar ne istediklerini bilmezken önlerine ileride severek yapacakaları bir iş olup olmadığını bilmeden, toplum tarafından tasdiklenmiş bazı meslekleri ısıtıp ısıtıp önlerine koymamız ve onlara sağlıklı bir şekilde rehberlik sunamayışımız.

Eğitim hedefi özgün birey yetiştirmektir. Kendine güvenen yaratıcı bireyler ortaya koymak. Çocukalrımızın meslek seçimini 0-6 yaştan itibaren takip etmek gerekirken ki bu konuda yapılmış bir çok araştırma vardır, tabiri caizse yumurta kapıya dayanınca düşünüyoruz yada hiç kafamızı yormadan bu görevi anne ve babalarımıza veriyoruz. Tabi ki ailemizin bizim için düşündükleri önemli, onları zaten değerlendirmeliyiz de ama bunu yaparken gerçekten severek yapacağımız, yaparken hakkını verebileceğimiz bir meslek seçimi çok ama çok önemli!

Okularımızda ki rehberlik faaliyetlerimiz belli bunun da farkındayız.. 1 danışman öğretmenimize 300-400 öğrenci düşüyor. Hal böyle olunca ne kadar verimli olcağını tahmin etmek zor değil. Bir bu na sınav kaygısını da eklersek çocuklarımızın ne olmak istediği havada kalıyor.. Ve sonunda ne olursa olsun "çocuğumuz BİR YERE YERŞELŞSİN DE HELE" yorumlarını duyuyoruz..

Sevgili anneler babalar,çocuğunuz doktor ya da mühendis olabilir yada çocuğunuz herhangi bir yere yerleşebilir ama; çocuğunuzun başına en çok korktuğunuz şey gelebilir, çocuğunuz mutsuz olabilir!

Onları dinleyin, ne olmak istediklerini sorun, size mutlaka verecekleri bir cevapları olacaktır. Onları yönlendirirken onların ne istediği kısmına öncelik verin...

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 13
Toplam yorum
: 12
Toplam mesaj
: 0
Ort. okunma sayısı
: 1256
Kayıt tarihi
: 24.08.06
 
 

Her şeye rağmen kişi yaşarken bile her şafak yepyeni umutları getirmeli, uçup giden hayallerinden bo..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster