Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Kasım '08

 
Kategori
Sosyoloji
Okunma Sayısı
1151
 

Neden?

Neden?
 

Bilemiyorum… Bildiğim bir şey varsa "neden olduğu" sorusuna benim cevabımın olmadığı.


Neden istediklerim olmuyor… Yoksa çok şey mi istiyorum. Sanki bütün aksilikler benim üzerimde ve bir türlü değiştiremiyorum. Hayat nedenler üzerine mi kurulu? Bu nedenlerin cevabını verebilen kaç kişi vardır? Mesela ben neden en küçük değil de en büyük çocuğum neden babamın ilkgözağrı olduğum için evde bir tek büyüyemeyen doğru karar eremeyen istediğini yapamayan benim. Neden babam benim adıma karar verirken diğer kardeşlerim özgür. Neden ben istediğim liseyi seçemedim. Neden üniversitede istediğim şehri seçemedim ve neden şu an babamın gözü önündeyim neden başka yerde çalışmıyorum. Bunların yanı sıra bir de kendime sorduğum neden soruları var.

Neden çekip gidemiyorum. Neden pasifim. Neden rest çekemiyorum kimseye. Ne kaybederim ya da ne kazanırım ki! Hayat bu yaşamaya geldik yaşıyoruz. Peki neden ben istediğim gibi yaşayamıyorum! Kendi kararlarımda özgür olamıyorum? Aman kimse kırılmasın aman kimse incinmesin, bunları neden ben düşünüyorum. Çok mu düşünceli biriyim? O zaman neden kendimi düşünmüyorum, mutlu olmak yerine mutsuz oluyorum sürekli. Ya da neden ben hep bardağın boş tarafını görüyorum. Tam dolu tarafını gördüm derken neden boş tarafı ben de buradayım senin beni görmen lazım diye gözüme gözüme giriyor. Tam bir şeye sevinirken neden çok geçmeden üzülüyorum.

İnsan hayatında ki nedenlerin cevaplarını ancak kendi bulabilir. Bir başkasının verdi cevaplar asla onu tatmin etmez. Ona göre sürekli haklı kendisi ve sürekli haksızlığa uğrayan peşinden kötülükler eksik olmayan birisi. Ne olursa olsun insan kendiyle barışık olmalı. Bir kere kopardı mı arada ki kayışını bir daha toparlaması çok güç. Her insan için insanları hayata bağlayan değerler, kişiler mutlaka vardır. Kimileri için ailesi, kimileri için dostları, kimileri için sevdiği… Bazıları için ise parası, ünü, şöhreti… Bazıları ise onurları, haysiyetleri, namusları için yaşarlar… Kişiden kişiye değişir. Biliyorum fazla sitemkâr bir yazı ama şu aralar bu nedenlere o kadar çok takılıyorum ki… Çıkmazda gibiyim, boşlukta gibiyim, kendimi dinlemek, biraz rahatlamak, mümkünse bi altı ay önümü görmek istiyorum. Ne oluyor, nere gidiyorum, ne yapacağım, bundan sonra hayat bana ne gösterecek, gösterdiklerine karşı ne kadar hazırım? Merak ediyorum ve oturup acil bi plan yapmamam gerekirken durup geri bakıyorum… Görüyorum ki ben bu zamana kadar hiç planlı programlı olmamışım ki. Plan nasıl yapılır diye oturup hayatıma yön vereyim

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
 
 

insanlık tarihinin bilinen een eski sorusunu soruyosun kendine "neden".Cevaplar zamanla geliyo galiba küçük adımlar atmak gerek. Ha bu arada ilk çocuklar ailenin ilk tecrübeleri olduğu için daha karışık hazırlanır hayata bende öyleyim ordan biliyorum sevgiler:)

utku_victor 
 25.11.2008 13:11
Cevap :
:)) teşekkür ederim. ama şöyle düşünürsek ilk çocuklar ailenin ilk tecrübesi tamam oraya kadar hem fikiriz de diğer çocuklar olduktan sonra neden -:) yine neden diye soruyorum- hala ilk çocuk üzerine geliyorlar. yani artık o bir birey reşit kendi kararlarını kendi verebilir. bi küçüğüyle ilgilenmeleri gerekmez mi??  25.11.2008 13:24
 
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 8
Toplam yorum
: 8
Toplam mesaj
: 9
Ort. okunma sayısı
: 1560
Kayıt tarihi
: 12.11.07
 
 

1987 Rize doğumluyum. Sakarya üniversitesinde pazarlama bölümü öğrencisiyim. Akademik kariyer için m..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster