Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

31 Mart '07

 
Kategori
İlişkiler
Okunma Sayısı
710
 

Ne olur Çocuklar hiç ağlamasın!!!

Ne olur Çocuklar hiç ağlamasın!!!
 

Camdan bakıyorum öylesine dalgın..hava yine kurşini bir grilikte..yine yagmur damlalarını yere vuruyor.Karşı evler de perdelerini yarı aralamış..güneş yok ya, bari içeriye ışık girsin diyor onlar da benim gibi belli ki..

Aşagıya,yola kayıyor gözlerim..güzelce bir araba duruyor tam baktıgım noktaya..içerisinden süslü bir hanım iniyor ve peşinden, lüle lüle sarı saçları olan üç yaşlarında dünya tatlısı bir kız..pembeler içerisinde.Hani şu barbili kıyafetler var ya onlardan giydirmiş Annesi..çok güzel giydirmiş.Sarı saçlarına da çok yakışmış pembeler..

Öyle bakıyorum..izliyorum pencereden etrafı.. gözüm kaymış başka yerlere ki,yine gelip dikiliyor bakışlarım aynı yere işte..Küçük kızın çıplak ayaklarına takılıyor gözlerim..ama yagmur yagıyor..minik ayakları yagmur birikintisinin içinde kaybolmuş..annesi ayakkabılarını giydirmeye çalışıyor ıslak minik ayaklarına..

Ayakkabılarını giydirdikten hemen sonra..Anne'si,minikkızının yüzüne..kafasına ve gövdesine vurmaya başlıyor..ellerini kafasına siper ediyor minik kız.. gelen darbelerden kendini korumak için..Niye vuruyor anlamıyorum..

İçim daralıyor,nefes alamıyorum artık..camı açıyorum.. aşagıya seslenip''Bakar mısınız lütfen.. vurmayın o daha çok küçük ama''diyesim geliyor.. Küçük kız Annesinin kendisini tutmuş oldugu bilegini son bir hızla kurtarıp,koşmaya başlıyor..Sarı lüle saçları yagmurdan ıpıslak..o hala bagıra bagıra aglıyarak koşuyor yolda..Ya bir araba çıksa aniden Çarpsa..aklımdan geçiyor.Elimi agzımla kapatıyorum sanki konuşmuşum gibi..

Anne arkadan sesleniyor küçük kıza''buraya gel, fena yaparım''..

Kaç küçük kız kaç''diyorum..Anne'nin şiddete evde devam edip etmeyecegini düşünüyorum penceremde..içim eziliyor yine..hatırlıyorum.

Çocuklugum...

Hepimiz yemedik mi az çok Anne sopasını?..yaramazlık yaptıgımızda veya,kendimize göre hiç bir şey yapmadıgımızda da silleyi bulmadık mı yüzümüzde,popomuzda veyahut neremiz denk gelirse oramızda?..

Ben basbayagı yedim işte..en osmanlısından hem de..Baba'mın dövmesinden ziyade,anne'minkini tercih ederdim..çünkü babam canımı çok yakardı..aglayışıma annem dayanamaz da.. kurtarırdı..

O yüzdendir ki.. çocukların aglamasına hiç dayamam..çocukların çaresizliğini okuyabilirim aglayan gözlerinden..ellerinin hareketinden..o çaresiz..yardım bekleyen yüzlerin ifadesine asla katlanamam.Onlar hiç aglamasın,o gülen melek yüzleri bir yerlere hiç asılmasın isterim.

Pazarlarda poşet satan,hamallık yapan çocukların yüzüne de bakamam..yalvaran gözlerle bakarlar bana..bakamam çünkü..aglayanını gördüm poşetlerinden alsınlar diye.Anne-babaları çocukları okuldan çıkınca poşetleri tuttururlar minik ellerine eve para getirsin diye..Onları aglatan elleri kırasım gelir..hesap sorasım gelir..

Saçlarını okşarım sevgi ile..sevgiye açtırlar sanırım.Sevgi görmezler belki de evlerinde.

Sevgisizlik içinde büyüyen insanların şiddete baş vurdugunu düşünürüm ben,hayatı zorluklarla geçmiş,hayattan beklediğini alamamış mutsuz insanlardır şiddete baş vuranlar bana göre..Aynı mutsuzlugu çocuklarında sürdürmek isterler sanki..kendi yanlışlarını dayakla düzeltmeye çalıştıkları için..o da aynı şekilde davranır..başka yol bilmez çünkü.En kesin çözüm dayaktır.''Ne kadar erken başlarsan o kadar iyi''dir düşüncesini savunurlar dar zihinlerinde..

''Ben mutsuz bir çocuktum o da olsun ne olur ki..

''Ben çook dayak yedim..dayak cennetten çıkmadır..iyidir iyidir..''

''Dayak atmazsam yola gelmez bu..''

Bir hayvanı döver gibi..bir hayvandan bahseder gibi..yoldan çıkmış eşeği, yola getirmek ister gibi davranırlar..kaldı ki hayvana bile vurulmaz.. ne hayvan..ne bir insan..hiç bir can yakılmaz..

Hele ki çocuklarımızın..

Ne olur Çocuklar hiç aglamasın..

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

Evet.Dokunaklı bir yazıydı. ''Çocuklar hiç ağlamasın!'' ''Sopa,eşeğe mahsus'' derler..Esasında eşeğe de haksızlık bu..İşin en kestirmesi nedir? Söyliyeyim: ''Sen ağlama çocuk..Sen ağlama../ Sen büyüme çocuk,büyüme../ Kırarlar çocuk,kırarlar../ Sen hiç büyüme çocuk../ Kırmasınlar seni../ Sen hep öyle kal.../ Öyle kal.!.. Sevgiyle derim,sağlıcakla derim,selam ederim....

Muzaffer Cellek 
 26.04.2007 14:37
Cevap :
Çocuklar aglamasın evet Muzaffer bey. Aglaması ve üzülmesi gerekenler üzülüp aglasın bu dünyada. Çocuklardan daha masum, daha temiz ne var bu dünyada sorarım?... Ellerinize saglık. Selamlar sevgiler..  26.04.2007 15:00
 

Şiddetin sadece dayak olmadığı o kadar doğru ki... Hatta bu konuda da ayrı bir blog yaz hazır konu açılmışken. Ben bu aralar beceremiyorum yazma işini... Sevgiler...

Melda 
 03.04.2007 10:38
Cevap :
Hayır yanılıyorsun Melda'cım..öyle sanıyorsun ama..klavyenin başına geçince herşey eskisi gibi oldugunu anlıyorsun.Kalem asla pas tutmaz güzelim..iyi ki geri döndün:)))güzel yazılarını bekliyorum.Kucak dolusu sevgilerimle..  03.04.2007 10:57
 

Ne de güzel yazmış, ne doğru anlatmışsın... Okurken acıdı içim. Ufak tefek hatalarımız oluyor elbette; döverim tehditleri... Ama o bile yara açıyor yavrularımızda. Bir kere çok sinirlenip bak çok fena döverim diye üstüne yürüdüğüm çocuğum uzun süre savunmaya aldı kendini her elimi uzatışımda... Parçalandı içim, lanet ettim kendime. Nasıl olur da üst üste vurulur ki minicik bir bebeğe?

Melda 
 03.04.2007 5:59
Cevap :
Hoş geldin Melda'cıgım..nerelere gittin sen böyle?neyse döndün ya önemli olan bu..Melda'cıgım,yaptıgın hatanın sen de farkına varmış olmalısın ki varmışsın..lütfen bir daha tekrarlama bebegim..çünkü şiddet sadece dövmekle olmuyor biliyorsun.Sözle de olabiliyor..Çocuk kendini ezilmiş hissedebiliyor ve kendisinde bir özgüven sorunu ortaya çıkıyor..Ben de şiddet gördüm ve uzun yıllar boyunca üzerimden atamadım.Benim de iki tane çocugum var ve ben tek bir fiske bile vurmadım çocuklarıma..neyse..blog mu yazacam ne yapacam gene..Paylaşımın için çok teşekkür ederim..Tekrar hoş geldin.sevgilerimle..  03.04.2007 10:30
 

Yazını gerçekten üzülerek okudum çünkü bende senin izlediğin pencereden izledim onları. Sarı saçlı kızı...O çocuklara atılan tek bir tokat ki dayaktan bahsetmiyorum bile çocukta nasıl bir travma açıyor bilmiyorlar galiba. Suçluluk duygusu içindeki çocuk hayatı boyunca suçlu bulacak kendini, özgüvensiz,sevgisiz olacak...Zincirleme gidiyor zaten...Çok sinirleniyorum çok!Kucak dolusu sevgiler Sema'cım...

guguk kuşu 
 02.04.2007 17:36
Cevap :
Çocuklarımızı sinirlerimizi yatıştırmak için dogurmadık.Stres toplarımız degil onlar..Önceden dayak atmak vardı..ve hala var Can Hatice'm..birçok şey hala aynı.. ve degişmez kafalarımızı degiştirmedikçe..Kucak dolusu sevgiler sana..  02.04.2007 17:56
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
 
Toplam blog
: 319
Toplam yorum
: 4719
Toplam mesaj
: 557
Ort. okunma sayısı
: 1350
Kayıt tarihi
: 29.10.06
 
 

"Ben; hiç yalnız kalmadım... Kalabalık bi ailede yere atılan yataklarda Yan yana, baş başa, el el..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster