Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

05 Kasım '08

 
Kategori
Gündelik Yaşam
Okunma Sayısı
1093
 

New York'ta bir Milaslı

Bizde saat 20.00 iken orada saat 13.00'müş. Ayşe öyle söyledi! Şimdi diyeceksiniz Ayşe de kim? Ayşe, bizim Recep Panay' ın muhtarlık yaptığı iki mahallenin birinde evleri olan, Sanayi'den kaporta emeklisi, Mustafa Esmer'in oldukça yetenekli iç mimar kızı.

Bir buçuk ay kadar önce, Amerika'ya ikinci kez gitti Ayşe. Hem mesleki bilgi ve görgüsünü, hem de İngilizce'sini daha da geliştirmek için. Geçtiğimiz Pazartesi akşamı, hiç beklemediğim bir anda gelen telefondaki sesi cıvıl cıvıldı.

1996 yılında tanışmıştık kendisiyle. Şu anda Milas Belediyesinde harita bölümünde görevli Özlem hanımla birlikte gelmişler ve bir aylık bir süreliğine büromuzda staj yapmışlardı. Zaman su gibi akıp geçiyor; göz açıp kapayıncaya kadar, aradan 12 yıl geçivermiş.

Milas Anadolu Meslek ve Meslek Lisesi'nin restorasyon bölümünde okuyordu. İnce, narin, nazik, sevecen bir tipti. “Düşünce yorgunu oldum”demişti bir sohbetimizde. “O da ne demek?” diye sorduğumda da şöyle demişti:
“Nerede ise tüm kızlar, gelip dertlerini bana açıyorlar; ben de çözüm üretmeye çalışıyorum, kolay mı o kadar kızın derdine çare bulmak?”

Vay be! 1982 ya da 83 de doğdu desem, olsa olsa , ya 14 ya da 15 yaşında! Yaşı küçük ama aklı büyük! Kız arkadaşlarının sorunlarıyla öylesine haşır neşir olmuş ki “düşünce yorgunu” olup çıkıvermiş.

İdealinde mimarlık vardı aslında, ama onu biraz sollayarak iç mimar oluvermiş. Birkaç şantiyede çalıştı Bodrum'da. Amerika'ya gitmezden önce de Milas'taki bir şirkette çalışmış, ama parasını alamamış! Bozuk bir moralle geldi büroya gideceğinden birkaç gün önce. “Ben yeniden Amerika'ya gidiyorum” dediğinde dokunsam ağlayacaktı neredeyse. Biraz da mecbur kaldığını hissederek, kahroldum adeta kendi payıma! İşte karşımızda yeni mezun pırıl pırıl genç, dinamik bir iç mimar, ama aradığı ortamı bulamamış, özlediği işi yakalayamamış bir türlü!

O, özgür bir kız aslında, ortamı biraz genişlese ve şartlar müsait olsa, bürosunu kurup atılacak piyasaya; çok başarılı olacağından da zerrece şüphem yok.

Benim teşvikimle, Milas'taki Mimerya'nın ortaklarından mimar Yasemin hanımla tanıştı gitmeden önce.
”Ben bu kızı tuttum”dedi Yasemin hanım içtenlikle bir sohbetimizde.
“Aramış beni evden”dedi Ayşe, New York' tan açtığı telefonda. Giderken, iç dekorasyonu için prensipte anlaştığı Milaslı bir doktorun evinin projesini de götürdü. Üzerinde çalışacakmış New York' ta... Hani Cumhuriyet mahallesinde, TEDAŞ 'a giderken yıllardan beridir tamamlanmamış ama şimdilerde hareketlenmiş olan pembe binanın projesini. Doktorla haberleşiyorlarmış telefon açarak arada sırada. Son aşamanın resimlerini çekerek , internet 'ten göndermeyi konuştuk görüşmemiz sırasında.

Konuşma uzayınca, “Telefon fazla yazmasın ama..” dediğimde “merak etmeyin sınırsız konuşma bu”dedi ne anlama geliyorsa.!

Sesi nasıl da cıvıl cıvıldı küçüğümün!
“Kendinle gurur duyabilirsin, şu Milas'ta yıllardan beridir, mecbur kalmadıkça bir mahalleden diğerine gitmeyen kişiler varken sen ilkinde bir yıl kaldıktan sonra, şimdi de ikinci kez tekrar New York' tasın, kimilerimiz hayal bile edemeyiz bunu” dedim içtenlikle kendisine. Umarım iyi bir moral olmuştur!

12 yıldan beridir manevi bir baba gibi görüyor bizi Ayşe, biz de onu manevi kızımız gibi! Bence o, bir taraftan ailesinden gelen geleneksel Milaslılık özelliğini genlerinde taşırken, (büyüklerine karşı oldukça saygılı, hayli disiplinli, oldukça zeki, dahası Ramazanlarda oruç tutuyor) diğer taraftan da çağdaşlığı, modernliği yakalayıp özümseyebilmiş, Milaslı ender genç kızlarımızdan birisi. Abartıyormuyuz bilemiyoruz ama, şu ana kadar tanıdıklarımın belki ilki, ya da ikincisi, bilemediniz üçüncüsü...

“Biraz daha kalacağım buralarda dedi telefonu kapatırken”...

İşini tamamlayıp bir an önce dön Ayşe..!

İnanki, annen, baban, kardeşlerin, arkadaşların, hepimiz seni çok özlüyoruz....!

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 26
Toplam yorum
: 21
Toplam mesaj
: 1
Ort. okunma sayısı
: 515
Kayıt tarihi
: 06.09.08
 
 

1950 yılnda Kıbrıs'ın Galatya(Mehmetçik) Köyü'nde dünyaya geldim. İlk ve orta okulu köyüm Mehmetçi..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster